Dr. Black, Mr. Hyde (1976)

Van de regisseur van Blacula!

Ik laat het gemiddelde mooi hetzelfde met mijn stem van 3*.

Dit is een typische blaxploitation bewerking van het Hyde/Jeckyll verhaal. De termen "dr. Black" en "mr. Hyde" komen in de film zelf niet voor, maar mede door de titel is het wel meteen duidelijk welk verhaal als inspiratie voor deze film werd gebruikt.

De hoofdpersoon in dit verhaal is Dr. Henry Pride, gespeeld door Bernie Casey die het personage nog best aardig neerzet. Verder is dit als typische blaxsploitation uiteraard gerich op de rassendiscriminatie. Zo verandert Pride niet voor niks in een witte "mr. Hyde". Daarnaast is er in de film een witte rechercheur aanwezig die duidelijke vormen van rassendiscriminatie laat zien.

Soms komen er haast hilarische conversaties voorbij, zoals de discussie tussen de blanke en zwarte detective over de kruising tussen de "abonimable snowman" en een weerwolf.

Daarnaast is de muziek keuze hilarisch slecht te noemen. Zo zit je nier tijdens een achtervolgingsscene te wachten op een funk/jazz muziekje als achtergrond. Toch weten de makers van deze film het voor elkaar te krijgen dat het werkt bij deze. film.

Stiekem heb ik me toch van begin tot eind kunnen vermaken met deze originele bewerking van het Jeckyll/Hide verhaal. Daarom kan ik ook niet veel anders als deze film toch een voldoende te geven.

Slechte cinema voor de liefhebbers van slechte/obscure shizzle. Voor mij was dit vermaak van begin tot eind.

De gedachte achter deze film (een zwart persoon die in een kwaadaardige blanke veranderd) is wel erg duidelijk. Dat was ook het idee van de hele blaxploitation cinema: het schoppen tegen het racisme van de blanken. Wie weet komt er ergens in de komende jaren een heropleving nu de discussie weer erg levendig is aan die kant van de Pacific.