Ready or Not 2: Here I Come (2026)

Ja leuk. Lekker lomp soms, allemaal acteurs en actrices die er duidelijk zin in hebben en een prima tempo. Ook de aankleding is meer dan behoorlijk en enkele scènes springen eruit (vooral die met Bonnie Tyler op de geluidsband, zowel qua vormgeving als qua humor). Wel af en toe momentjes die storen als men ineens een ander niet durft te doden bijvoorbeeld (te vaak moet de plot verder en is een en ander vrij onlogisch) maar op het geheel drukt dat de pret niet al te zeer. 3,5*.

Goeie film waarin een aantal families bij elkaar komen om het dodelijke spel voort te zetten. Dit vervolg begint meteen waar de vorige film ophield. Alhoewel grotendeels een herhaling van zetten, is ook deze vermakelijke horrorfilm onderhoudend van begin tot eind en doet niet onder voor het eerste deel. Een leuke cast en lekker bloederige kills.

Vraag me af of Samara aan het eind überhaupt nog een stem over had. Die meid schreeuwde echt de longen uit haar lijf.

Om eerlijk te zijn, weet ik niet of er een tweede deel nodig was, maar nu het uit is, weet ik wel dat ervan genoten heb en dat ik er geen spijt van heb om gekeken te hebben. De film begint letterlijk waar de eerste eindigde; Grace heeft de aanval van de familie Le Domas overleefd, in het ziekenhuis komt zus Faith langs en blijkt er een wereldwijde kliek van rijke en invloedrijke families te zijn die de duivel vereren...Samara Weaving en Kathryn Newton vertolken hun rollen uitstekend Er is een heerlijke Elijah Wood, Shawn Hatosy en Buffy....euh Sarah Michelle Gellar vermoorden David Cronenberg De film onderscheidt zich voldoende om fris te blijven, misschien ws de film niet strikt noodzakelijk, maar het was een erg leuke tijd!

Tsja, de verrassing is er wel af na het eerste deel. Maar evengoed is deze wel vermakelijk, voor logica of geloofwaardige spanning hoef je hem niet te kijken, maar als jachtpartijtje met veel bloed is ie natuurlijk wel vermakelijk, zuslief is ook aanwezig dus je krijgt ook nog wat familie troubles mee.

Redelijk vervolg. Het verhaal wordt verder opgepakt maar is te vergelijken met deel 1. Verwacht dus niet al te veel nieuws. De film is gewoon een herhaling van zetten en lijkt erg op deel 1. Nadeel is alleen dat de verrassing er nu vanaf is. Buiten dat is het een vermakelijke film, met veel actie en bloed. De vaart zit er lekker in en de film kijkt prima weg. Het acteerwerk is verder prima. De extra zus, Newton, voegt weinig toe, maar de chemie met Weaving is verder prima. Visueel verder in orde. 3.0/3.5

Totaal niet nuttig of artistiek verantwoord of hoogdravend.

Wel veel zinloos geweld en vermakelijk.

Gaat nog een tikkie verder dan de 1e.

Vond je die leuk, dan is de kans groot dat je deze ook leuk vindt.

Wij wel. Beter mee vermaakt dan een aantal recente 'goede' films en alleen al daarom 3,5⭐.

We krijgen meer van hetzelfde in deze wat overbodige sequel (zoals wel de meeste sequels). Gelukkig is Samara Weaving er weer bij, omringt door een nieuwe cast met bekende namen. Het is weinig vernieuwend of verrassend, maar de humor werkt wel. Al zie je wel dat het stilaan een parodie van zichzelf geworden is.

De eerste film was een fijne verrassing. Het scenario dat handelde over een bruid die zich voor haar schoonfamilie moest verstoppen om haar leven te redden, was heerlijk absurd en resulteerde in een spannende film met brute actie, merkwaardige personages en de fijne humor. De film werd goed ontvangen en deed het financieel goed. Geen wonder dus dat er een vervolg is dat simpelweg de titel Ready or Not 2: Here I Come draagt.

Het concept is hetzelfde. De aanpak is alleen wat grootser. In plaats van één protagoniste zijn er nu twee. In plaats van één jagende familie zijn er nu vier jagende families. Ook de setting is uitgebreid. Weliswaar nog steeds een enorm landhuis maar het jachtgebied heeft zich nu ook deels naar het aangrenzende buitenterrein verplaatst. Het concept werkt nog steeds. Uiteraard is de verrassing grotendeels weg maar zijn de humor en de brute actie goed in staat om dat gemis weg te poetsen.

Ook de personages dragen bij aan de amusementswaarde. Protagoniste Samara Weaving etaleert evenals in de eerste film weer een onverwachte explosieve kracht en is een moeilijk te treffen schietschijf. Haar samenspel met nieuwe protagoniste Kathryn Newton is solide en werkt vooral op het humoristische vlak prima. Hun onderlinge gekibbel en de hysterische danwel laconieke manier waarop ze dreigende situaties het hoofd bieden, werken erg grappig. De rest van de cast is een prettige aanvulling. Heerlijk overdreven gekleurde personages die goed passen bij het absurde verhaal.

En zo is Ready Or Not 2 een vermakelijke voortzetting van de gebeurtenissen uit de eerste film. Niet echt vernieuwend maar het concept is gewoon sterk en werkt ook nu weer uitstekend. Dynamisch, absurd, humoristisch, goede actie en leuke personages. Ik denk wel dat het lastig is om nog een boeiend derde deel te fabriceren. Ik hoef het niet nog groter en spectaculairder. Dat zou een nogal wanhopige en armoedige zet zijn. Wat mij betreft laat men het hierbij.

"Let's dance, puta!"

Het tweede deel van Ready or Not kwam niet bepaald onverwachts uit de lucht vallen, maar toch waren ik en mijn kameraad erg benieuwd naar deze film! Ik ben echt een fan van het eerste deel, wat toch op één of andere manier best vernieuwend uit de kast kwam zetten. Dat het gewoon zeven jaar heeft mogen duren voor een tweede deel verbaasde me dan weer wel, het voelt echt als de dag van gisteren dat deel één was gereleased (dat ten eerste), maar ik vond dit tweede dan toch wel héél erg tegenvallen hoor.

Waar deel één nog echt een spektakel stuk was, mis ik dat wel echt ontzettend in dit tweede deel. Qua kills stelt het allemaal al niet zoveel voor, en ze deden naar mijn inziens ook niet echt heel veel moeite het wel leuk te maken. Duidelijk afgekeken van dingen als 'Squid Game' is het allemaal echt tegenvallend. Jammer, want het kende zoveel potentieel.

Grace [Samara Weaving] heeft het verstoppertje spelen uit Ready Or Not overleefd door twee families uit te roeien, maar daarmee is het spel niet voorbij. Een advocaat [Elijah Wood] laat weten dat ze het nu moet opnemen tegen vier andere satanistische families. Een extra speler in het spel is Graces vervreemde zus Faith [Kathryn Newton], die als contactpersoon bij noodgevallen is op komen draven. David Cronenberg heeft een cameo als het hoofd van het syndicaat, maar dat blijkt geen garantie voor een geslaagde sequel. Heeft alle ingrediënten voor een typische sequel en kan (dus) niet tippen aan het origineel.

Afgaand op mijn mening bij de eerste film moet dit vervolg zeker niet onderdoen. Waarschijnlijk gaat het er in die machtige kringen nog echt zo aan toe ook. Beetje jammer om Elijah Wood hier dan in mee te zien doen, al is hij precies eerder blij met het plot. Qua komedie zie ik hier weinig komedie aan eerlijk gezegd. Eerder een actie/thriller/survival slasher. De zus in dit verhaal is op zich wel een aanwinst, het maakt het allemaal net iets geloofwaardiger. De hunters zijn wel grotendeels weer belachelijk.

Vermakelijk maar uiteindelijk nogal tegenvallend vervolg, dat niet veel meer is dan een herhaling van (bloederige) zetten en sporadisch zelfs als een soort parodie aandoet. Voornaamste problemen zijn het weinig geïnspireerde script en een reeks vlakke nieuwe personages, die weinig indruk maken. En dat terwijl de film met mensen als David Cronenberg en Elijah Wood toch klinkende namen in huis heeft. Kathryn Newton als zus, die tegen wil en dank bij de gebeurtenissen betrokken raakt, doet het gelukkig wel naar behoren. Tegen het einde wordt de boel gelukkig een beetje vlotgetrokken en valt er het één en ander te genieten, maar hier had toch echt wat meer ingezeten.

Regisseursduo Matt Bettinelli-Olpin en Tyler Gillett is inmiddels al even van de Scream-reeks afgestapt en neemt de toebedeelde ruimte gretig in. Het levert toch wat extra creativiteit op die door deze twee namen overtuigend wordt omgezet naar vlot griezelentertainment, al is de rek er met dit concept al snel een beetje uit. Gelukkig is Samara Weaving weer teruggekeerd, die de laatste jaren toch een van de betere Scream Queens is geworden. Overige rollen zijn ook humoristisch en vlot genoeg, al mist de bruutheid en de durf van de horror zelf een beetje. De finale is weer wat grotesker, maar de opbouw laat toch te wensen over. De stilering oogt bovendien erg braafjes en eenvoudig, wellicht een teken dat Radio Silence een beetje gemakzuchtig is geworden.