Primavera (2025)

Als tijdsbeeld een leuke film om te zien en boeiend. Niet alleen die specifieke klooster maar sowieso hoe men naar de rol van de vrouw toen keek. De vrouwen worden ook best goed gehandeld maar zijn uiteindelijk gewoon handelswaar. Hier kan je best interessante ethische vragen over stellen, wat is erger: direct al een vreselijk leven tegemoet gaan maar officieel vrij zijn, of worden uitgehuwelijkt en (naar maatstaven van toen) een best wel oké jeud hebben?

Het fictieve drama is een stuk minder pakkend en weet nergens iets bijzonders te brengen en liet me ook redelijk koud. De verder best fijne vertolking van Insolia maakt dat de film nog wel prima wegkijkt. 3,0*.

Schattig. Maar een beetje te. Mooi zoals de spanning tussen de twee hoofdpersonen wordt opgebouwd, om. Dat mag ik niet verklappen.

Ik stapte innig tevreden en gelukkig met mijn Woemi weer op huis af na het zien van deze mooie film. Maar eenmaal thuisgekomen?

Wat een romantische ongeloofwaardige flauwekul hebben we zitten bekijken, trouwens, romantisch? Gebeurde er maar eens wat. Nu wordt, geheel in overeenstemming met de idealen van onze harteloze tijd het alleen de wereld intrekken gepropageerd als het hoogst haalbare.

Veel succes dames, ik ga fietsen.

Mooie muziek. Intelligente dialogen. En een origineel verhaal.

Cecilia, een getalenteerde violiste, groeit op in een Venetiaans weeshuis waar meisjes muzikaal worden opgeleid. Ondanks haar talent biedt dit leven weinig perspectief. Optredens voor weldoeners gebeuren achter een doek of muur, en haar enige uitweg lijkt een gearrangeerd huwelijk met een edelman. De komst van componist Antonio Vivaldi als docent verandert echter alles. Muziek wordt hun gedeelde taal, een vorm van verzet tegen de conventies. Onder zijn begeleiding ontdekt Cecilia haar ware talent en vindt ze de moed om zich los te maken van de beperkingen die haar leven tot dan toe hebben bepaald.

Mooie beelden en goede vertolkingen, maar ik moet zeggen dat muzikale films mij doorgaans minder liggen dus kon “Primavera” mij niet volledig bekoren. De film is sfeervol, maar mist de urgentie en intensiteit die nodig zijn om constant te boeien. Maar dat is wel subjectief, vele anderen zijn heel enthousiast over de film. 2,5/5

Goeie film over een weesmeisje die een begaafd violiste is en wordt ontdekt door Vivaldi. De film speelt zich af in het Venetië van begin 18de eeuw. Maar van Venetië krijg je weinig te zien, aangezien de film zich voornamelijk binnen de muren van het weeshuis afspeelt. Een mooi verhaal en uiteraard mooie, klassieke muziek. Een prima, doch sobere aankleding die past binnen het geheel van de film.