De Originele Karina Beumer (2025)

Karina Beumer heeft "momentum" in de kunstwereld. Ze heeft de opdrachten voor het oprapen en werk in overvloed. Eigenlijk is het net iets te veel - haar man klaagt dat ze nooit thuis is - en daarom besluit ze vervangers aan te nemen. Een oudere Karina Beumer, een jongere Karina Beumer, een Argentijnse Karina Beumer, een Vlaamse Karina Beumer, een mannelijke Karina Beumer, een...

Karina maakt haar kunstwerk af, tekent een zelfportret, gaat op bezoek bij haar moeder, geeft lezingen en presentaties (iemand uit het publiek vraagt haar of zij dan wel de echte Karina is. "Yes, I'm the real Karina. You can trust me."), regelt een tentoonstelling waar in de voorbereiding de galeriehouder iedere keer een andere Karina treft om te bespreken wat de plannen zijn, Karina huurt zelf weer nieuwe Karina's in. Het leven gaat door.

Het is een interessante en creatieve manier om te ontdekken wat identiteit is, hoe gefragmenteerd het is, hoe het tot standkomt en wat het uiteindelijk betekent. Daarbij wordt aan het begin niet te veel voorgekauwd en uitgelegd, maar we zien het zich ontvouwen. Later is de narratie wat prominenter aanwezig en dan wordt het wat storender, of beter gezegd: het verstoorde het gedachtenproces dat bij mij zelf op gang was gebracht.

In alle ontmoetingen die de vervangers van Karina hebben vraag ik mezelf af in hoeverre deze gescript zijn. Een parttime vervanger moet een set aan instructies en teksten meegekregen hebben, bekend zijn met de geschiedenis van Karina, weten wie ze is en waar ze vandaan komt om te kunnen vertellen op film, of dat nou direct in de camera is of met een psycholoog. Tegelijk doet het er ook niet zoveel toe, omdat de rollen die we in het dagelijks leven spelen allemaal tot op zekere hoogte gescript zijn. (Het deed me denken aan een soort experiment dat één van mijn docenten eens voorlegde tijdens een college. Als je straks naar huis gaat, doe dan eens alsof die mensen in je huis niet je ouders zijn, maar doe alsof je ze voor het eerst ziet en kijk wat er gebeurt.)

Toch vraag ik me af wat er gebeurt was als we het meer van een afstandje hadden mogen aanschouwen en wat meer van de instructies mee zouden krijgen en de worstelingen van de vervangers in de alledaagse situaties.