The Partisan (2024)

Kon er mee door.

Deze film komt niet echt natuurlijk over. Wel mooie beelden, maar slechte filmmuziek en vrij slecht geacteerd.

Hoewel er binnen de gelederen van de SOE de nodige weerstand bestond tegen de inzet van vrouwen voor de gewapende strijd, zou de organisatie uiteindelijk 38 geheimagentes inzetten. De belevenissen van verschillende van deze SOE-agentes vonden hun weg naar het witte doek Echter het levensverhaal van de Poolse agente Krystyna Skarbek alias Christine Granville die werkte voor de Britse Special Operations Executive werd steeds maar in de ijskast gezet.

Hoe het dan ook gelukt is om deze biografische spionagethriller, geregisseerd door James Marquand (zoon van regisseur Richard Marquand (Return of the Jedi), wel van de grond te krijgen is mij niet duidelijk....Enfin laten we maar zeggen dat het beter is dat er een film is met tekortkomingen en het ontbreken van een coherent verhaal, dan helemaal geen verfilming.

De film begint in 1942 met de Poolse spionne Krystina Skarbek die zich vrijwillig aanmeldt als spion tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze vertelt het verhaal van haar eerste en laatste missie. De film is acceptabel en redelijk, maar niet bijzonder, omdat de oorlogsscènes noch spectaculair noch erg goed gefilmd zijn. Soms slaagt Marquand er niet in een balans tussen de tijdlijnen te bewaren. Waardoor er een verwarrende manier van vertellen ontstaat.

Krystina Skarbek wordt vertolkt door Morgana Polanski, dochter van regisseur Roman Polanski en actrice Emmanuel Seigner, maar omdat ze alleen in wat kleine bijrollen (voor mij het bekendst als de Franse prinses Gisla en de vrouw van Rollo in de serie Vikings) heeft gespeeld, heeft resulteert het niet in een goede prestatie. Ze heeft uitstraling en doet haar best, maar ze is technisch gezien nog niet goed genoeg.

Tja om eerlijk te zijn is het maar tamelijk rommelig verslag van het gevaarlijke leven dat Krystyna Skarbek alias Christine Granville ooit leidde. Personages duiken net zo snel op als dat ze weer verdwijnen, en de operaties waaraan Skarbek aan deelneemt gebeuren soms maar gewoon waardoor ze niet altijd even duidelijk voor kijkers zijn. Ze was de langst-dienende vrouwelijke Britse agente in het veld en verdiende een film! Uiteindelijk werd ze in 1952 in Londen doodgestoken door een geobsedeerde en afgewezen aanbidder.

Redelijk maar net niet goed genoeg.