Coutures (2025)

Een episodisch drama van regisseur en schrijver Alice Winocours (Proxima) die zich bezighoudt met het leven van verschillende vrouwen op hun onzekere weg door de wereld van de designermode. Een film met impressionistische accenten die de schijnwereld van de mode-industrie blootlegt en daarbij vrouwen aantreft die kwetsbaar, angstig en in het bezit van verborgen wonden zijn. Een film die duidelijk maakt dat de mode-industrie een branche is waarin mannelijke creativiteit hoogtij viert en de vrouw daarin slechts een uitvoerende pion is. De meeste vrouwen zijn inwisselbaar, onzichtbaar en anoniem.

De film volgt een aantal vrouwelijke personages wier paden zich aan de rand van de catwalk kruisen. Onder hen de gerenommeerde regisseur Maxine (Angelina Jolie) met de opdracht een spectaculaire korte film te draaien om de aanstaande modeshow kracht bij te zetten. Zij is een van de weinige vrouwelijke personages die vanwege haar invloed in de filmwereld enigszins serieus wordt genomen. Maar zelfs zij als vrouw van naam lijdt onder de druk om te presteren of te worden ingewisseld. Andere en minder gerenommeerde vrouwelijke personages als de Soedanese Ada die model is en zich ontheemd voelt in de luxe modewereld of de Oekraïense visagiste Angèle die haar ervaringen achter de coulissen tot een roman heeft verwerkt die niemand wil uitgeven, voelen de onaangename druk eveneens.

"Dat het waar is wil nog niet zeggen dat het iemand interesseert", wordt Angèle hooghartig door een grijsharige redacteur medegedeeld. Zijn minachtende houding is typerend voor de mannelijke kijk op de wereld van de modellen, naaisters en andere vrouwelijke creatieve talenten. De vrouw is een object. En niet meer dan dat. Een onterecht beeld dat door de film wordt afgebroken in de vorm van sappige anekdotische ervaringen van de vrouwen die daarmee de arrogantie, de ijdelheid, de desinteresse en het onbegrip in de door mannen beheerste modewereld blootleggen. Winocours doet er nog een schepje bovenop door de kwetsbaarheid en inwisselbaarheid van de vrouwen te beklemtonen door de uitputtende fysieke arbeid en de reële kans op blessures een prominente plek in de film te geven.

Fysieke, materiële en psychische breuken zijn de elementen die de vrouwen onderling verbinden. Het overkoepelende thema is het gevolg daarvan en dat is de onderlinge solidariteit die tussen de vrouwen ontstaat. Een beeld dat de vloer aanveegt met het beeld dat de meeste kijkers zullen hebben. Een clichématig beeld dat wordt gekenmerkt door onderlinge kift, jaloezie en intriges. In Couture zijn de vrouwen geen sjablonen maar personen. In Couture worden waarden als authenticiteit, persoonlijkheid en ware gemoedstoestand tegenover uiterlijk en schoonheid geplaatst en belangrijker bevonden. Close-ups van een hardwerkende zwetende naaister en het geconcentreerde schminken en stylen van de visagiste laten zien dat de transformatie van een angstig en onzeker model in een onberispelijke schoonheid een afbreekbare en vluchtige illusie is die (zoals de slotscène laat zien) slechts van tijdelijke en nietszeggende aard is.