Love Me Dead (2024)

Film waarin de dood een belangrijke rol speelt en een mortuarium de sfeerbepalende setting is. Het mortuarium wordt geleid door Isaac die niet goed is in de omgang met de levenden. Isaac heeft visioenen waarin dode vrouwen tot leven komen. Een evident teken dat de gesloten Isaac niet helemaal in de echte wereld vertoeft. Eenzaamheid zou een rol kunnen spelen, hoewel de film dat niet specifiek benoemt. Wat vast staat is dat hij sociaal geïsoleerd is en dat zijn brein dingen waarneemt die er niet zijn. Isaac is een vreemd figuur en blijft dat ook voor de kijker die maar weinig elementen van herkenning in hem waarneemt.

Als hij de serveerster Cassi ontmoet, breekt de gesloten Isaac wat open en lijkt de film zich te ontwikkelen tot een film waarin de buitenstaander en gelukzalige wedergeboorte doormaakt. Een standaard romcom met een ietwat morbide randje gezien de lijkschouwende activiteiten van de buitenstaander. Maar zo gemakkelijk komt de kijker er niet af. De film laat de situatie op onverwachte wijze escaleren. Origineel en morbide edoch niet heel spannend.

De visioenen verlenen de film een surrealistisch tintje. Soms interessant, maar de plaatsing van de visoenen is wat willekeurig. Op den duur haal je je schouders op en denkt: “oh ja, we bevinden ons weer in een visioen”. De film houdt stand doordat hij een andere richting inslaat dan verwacht. Visueel laat de film af en toe interessante dingen zien. Het acteerwerk is goed. Dat helpt ook.

Met de personages ontstaat echter geen enkele band en van enige werkelijke inleving is geen sprake zodat het eigenlijk niet uitmaakt of er een positief of minder positief einde volgt. Mij overviel aan het einde een "hetzalwel"-gevoel.