Videoteka (2024)

In een videotheek als een vagevuur krijgt een jonge overvaller drie duivelse deals voorgeschoteld. Er rest hem niks anders dan VHS-banden bekijken met groezelige portretten van andere zondaars zoals hij. Ik heb genoten van de speelse manier waarop de Servische anthologiefilm 'Videoteka' (2024) religieuze thema's behandelt als wederopstanding, seksuele moraal en (on-) schuld. Deze elementen komen het sterkst naar voren in de vervreemdende sage 'Balanar' (3.5*) over een rondzwervende middeleeuwse figuur die op eigen kracht moet zien te overleven in de wildernis. Het zwartkomische middenstuk 'Dubai' (3*) brengt je met een plens water terug in de tegenwoordige tijd. Het is wel even wennen aan de Slavische rapmuziek en het ietwat stereotiepe beeld van de straatcultuur. Wel een intrigerende pay-off. In het slotdeel 'The Prophecy of the Kupreš' (2.5*) lijkt het plot alle kanten op te gaan met een overdaad aan personages.

Wazige, onsamenhangende film uit Servië over een dief die op de vlucht is voor de politie en zich verschuilt in een verlaten videotheek. Uit verveling bekijkt hij daar drie bizarre films. Dat klinkt wellicht intrigerend, maar is het uiteindelijk zeer zeker niet. De drie films zijn stuk voor stuk erg matig, net als de raamvertelling met de dief. Hier en daar een paar geslaagde surrealistische momenten, maar het is te weinig om de speelduur van bijna twee uur te kunnen verantwoorden.

Leuke opzet uit Servië. En het is natuurlijk altijd wel interessant als het gaat om een compilatie aan horrorfilmpjes. Daar heeft VHS me ook altijd mee weten te verrassen.

Maar hoe zet je zoiets in dit geval in elkaar? Kruimeldief komt in een actievolle situatie terecht als hij vlucht voor de politie en zich weet te verschansen in een videotheek... en, omdat hij toch nergens anders heen kan, uit verveling drie videobanden gaat kijken. Alsof die banden al speciaal voor hem klaar lagen.

De films zijn vermakelijk, maar wel behoorlijk vaag en onavolgbaar.

Balanar is een best leuk historisch verhaal. Een man die het nooit koud heeft trekt met zijn paard door de wildernis terwijl het sneeuwt. Het begint als een survival-film, totdat zijn paard ineens zoekraakt en tot op het bot afgekloven wordt teruggevonden. Dan ineens iets met een verblijf met zo'n pater en een blinde dochter. En dan iets met magie. Ja, wat hoe waar?

Dubai was een uitschieter qua thema. Over een macho die denkt dat hij het ideale leven heeft. De drillrap die hij luistert lijkt al genoeg te zijn om hem, naast zijn vriendin, superieur en rijk te laten voelen. En dan verschijnt "Dubai" terwijl hij door de grauwe achterbuurten van Belgrado loopt. Op weg naar zijn werk: een shoarmazaak. Daar vermaakt hij zich prima met een oudere collega en krijgt hij op een dag een vreemde vent als klant. Lijkt hij in zijn vrije tijd te worden gestalkt en wil er ineens een hoge baas hem spreken en krijgt hij een aanbod om een trio te doen met twee elitaire chicks. En dan lijkt het wederom alle kanten op te gaan.
De laatste shot met die oude vent in die hoodie die dezelfde drillrap luistert had dan zeker wel iets. Maar waar sluit het in hemels naam aan vast? Is die jongeman vermoord en zijn vriendin ontvoert? Hebben we hier te maken met een oude viezerik? En wat was dan het doel van die trio en eigenlijk het hele verhaal? Knap gemaakt, maar toch veel vraagtekens.

Kupres lijkt een typische misdaadfilm ala rechercheur vs seriemoordenaar te zijn. Een moord. Bovennatuurlijke elementen en dan zo'n karikaturaal sentimenteel einde. Ook knap geschoten en had goed kunnen zijn, maar net als de twee bovengenoemde was het weer een warrig rommeltje waar moeilijk een touw aan vast te knopen is.

Nogmaals, qua opzet is dit prima gedaan, maar blijkbaar had de regisseur haast met het afwerken van dit project of er is mij een bepaalde intelligentieniveau ontgaan.

3,0*