Huo Zhe Yan (2025)

Lekkere knokfilm uit Hongkong met vrijwel continu aktie en spektakel, kunstig in beeld gebracht, met Xie Miao en Joe Taslim in sympathieke hoofdrollen. Er wordt een leger aan bad guys over hen uitgestort, zodat ze continu wat te doen hebben en de kijker amper de tijd heeft zich te storen aan de simplistische plot en dialogen. Het betere beukwerk, zullen we maar zeggen.

Ja, dit is weer stevig knokken en dropkicks in de hoogste versnelling! Om te zeggen dat dit net zo goed is als The Raid (I of II) vind ik wat overdreven, maar zeker in de buurt. De klappen en kicks komen m.i. iets minder hard aan als in The Raid en ook de setting vond ik minder. Maar prima vermaak!

Lekkere actiefilm. Het verhaal is bijzaak en dient puur als kapstok voor actie, actie en nog eens actie. De uitwerking is best goed, maar wel iets te ver doorgevoerd. In het eerste deel van de film zijn de vechtscenes veel van het zelfde. Men had daar best iets in kunnen korten omdat 2 uur te veel is om te vullen. Richting het einde komt daar wel verandering en worden de vechtsscenes harder en worden ook allerlei wapens en andere attributen gebruikt om elkaar eindeloos mee te bewerken. De eindscene duurt daarmee ook net iets te lang. Visueel zien de scenes er dik in orde uit, met goed gefilmde en gechoreografeerde scenes. Prima vermaak, maar soms net iets te veel van het goede. 3.5

Prima wraakfilm. Zoiets als dit kunnen ze enkel in Azië maken met al die kung fu toestanden. Het gaat er soms wel een beetje over en je merkt wel dat de nevenpersonages soms maar matige acteurs en actrices zijn. Wel genoten van de vele actie en ook het verhaal is op zich goed. Entertainen doet deze film zeker en vast, leuk om eens gezien te hebben.

Regisseur Kenji Tanigaki ontsnapt niet aan de bekende genreclichés die dit soort vechtfilms aan elkaar praten, maar The Furious bevat een aantal van de beste actiescènes in recente jaren. Zeker de finale van wel bijna een kwartier lang is een sequentie om je vingers bij af te likken, aangevuld door uitstekende choreografie. Alhoewel de liefhebber dit soort verhalen keer op keer ziet, maakt het geweld daarmee toch een hoop goed. Daartegenover een aantal melodramatische, hopeloze dialogen die toch wat te kinderlijk aanvoelen voor de soms behoorlijk bloederige taferelen. Onevenwichtig is de film dus zeker, maar eenmaal de vuisten in de lucht worden geheven is dat snel vergeten.

Hard hoor. Vooral de laatste fight waarbij vijf mannen zijn betrokken is een ware apotheose. Duimen omhoog voor de nette choreografie en montage. De gevechten zagen er echt goed uit en zullen wel een zware planning geëist hebben. Verder is het knokken, kraken en bloeden in deze moderne martial arts film. Twee mannen gaan een misdaadsyndicaat te lijf die kinderen ontvoert en mishandelt... . Soms komen er ook sloophamers en zelfs fietsen bij te pas. Alles dat ook maar los ligt en hangt wordt als wapen gebruikt. Uiteraard ontbreekt Yayan Ruhyan niet in hip trainingpakje als een (weeral) sadistische baddie. En nee, voor het verhaal moet je het dus niet doen. Dat is erg minimaal en standaard. Deze film is enkel geschikt voor degenen die grof geweld hoog in het vaandel dragen.

Goeie film waarin een vader tot het uiterste gaat om zijn ontvoerde dochtertje terug te krijgen. Het verhaal is niks nieuws, maar fungeert prima als ophangstok voor de vele actie-scenes. De vecht-scenes zijn gelukkig niet te snel gemonteerd wat ten goede komt aan de spectaculaire choreografieën. Uitstekend stuntwerk en hier en daar best bruut, maar het had zeker niet langer hoeven duren.