Gaua (2025)

Na het sprookje Errementari (2017) en de Baskische folklore-stripverfilming Irati (2022) keert regisseur Paul Urkijo Alijo terug met de duistere fabel Gaua (nacht, in het Baskisch) die zich afspeelt in de zeventiende eeuw. Het verhaal volgt Kattalin (Yune Nogueiras), een vrouw die gevangen zit in een gewelddadig huwelijk, terwijl armoede en religieus fanatisme van de dorpelingen ook niet helpen. Wanhopig vergiftigt ze haar man en vlucht weg door het bos. Daar ontmoet ze drie vrouwen; Graxiana, Reme en Beltra die kleren wassen en dorpsroddels omzetten in horrorverhalen. Vanaf dat moment verweven realiteit en fantasie zich met elkaar...

Uitstekend verhaal waarin eigelijk verschillende verhalen worden verteld die met elkaar zijn verweven, en die zoveel meer zijn dan alleen horror. Baskische mythologie, over heksen, vrouwen die werden vervolgd, opgejaagd, gemarteld en verbrand omdat ze anders dachten, zelfstandig leefden of in de ogen van de kerk, "zondig " waren. Het is de tijd van de Spaanse inquisitie, die begon in 1478 en daarom werd de duisternis, in deze film verlicht door kampvuur, kaarsen of fakkels. Het geef dit soort films enorm veel meer sfeer mee! Daarnaast si deze film voor mij waar visueel spektakel.

De muziek en het geluid dompelen je verder volledig onder in de late middeleeuwse wereld. Maar ook de acteerprestaties en de decors en kostuums van de film zijn een lust voor het oog! De climax lijkt rechtstreeks een eerbetoon te zijn aan Goya's schilderijen waaronder natuurlijk "Heksensabbat" Ongeloofelijk mooi gefilmd en in vijf weken tijd opgenomen! Voor dit soort films met verhalen over Folklore, mythologie,legendes of volkscultuur ben ik altijd te porren en als het dan zo enorm goed wordt gedaan...wow. Dit is derde film van filmmaker Paul Urkijo Alijo en driemaal gaf ik minstens 4* Fantastische film dus!

Waar heb je deze gezien? Ik miste hem helaas op IFFR, maar ben razend benieuwd!

In het schap met potjes pindakaas!