I Swear (2025)

Ik hoor hier vanuit de UK hele goede dingen over. Echt pas in maart hier in de bios?

Ik zie op de tomatenmeter ook een 100/100 van 29 en 100+ ratings. Dat is nogal.

Een film zeg maar die buiten mijn comfortzone is & die anders is dan gewoonlijk , maar zoals steeds geef ik het een kans en deze film is een topper.

Het verhaal alleen al & zeer goed gespeeld ook, alle acteurs waren heel goed, het sleepte me echt mee.

Waargebeurde film ook.

Niet makkelijk om daarmee te leven en zeker niet als ze u daar zwaar voor in elkaar meppen & pesten enz… moet zeer zwaar zijn voor zo mensen.

Dikke aanrader deze film & ondanks dat het erg is krijg je natuurlijk ook grappige scenes door hun uitspraken.

Ik denk niet dat ik ooit al zo iemand ben tegen gekomen, wel iemand die stotterde & die jongen werd er ook door gepest.

IJzersterk drama. Het waargebeurde verhaal is ontroerend en wordt uitstekend uitgewerkt door Jones. De film boeit van begin tot eind en laat in een prima tempo de ontwikkeling zien van iemand met Tourette. Jones weet daarbij een perfecte balans te vinden tussen drama, ontroering en humor waardoor de film best bestempeld mag worden als een feelgood movie. Het acteerwerk draagt ook bij aan het hoge niveau van de film. Met name Aramayo zet een sterke en geloofwaardige rol neer. Tijdens de aftiteling komen nog wat beelden voorbij van de echte bestaande personen, wat de film helemaal afmaakt. Aanrader! 4.5

Aan de beschrijving kan ik niet aflezen dat het om de beste film van 2025 gaat. Normaal als ik zoiets tegenkom en de beschrijving lees dan kijk ik zoiets niet. Maar als het echt zo goed is zal ik er heus wel een keer aan beginnen

Een dikke vijf voor deze prachtfilm, zeker door de prestatie van Aramayo. Het is een film met een lach, waar ik toch altijd dacht, ik lach wel maar eigenlijk is het gewoon vreselijk. Ook voelde ik regelmatig een traan opkomen. Schumacher zegt dat hij denkt dat hij nog nooit zo iemand is tegengekomen. Waarschijnlijk heeft hij al iemand met tourette tegengekomen.

Het is persoonlijk, maar ik had wel graag wat meer droge informatie over deze ziekte gehad. Zo heeft maar een 15 procent van de mensen tourette, die zo vloeken en beledigen, maar iedereen denkt dat dit tourette is Velen hebben zelfs zo goed als geen tics, maar hun hersenen zijn wel altijd overactief.

Tourette komt zelfs vrij veel voor, een schatting is 1 op 100 mensen, maar sommige weten het gewoon zelf niet, en zullen het nooit weten. Sommige die bv gewoon constant hun keel schrapen, kan het gevolg zijn van tourette. Voor mij was de film wel speciaal, omdat zware misofonie, wat ikzelf heb, een sterke overlap heeft met tourette.

Voor mij één van de beste films van 2025....

Onweerstaanbaar waargebeurd levensverhaal van John Davidson, die op 15-jarige leeftijd de diagnose Tourette kreeg. Prachtig gespeeld door Robert Ayamaro (en door Scott Ellis Watson op jongere leeftijd) en vaak erg grappig en schrijnend tegelijkertijd. De op veilig spelende, conventionele regie van Kirk Jones is minder indrukwekkend, net als de (gelukkig spaarzame) momenten dat men voor effectbejag gaat, maar overwegend is dit gewoonweg een mooie film.

Zeer sterke film, ontroerend, rauw (moet ook wel, speelt in Scotland en dat is een rauw land), soms ondanks het zware onderwerp en de misery waar John doorheen gaat toch ook wel met wat subtiele humor. Een nat oog hier, een glimlach daar, sympathie voor de mensen die hem hielpen. En vooral ook een prima film die nergens sleept en een goed verhaal heeft.

Een film die op een menselijke en realistische manier weergeeft welke impact het Tourette syndroom kan hebben op een leven van iemand en zijn omgeving.

In tegenstelling tot alle commerciële troep die tegenwoordig word losgelaten zijn er van tijd tot tijd toch nog cineasten die kwaliteit boven kwantiteit verkiezen. Deze film is daar een mooi voorbeeld van.

Geen spectaculaire effecten, geen top acteurs, geen gedoe...gewoon een diepmenselijk verhaal in alle eenvoud.

Ik ben altijd weer tevreden als ik dergelijke juweeltjes via de waarderingen zoals op Moviemeter kan detecteren.

Want spijtig genoeg blijven ze vaak onder de radar als de prijzen worden uitgedeeld en passeren ze het grote publiek zonder veel aandacht.

Top acteurs, top film.

"The problem is not Tourette's, the problem is that people don't know enough about Tourette's."

Wauw, deze film verraste mij positief. Een prachtige film met een mooie mix van humor en drama, zonder dat het sentiment te geforceerd door de strot wordt geduwd. De film kijkt heerlijk weg! Daarnaast had de film niet beter het Tourette-syndroom aan het licht kunnen brengen, inclusief de ongemakken die het met zich meebrengt. Geweldig geacteerd en een terechte BAFTA-award voor Robert Aramayo.

Jammer dat de film nergens meedingt bij de Oscars. Had het zeker wel verdiend.

Wat een film... ben volledig omver geblazen... Prachtig geacteerd, rauw en confronterend maar ook heerlijke droge humor. Ging helemaal blanco deze film in en dat pakte verassend goed uit. By far de beste film van 2025 dus de volle 5 sterren!

Wow! Eindelijk weer een keer een film waarbij ik enorm verrast ben door....alles eigenlijk. Zeer boeiend, symphatiek en komisch verhaal. Uitstekend geacteerd (heb Aramayo weleens voorbij zien komen, maar hij steelt de show hier!) en vertelling is vrij integer.

Een goede inkijk in het leven van iemand met Tourette syndroom, wat een nachtmerrie moet dat zijn zeg, zeker 30 jaar geleden... De film laat zien hoe John hiermee om moet gaan en dit, totdat hij Dottie ontmoet, vooral alleen moet doen. Door deze film zal er hopelijk wat meer begrip en acceptatie zijn tegenover de aandoening.

Dikke aanrader deze film!

4,5*

Ik had deze prachtige film graag in de bios willen zien maar kon niet tot 26 maart wachten.

Ja dit heeft wel alles in zich een publiekslieveling te worden.

Het is ook wel heel knap gespeeld en het scenario is slim opgebouwd. Verwacht geen arthouserig en filmisch gebeuren maar een typisch Britse setting en donkere humor.

Tranen van het lachen nav de scene in de auto

Wauw deze fillm heeft me letterlijk omvergeblazen.

Heel mooie film niet echt meet te zeggen of verklappen

*4.5

Dit is nou weer eens echt een mooie en leuke film.

Uitstekende film over een jongen die opgroeit met het syndroom van Tourette en stuit op veel onwetendheid en onbegrip. Een mooi waargebeurd verhaal dat hier en daar behoorlijk grappig is. Sommige dramatische wendingen kwamen echter ietwat geforceerd over, maar wel een ontroerend einde. Robert Aramayo weet de rol geloofwaardig neer te zetten en ook met genoeg charme. Een nipte 4.0 sterren.

Moeilijk.

Aan de ene kant een heel heldere film over de impact die het syndroom van Tourette op een leven heeft, maar aan de andere kant een overdaad aan 'grappigheid'.

Ongetwijfeld kan dergelijk gedrag voor bioscooppubliek tot hilariteit leiden, in het echte leven lijkt het me zeker voor de persoon zelf, maar ook voor de omgeving vooral, heel vooral, tot ongemakkelijkheid leiden. En dat laatste zag ik te weinig.

Toch overwegend positief, met name door de heerlijke Engelse sfeer.

Dat ligt aan het publiek, niet aan de film. Ik heb hem inmiddels twee keer in de bios gezien en beide keren viel me op dat het publiek op hele tragische momenten erg moest lachen. Dan snap je niet wat er loos is volgens mij. Ik had beide keren een brok in mijn keel, om het isolement, om de onbegrepenheid. Heel bijzonder dat het merendeel van de mensen in de zaal het dan nog steeds niet begrijpen en dom gaan zitten lachen op zeer verdrietige momenten.

De film heeft ook zijn humoristische momenten, maar dat is niet zozeer als hij vloekt of scheldt.

Dat is wat ik zeg, dat is nou juist niet lollig.

Mogelijk niet geschikt voor het hele gezin vanwege het soms grove taalgebruik, maar wat een film!

Dit is zonder twijfel de beste film van 2025 tot nu toe – een zeldzaam hoogtepunt in een tijd waarin sterke films soms schaars zijn, alhoewel, ik moet ook niet te negatief zijn! Te vinden op streaming of nog niet uit? Dít zijn de best beoordeelde films uit 2025 | Film Nieuws | MovieMeter.nl

De regie en het scenario van Kirk Jones zijn opmerkelijk: de balans die hij weet te bereiken is ongelooflijk. Het ene moment zaten we met tranen in onze ogen, het volgende moment lagen we dubbel van het lachen, niet om de personages, maar om de situaties zelf.

Sommige scènes kunnen lastig zijn voor mensen met het "Syndroom van Tourette" maar de film is duidelijk bedoeld om mensen te empoweren en bewustwording te creëren, in plaats van te spotten. Het is een oprechte en informatieve kijk op een aandoening die velen van ons niet volledig begrijpen en herinnert ons eraan waarom empathie zo belangrijk is, in een wereld waar we overgeleverd zijn aan het toeval, aan de vriendelijkheid van vreemden! ! Robert Aramayo en Scott Ellis Watson leveren krachtige acteerprestaties. Het activisme van John Davidson is duidelijk van grote betekenis voor zijn gemeenschap, en dankzij deze film vindt het nu weerklank bij een wereldwijd publiek.

Grappig, duister, triest, schokkend, humanistisch, inspirerend en diep ontroerend – deze film weet dit alles tegelijk te zijn. De regie, het scenario, de productie, het acteerwerk, de montage, de muziek, het geluid en de cinematografie zijn allemaal perfect. Het tempo is gematigd, de toon psychologisch en emotioneel, en de algehele balans voelt ideaal.

Wij vonden het fantastisch. Deze film is niet zomaar goed; je moet hem echt gezien hebben en.....het verhaal vergeet je voorlopig niet zoals bij vele andere films en hopelijk reageren we na het zien, meer op een ander op de manier die hem/haar niet vernederd! We hebben volgens ons allemaal wel een of meer gebreken waar we zelf ook niet steeds negatief mee geconfronteerd willen worden.

Een 9!

Eén voorbeeld:

Als hij in een auto zit met die jonge vrouw die ook Tourette heeft, en vooral dan ook de reacties van de ouders die buiten de auto staan te wachten, dat is bewust lolligheid opzoeken van de makers. Mij houd je niet voor de gek.

Ook die terugkomende opmerking over dat wolkje sperma. Nergens voor nodig.

Ja, deze film gaat over een serieus onderwerp, maar probeert zeker ook een publiekspleaser te zijn. Dat neem ik de makers toch ook eigenlijk wel kwalijk, en daarom mijn niet bijzonder hoge score.

Maar jij denkt er duidelijk anders over, dat is verder geen probleem.

De voorbeelden die je noemt zijn momenten die verder geen grote gevolgen voor hem hebben, het is bij gelijkgezinden of bij mensen die wel alle begrip voor hem hebben. Dat iemand daar om lacht verbaast mij niet. Dat dat deel uitmaakt van wat de film ondanks dat het best een zwaar en heftig onderwerp iets luchtigs geeft en dat dat crowd pleasen is, daar ben ik het niet mee oneens.

Maar dat mensen op momenten dat hij zwaar in de problemen komt door zijn aandoening heel hard lachen, dat vind ik wel raar. En die stukken (zijn er ook veel meer van dan van die wel komisch bedoelde) zitten er mijns inziens niet in om crowd te pleasen of met de bedoeling om eens lekker te kunnen lachen.

Deze film is uitermate geschikt ter bevordering van bewustwording van het Tourette-syndroom.

De film volgt het beproefd recept van de held die een probleem moet overwinnen en daarin uiteindelijk glansrijk slaagt. Het onderwerp leent zich uitstekend voor het bespelen van de emoties variërend van een lach naar een traan. Dit alles draagt bij tot het op een niet belerende toon onder de aandacht brengen bij het massapubliek. Wat dat betreft is hier degelijk vakwerk afgeleverd.

Als film wist het me niet echt te boeien. Daarvoor was het te voorspelbaar.

Graaf Machine schreef:

Ik zie niet snel reden om een film 5 sterren te geven, maar bij deze film kan ik niet bedenken waarom het geen 5 sterren zou moeten zijn.

Wat een film.. maakte veel in me los. Ik heb gehuild, gelachen, gehuild van het lachen..

Gekeken met mijn vriend dus voor de mannen die afschrikken van genre ‘drama’, gewoon kijken dit indrukwekkende waargebeurde verhaal.

Zoals sommigen hier al schrijven (en dankzij die recensies ben ik gaan kijken, dus bedankt!) echt een parel!