Killhouse (2026)

Sterke oorlogsfilm. Het verhaal is deels waargebeurd en wordt erg realistisch uitgewerkt. De film geeft een inkijkje in de oorlogsvoering van nu waarbij veel gebruikt gemaakt wordt van drones. Dit levert een aantal hele spannende scenes op die je aan het beeld laten kluisteren. Bij een aantal scenes zit een typisch Hollywood sausje en vallen daardoor iets uit de toon ten opzichte van de rest van de film. Het gebruik van echte militairen en veteranen is bijzonder en voegt zeker iets toe aan het realisme van deze intense film. Visueel ook erg sterk, met fraai camerawerk. Aanrader. 4.0

Mja, ik vond er echt niks aan.

Als je een emotionele verhaallijn in de stijl van Saving Private Ryan (1998) of een gelikt spionageverhaal verwacht, dan is dit niet wat je zoekt. Het ligt qua sfeer dichter bij Black Hawk Down (2001), hoewel de operatie in de laatstgenoemde aanzienlijk succesvoller was.

Het is overduidelijk een film die bedoeld is om de Oekraïense nationale trots te versterken en zowel Oekraïners als de rest van de wereld te laten zien hoe het Oekraïense leger dapper en met overtuiging voor zijn vrijheid heeft gevochten. In die zin kan het zeker als een propagandafilm worden beschouwd. Niettemin is de cinematografische kwaliteit niet minder dan die van vele andere films in hetzelfde genre. Als oorlogsfilm is hij visueel indrukwekkend en technisch zeer goed gemaakt.

We zijn allemaal bedroefd door de bezetting van Oekraïne en door de talloze levens die in de oorlog verloren zijn gegaan – zowel Oekraïense als Russische. Vaders, moeders, kinderen en heel veel dieren hebben hun leven verloren en de prachtige natuur van Oekraïne heeft verwoestende schade geleden. Het is werkelijk hartverscheurend.

Tegelijkertijd vind ik dat ook erkend moet worden dat Oekraïne vóór de invasie een aantal politieke fouten heeft gemaakt die hebben bijgedragen aan de oplopende spanningen met Rusland. Zo waren de beperkingen op het gebruik van de Russische taal in het onderwijs ongetwijfeld moeilijk voor veel leden van de Russischsprekende minderheid in Oekraïne. Niets van dit alles kan de invasie rechtvaardigen, maar dergelijke kwesties, samen met Oekraïens streven naar toetreding tot de NAVO, hebben ongetwijfeld de spanningen doen oplopen en behoorden tot de factoren die Rusland gebruikte om zijn agressie te rechtvaardigen.

Ik bezocht Oekraïne jaren geleden en was diep onder de indruk van de mensen. Ik heb bij families gelogeerd die weer familie waren van mijn Poolse schoonouders en vond de Oekraïners vriendelijk, intelligent, warm en ongelooflijk behulpzaam. Nu weet ik ook dat ze erg aanhoudend kunnen zijn in hun mening en uitingen en dat is nu te zien aan de oorlogsvoering tegen de vijand; Rusland.

Wat de film zelf betreft, deze is duidelijk bedoeld om de Russische kant in een zo negatief mogelijk licht te plaatsen en de Oekraïense kant te verheerlijken. Dat is begrijpelijk in de context van een land dat vecht voor zijn voortbestaan. Toch brengt oorlog uiteindelijk dezelfde duisternis, hetzelfde lijden en dezelfde tragedie met zich mee voor gewone mensen en soldaten aan beide zijden. Bijna alle rollen worden gespeeld door Oekraïense acteurs, inclusief degenen die de president van de Verenigde Staten en leden van zijn kabinet vertolken. Hoewel de film af en toe kleine inconsistenties in het verhaal vertoont, blijft het verhaal de hele tijd boeiend.

Helaas is het geluidsontwerp en de nasynchronisatie soms problematisch.

Ik heb de film in de originele Oekraïense taal bekeken, en de geluidskwaliteit deed af en toe afbreuk aan de kijkervaring. Maar toch bleef het geheel boeiend en interessant.

Een mooie voldoende voor deze film: 7+.