My Father: The BTK Killer (2025)

......'.en hier had mijn vader de moestuin en daar stonden allemaal bloemen, de druif was mislukt - zo zuur altijd- en daar had je de boomhut'.

Kerri, capuchon op en schichtig om zich heen kijkend, loopt op een braakliggend veldje waar ze ooit als kind gespeeld had en zo gelukkig was geweest. Een aangrijpend moment uit deze documentaire, want het zal je vader maar zijn, of liever: geweest zijn. Hij heeft haar, als dochter van, een levenslange en bijna ondraagbare last meegegeven die voor altijd op haar schouders zal rusten. Het valt dan ook te hopen dat door haar ontboezemingen in deze documentaire die last enigszins verlicht zal kunnen worden.

A must- see dus, alleen al voor Kerri.

Zeker niet de beste docu over BTK. En het moet inderdaad verschrikkelijk zijn voor de dochter, maar het is ook verschrikkelijk voor de zoon, maar die is zo slim geweest om volledig anoniem door het leven te gaan en de aandacht niet op te zoeken.

Als je een boek schrijft, op alle sociale media verkondigt dat je de dochter van bent, moet je niet schrikken dat er ook vele domme negatieve reacties komen. Het is haar job geworden en verdient er goed aan, mag van mij, maar dan weet je dat je een hoop bagger over je krijgt.

Heb al wat gelezen over BTK, en ik kan moeilijk geloven dat zijn vrouw helemaal niets wist, zijn rugzak met duct tape en koord enzo lag jaren gewoon op een schap in de hal. Het was niet echt een proper huis, maar dat schap zal toch wel eens één keer per jaar gekuist zijn. Het tuinhuis lag vol met spullen van de slachtoffers. Ze vond wel altijd dat er iets raar was aan haar man....maar ja, ze gingen elke zondag naar de plaatselijke kerk he...

In februari 2005 werd de toen 59-jarige Dennis Rader ontmaskerd als ‘The BTK Killer’, een seriemoordenaar die in de jaren 70 en 80 verantwoordelijk was voor minstens 10 moorden in de omgeving van Wichita in Kansas. Hoewel hij zelfs brieven schreef naar de politie om te pochen over zijn daden, leidde hij een dubbelleven als een zorgzame, voorbeeldige echtgenoot en vader. Dochter Kerri vertelt haar kant van het verhaal (de rest van de familie doet er het zwijgen toe) op basis van haar autobiografische bestseller. Ze kan duidelijk beter schrijven dan vertellen. Het helpt niet dat Susan Peters, een televisiejournalist die zich jarenlang met de zaak bezighield, met veel theater probeert wat spanning toe te voegen aan deze routinematige, saaie terugblik op een fascinerend, macaber familiedrama.