The Death of Robin Hood (2026)

Aangekocht door The Searchers. Release: 2026.

Dit bericht op filmtotaal maakt mij enthousiast maar is tegelijkertijd ook wel uiterst verbazingwekkend.

Ik word heel blij van een lekkere rauwe, donkere vertelling van een bekend personage. Wat vooral fijn is is dat het ernaar uitziet dat de film zichzelf echt serieus neemt. Dit is best wel schaars in een filmindustrie die steeds meer geneigd lijkt om zware thema's op te kloppen door er zwart komische films van te maken. Dus in die zin maakt dit bericht mij zeer enthousiast.

Wat mij alleen uiterst verbaasd is dat dit door recensenten als minpunt wordt gezien. "Thema's als dood lijken niet bij iedereen even goed te werken." De film heet The Death of Robin Hood! Come on! Ook zou het te zwaar aangezet te zijn? Wat een soft argument! Nee! Dit is voor de verandering eens een keer geen luchtige superheldenfilm of een film die zware thema's luchtig benadert. Wat een ongekende aanstellerij.

Ik word sowieso alleen maar enthousiast van deze "min" punten en kijk er alleen maar erg naar uit om mee genomen te worden in deze "zwaar aangezette" thema's die voor de verandering eens niet de intentie hebben om het verwende filmpubliek te laten lachen.

Hugh Jackman is weer terug, nu in 'The Death of Robin Hood': is het een voltreffer? | FilmTotaal

Oeh, wat een pessimistische trailer. Maar goed, nomen est omen: de titel belooft ook weinig frivoliteiten.

Geen idee of ik hierop zit te wachten. Ze doen met Robin Hood wat Dick Maas en Huub Stapel deden met Sinterklaas...

Meer vermoeiend dan boeiend...Maar niet direct...de eerste 30-40 minuten zijn er betoverende goede beelden, ze zijn sterk, bezitten een donkere en brute uitstraling en de gevechtscenes zijn ongekend wreed. De acteerprestaties zijn eveneens sterk! Uiteindelijk leidt het er toe dat Robin (Hugh Jackman) gewond raakt en Little John (Bill Skarsgård) hem naar een priorij sleept om te herstellen. En dan...veranderd de film in een religieuze versie van "Logan" Oftewel veel dialoog, piekeren over christelijke verlossing (zal die komen van een kind?) en barmhartigheid en wachten op wat de titel al aankondigd. Zelfs het hoe was geen verasssing...aangezien ze verwijzen naar de Bijbelse Saul. Pfft, anderhalf uur vooral gevuld met lange stukken min of meer lege ruimte. OMG...Jodie Comer die voor het altaar zit om eventjes Jeanne D'Arc (1928) te immiteren...Wat er overblijf is een regisseur die probeert de beroemdste mythische figuur die voor de armen vecht als een schurk te framen. Tja voor een film over de dood van een legende voelde het verrassend levenloos aan. Voor mij zorgde het trage tempo, het teleurstellende langdradige verhaal dat er niets is om bij betrokken te blijven.

Robin Hood........nog ff verder.......Is voor mij een film met plezier en lachen en vader Tuck die in de rivier valt en Robin die de draak steekt met de baas van het Sherwood Forest.

Nee, nee, nee. Dit kon mij niet bekoren.

Maar goed, ik ben een ouwe lul, een bejaarde van 64 (en een beetje) en vind van deze tijd ook wel leuk maar asjebieft laat sommige film in hun waarde en maak er geen poppenkast van.

Sorry, maar deze film is echt zeer slecht.

Het moet ook meeslepen zo ne film en dat deed het absoluut niet. Film is echt vermoeiend om naar te kijken en dat duurt dan 2 uren zeg? Nee merci. Ik was het al snel beu maar goed, je heeft het een kans maar mja... njah.

Ik heb al wat films in dit genre gezien maar dit is denk ik de aller slechtste die ik heb gezien.

Ik ben achteraf blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien. Wat een draak van een productie. Het begin wekt nog de indruk dat het een rauwe, actiegerichte Robin Hood‑vertelling gaat worden: er is wat geweld, er zit tempo in, en je denkt even dat de poster niet heeft gelogen.

Maar zodra het hoofdpersonage eenmaal in het kasteel belandt, verandert de film volledig van toon. De actie verdwijnt vrijwel volledig en maakt plaats voor een soort traag drama dat net zo goed over je buurman had kunnen gaan. Het voelt totaal losgezongen van de Robin Hood‑mythologie, alsof de makers halverwege zijn vergeten welke film ze eigenlijk aan het maken waren.

De poster belooft een stoere, dynamische herinterpretatie van een legende, maar wat je krijgt is ongeveer twintig minuten actie en daarna een lang uitgesponnen drama dat nauwelijks iets met Robin Hood te maken heeft. Als je op basis van de marketing een avonturenfilm verwacht, kom je hier bedrogen uit.

Beetje jammer dat deze film zo slecht wordt beoordeeldt. De beide andere films van deze regisseur heb ik toch wel ok bevonden. Pig krijgt zelfs vier sterren van mij. Ga de film natuurlijk wel kijken, maar het steekt toch.

slechte film

Wie hier een traditionele Robin Hood-film vol spektakel, pijlen en zwaardgevechten verwacht, zal waarschijnlijk bedrogen uitkomen. Maar juist daarin vond ik The Death of Robin Hood verrassend sterk. Dit is geen zoveelste verfilming van de bekende legende, maar een donkere en volwassen kijk op de man achter de mythe.

Het eerste gedeelte is rauw en behoorlijk gewelddadig, maar daarna schakelt de film bewust een paar versnellingen terug. Waar dat voor sommigen misschien als traag zal aanvoelen, vond ik juist dat daar de film interessanter werd. Robin Hood wordt hier niet neergezet als de onverschrokken volksheld die we allemaal kennen, maar als een oude, gebroken man die wordt geconfronteerd met zijn verleden en de gevolgen van zijn daden.

Hugh Jackman is daarbij uitstekend op zijn plaats. Hij zet een vermoeide en getekende Robin neer zonder dat het overdreven dramatisch wordt, en ook Jodie Comer weet veel uit haar rol te halen. Daarnaast ziet de film er prachtig uit en draagt de sombere middeleeuwse sfeer enorm bij aan het geheel.

Wie puur voor de actie komt, zal waarschijnlijk teleurgesteld zijn. Maar wie openstaat voor een tragere en veel menselijkere interpretatie van Robin Hood krijgt naar mijn mening een bijzondere film voorgeschoteld. Geen avonturenfilm over de geboorte van een legende, maar juist over wat er van die legende overblijft wanneer het einde nadert.

Voor mij absoluut beter dan de lage waarderingen doen vermoeden.

Jup. Voor mij ook. Al snap ik wel dat mensen die puur op de naam Robin Hood (en evt Jackman) afkomen, hier iets heel anders geserveerd krijgen dan waar ze op hoopten.

Niet zo goed als Pig misschien, maar wel een sfeervolle, reflectieve slowburner met uitstekend acteerwerk

3,7*

Robin Hood. Wie kent hem niet. Wellicht de bekendste naam uit de Britse folklore. De man die volgens de legende van de rijken stal en de buit verdeelde onder de armen. Een held. Een voorbeeld. Het is niet verwonderlijk dat de avonturen van de nobele Robin Hood in veel films en series zijn vereeuwigd. In The Death of Robin Hood wordt het beeld van de edelmoedige Robin Hood met de grond gelijk gemaakt.

The Death of Robin Hood is de derde film van regisseur en schrijver Michael Sarnoski die eerder met Pig (2021) liet zien in staat te zijn een indrukwekkende karakterschets te kunnen afleveren. The Death of Robin Hood is een zwaarmoedige film die het personage Robin Hood (magnifiek gespeeld door Hugh Jackman) op een manier afbeeldt die de kijker niet bekend zal voorkomen. Vanaf het begin is duidelijk dat dit niet een film is waarin op luchtige wijze de kleurrijke avonturen van de schelmse boogschutter en zijn vrolijke aanhang wordt verteld.

Het verteltempo is traag. In de kleurstelling overheersen grijstinten. Er is bruut geweld. Zelfs kinderen worden niet gespaard. Er is vuil. Er is bloed. In The Death of Robin Hood wordt de mythe ontkracht. Het optreden van de volksheld heeft niets nobels. De volksheld Robin Hood is niets minder dan een meedogenloze slachter.

Naarmate de film verglijdt, komt Robin Hood in rustiger vaarwater terecht en is er ruimte om achter de meedogenloze façade het menselijke in het personage te ontdekken. Zonder daarbij de gruwelijke daden te relativeren, leert de kijker een man kennen die gevangen zit in een spiraal van geweld en daaruit niet kan (of wil) ontsnappen. Een interessante kijk waar de film veel tijd in steekt.

Na de tumultueuze en gewelddadige scènes heerst er rust. De sfeer is anders. Je zou het vredig kunnen noemen. In deze fase richt de film zich meer op de psyche dan op de actie. Het is alsof we ons in een andere film bevinden. Nieuwe personages worden geïntroduceerd en de introspectie kan beginnen. Als de inzichten over het personage Robin Hood eenmaal zijn gevallen, de karakterschets nagenoeg is voltooid en het schokeffect is weggeëbt gaat de film nog even door. Omdat er dan weinig meer rest dan serene eentonigheid, denk ik dat de film iets eerder had kunnen eindigen. Verder niets dan lof voor dit atypische portret van de volksheld.

Wat een draak van een film. Het begin van de film lijkt het nog iets te gaan worden maar zwakt al snel af. Robin is klaar om op een waardige manier dood te gaan maar mist hier de diepgang en de spanning. Ook Hugh Jackman maakt deze film niet waardig genoeg. Een thriller is dit zeker niet, een drama wel. Samenvatting van deze film: Als je de dood van Robin Hood d.m.v. aderlating graag wilt zien dan heb je aan 120 minuten veel teveel tijd verspilt.