Deux Personnes Échangeant de la Salive (2024)

Een korte film die zich in een vreemde, absurde en mysterieuze wereld afspeelt. Een wereld waarin kussen en andere vormen van intimiteit verboden zijn en worden bestraft met de dood. In Parijs in een onbestemde tijd werkt verkoopster Malaise in een classy kledingzaak. Ze ontwikkelt een romantische band met klant Angine. De kleding die Angine koopt wordt afgerekend in oorvijgen, die Malaise haar toedient. Hoe duurder het kledingstuk, hoe meer oorvijgen. Een jaloerse collega kijkt toe of Malaise zich wel aan de regels houdt.

De film is digitaal opgenomen maar heeft een aangename celluloid-uitstraling. De zwart-wit fotografie en de setting dragen zorg voor een kille en dystopische atmosfeer. Heel bijzonder en intrigerend. Regisseurs en schrijvers Natalie Musteata en Alexandre Singh creëren met een paar pennestreken een eigen wereld en doen dat zonder uitleg te geven over de spelregels die daar gelden. De kijker moet bij elke nieuwe absurde gedragscomponent zelf de wetmatigheid ervan in deze merkwaardige samenleving ontrafelen.

Uitstekend acteerwerk van de twee hoofdpersonages die met hun genuanceerde spel de kijker meetrekken in die kille vreemde wereld. Hun interacties zijn onderkoeld gepassioneerd. Het is spannend. Je voelt als kijker haarfijn aan dat er tussen beiden iets gaat gebeuren dat niet is toegestaan. Iets dat ontspoort. Iets dat consequenties heeft. Het is een meeslepend opwindend spel dat de beide vrouwen spelen. Twee aantrekkelijke vrouwen trouwens opdat het maar gemakkelijker wordt om als kijker de onderkoelde passie en spanning te delen.

En ja, uiteindelijk gebeurt er inderdaad iets. Laat ik het er maar bij houden dat de afloop van de film even verrassend als absurd is.