Mother of Flies (2025)

Weer zo slechte b-film

Zoo slecht vond ik hem niet, het is een variatie op de folk en pagan horror in een modern jasje. Wel duidelijk low budget en niet verschrikkelijk eng of creepy, maar het had wel wat.

De Adams-familie brengt al een tijdje in familei-verband uit. Die ondanks een klein budget geen slechte films zijn Ze zijn vakkundig en met liefde gemaakt en soms redelijk opvallend. Echter lijkt er in hun films geen enkele progressie meer te zitten. Daardoor voelt het stagnerend aan. Alsof je steeds dezelfde film opzet Dat werd me al direct duidlijk aan het begin als het meisje, die lijdt aan terminale kanker, haar vader mee naar een afgelegen hut in het bos van een heks neemt Je krijg dus wederom een trage film met een gevoel van onbehagen, sfeer en symboliek. Waarbij vader, dochter en moeder met dialogen (en camerawerk) te hard hun best doen om artistiek te zijn. Men gaat ook nu meer voor de emotionele vertelling en de horror komt op een laag pitje te staan. Flink irritant was ook het voortdurende overdub-geklets en het voordragen van poëzie over leven en dood van de heks Solveig.Is het de nieuwe hobby van Toby Poser? De muziek is van H6LLBND6R, de eigen band van de familie en hobbyproject van Zelda Adams. Tja, ik draag de familie Adams met wat zij doen, een warm hart toe maar de te artistieke visuals en minimale verhaal raken uitgewerkt of komen minder overuitgend over want dit werkte bij mij niet zo goed meer!

Redelijke ritual horror.

Een wanhopige, doodzieke tiener [Zelda Adams] neemt haar toevlucht tot een kwakzalver [Toby Poser] diep in het bos, die haar onderwerpt aan vage rituelen. Haar vader [John Adams] laat zich gemakkelijk in de luren leggen. Hij had beter thuis kunnen blijven; dan had hij zich de trage, oninteressante dialogen en de mislukte pogingen om met vage geluiden, rondwarende insecten en een hoop fysiek misbaar de indruk te wekken dat dit een horrorfilm is. Een amateuristisch slaapmiddel.