The North (2025)

Chris [Bart Harder] en Lluis [Carles Pulido] proberen hun vriendschap, die de afgelopen 10 jaar is verwaterd, nieuw leven in te blazen door in vier weken de Cape Wrath Trail in Schotland te voet af te leggen. Chris krijgt regelmatig telefoontjes van collega Tom [Matthijs van de Sande Bakhuyzen] terwijl Lluis juist minder op technologie wil vertrouwen. Uiteraard maken beide mannen een spirituele ontwikkeling door terwijl we kijken naar mooie plaatjes van de Schotse natuur en een groot deel van de speelduur wordt verspild aan shots waarin de mannen wandelen zonder ook maar iets te zeggen. Traag, nietszeggend en volstrekt voorspelbaar slaapmutsje.

De ultieme wandelfilm bestaat en is The North genaamd.

Zonder dwingende off screen-muziek (een wandeling door de Schotse Hooglanden maak je ook niet met een koptelefoon op), alleen begeleid door de omgevingsgeluiden en gemonteerd op het ritme van wandelen toont de film de wisselende stemmingen van twee mannen die ooit huisgenoten waren. In het rustige tempo van aftasten, ervaren en wrijvingen vergezellen we de twee die vooral wandelen en spaarzaam met elkaar praten.

Duidelijk is dat de film niet wil vermaken. Geen mooifilmerij, geen toegevoegde muziek, geen spanningsbogen, geen (al dan niet romantische) subplots en geen catharsis aan het slot.

Traag, veelzeggend en onvoorspelbaar voor wie vermaakt wil worden - om mrklm hieronder tegen te spreken. Een verademing.

Goeie film over twee vrienden die elkaar na jaren weer zien en een wekenlange wandeling maken door de Schotse Hooglanden. En aan prachtige plaatjes van die plek dan ook geen gebrek. Zonder enige opsmuk in beeld gebracht (er is bijvoorbeeld ook geen muziek). De film ontkomt er niet aan wat langdradig te zijn (zeker gezien de lengte), maar bevat uiteindelijk genoeg mooie momenten en is subtiel geacteerd door de twee hoofdrolspelers. Een kleine 3.5 sterren.

Mooie film die op een prettige manier ruim de tijd neemt om het spanningsveld in beeld te brengen dat ontstaat tussen twee vrienden gedurende een intensieve wandeltocht.

Na 'The Salthpath' zei ik dat ik wandelfilms over zou slaan maar raad eens welke film mijn biosvriend koos.

Deze.

Ik ging met 0 verwachtingen heen en werd toch nog teleurgesteld. Het was een gevecht om niet in slaap te vallen.

Ik vraag me nog steeds af wat er op het strand gebeurde met Chris?

Vond de scène met hen samen trouwens wel prachtig en Lluis spatte van het scherm maar verder kon het me echt niet bekoren.

Ik vond de film tegenvallen. Er had zoveel meer uitgehaald kunnen worden.

De vriendschap tussen de twee wordt helemaal niet goed verbeeld. In het begin dacht ik dat er geen vriendschap was. Als je zo weinig praat met elkaar??

Dronebeelden hadden een mooie toevoeging kunnen zijn om de 'nietigheid' weer te geven te midden van het gigantische landschap.

Wat dat betreft kun je wel zien dat het een beginnende regisseur betreft.

Visueel prima in orde. Scenario technisch zit deze film vol gemiste kansen, ondanks de vele potentiële momenten. En dat is erg jammer. Honderddertig minuten is zo ook wel heel erg lang en had in deze versie best wel veertig minuten korter gekund. 2,5 ster. Helaas.

Het had een prachtige film kunnen zijn. Tenenkrommend vond ik het acteerwerk van Bart (mijn biosgenoot zag dat niet zo) en irritant, maar mogelijk herkenbaar, vond ik de zwijgzaamheid van deze "vrienden". De natuur maakte dat ik net niet in slaap viel. Van de omgeving had wat mij betreft ook wat meer getoond mogen worden.

Een flop. 1 lange gaaaaap waarin niets te voelen valt van vriendschap tussen die twee, alsof het twee vreemden waren die elkaar bij toeval aan het begin van de tocht ontmoeten . En het belangrijkste, gebrek aan echt verhaal, daarmee de definite van drama om zeep helpen. Gaaaap dus.

Aanvankelijk dacht ik van dit wordt een lange zit maar deze film wist me toch steeds meer mee te slepen.

Erg sfeervol en ik werd door die trail ook wel heen en weer gesleept van oh prachtig die uitzichten naar oh vreselijk die regen.