Dracula (2025)

Het FFG is niet altijd prestige, glitter en glamour. Soms blinkt het uit in zijn bizarre keuzes op de programmatie en daarvan is deze Dracula een perfect voorbeeld.

Regisseur Radu Jude kennen sommigen misschien van Do Not Expect Too Much of the End of the World (2023) dat een paar jaar geleden ook op het filmfestival te zien was. Nu is hij terug met - hou u vast - een drie uur durende, Roemeense anthologie over de mythe van Dracula, inclusief prominent aanwezige AI-gegenereerde beelden, bloed en spuug.

Deze Dracula is absurdisme ten top. Het verhaal gaat over een regisseur die van de studio een film over de legendarische vampier moet maken. Hij zit echter zonder inspiratie en zijn laatste test-screening was een regelrechte ramp. Daarom vraagt hij nu aan zijn eigen AI-bot om enkele verhalen te genereren. Deze collectie van vreemde, holle troep krijgen wij als kijker te zien, samen met de oorspronkelijke film die door de regisseur nog steeds wordt verdedigd.

De ironie is me niet ontgaan dat de eerste film die met opzet overduidelijke AI-beelden inzet bij het maken van een film en daar schaamteloos mee loopt te paraderen, gebaseerd is op het verhaal van een ondood bloedzuigend monster. Radu Jude slaat hiermee de nagel op de kop en weet het publiek bijna drie uur te trollen met een overdaad aan wansmaak.

De film ziet er erg flauw uit en dat is duidelijk met opzet gedaan. De amateuristische stijl past bij de film die zélf als Frankenstein-monster in elkaar is gehaakt met onsamenhangende segmenten. De vele verhalen die passeren wisselen hard af in kwaliteit maar de humor hebben ze wel allemaal gemeen. We hebben meermaals met tranen in de ogen gezeten door visuele moppen die vol droogheid worden afgevuurd.

Dat wil niet zeggen dat deze film een en al genialiteit is. Integendeel, want de speelduur is echt van de pot gerukt. Na ongeveer anderhalf uur heb je het wel gezien. De grappen worden ook schaarser maar blijven wel steeds erg grappig. Ik was ook wat teleurgesteld in het horror-gehalte. Erg veel gore en bloed is hier niet te vinden.

Het is een perfect voorbeeld van love it or hate it. Een veertiental toeschouwers zijn tijdens de screening naar buiten gewandeld. Wij zaten dan weer, samen met een groepje gasten achter ons, de schateren. Ook mijn man die dit soort films nooit zou opleggen heeft zich kostelijk geamuseerd.

De enige vraag die je als toeschouwer op een zondagavond, kwart voor een, vermoeid door het kijken van dit 3u durende ding, kunt stellen is: What the fuck?!

3,5*