Qing Chun 18×2 Tong Wang You Di De Lü Cheng (2024)

Een tijdje laten bezinken, maar deze film heeft een enorme indruk op me gemaakt.

Ik ontdekte de film via deze prachtige fanmade music video. Prachtige beelden bij een prachtig nummer. En op dat moment wist ik nog niet eens hoe zeer de tekst bij de beelden pastte...

Zonder enige voorkennis ging ik kijken en ik was al snel onder de indruk. Heerlijke rustgevende cinematografie en ik dacht een simpel romantisch verhaaltje te gaan zien, maar dat pakte toch wel wat anders uit. De kern is niet nieuw, maar de manier waarop het verteld wordt is geweldig. Maakt perfect gebruikt van een nostalgische blik die menig persoon wel kent als ze terugdenken aan een zomerliefde of een mogelijke liefde die nooit tot werkelijkheid geworden is. De acteurs hebben een goede chemie en met sfeervolle muziek raakte ik steeds meer geboeid.

En toen werd ik totaal verrast: Het hoofdpersonage is een videogamedesigner en opeens kwam er een spel voorbij wat ik zelf ook eerder gespeeld had. En nota bene een mooi emotioneel en tranentrekkend spel. Met wat speurwerk bleek toen dat de film gebaseerd is op een blog van deze videogamemaker... Opeens snapte ik de toon van de film. Maar ik voelde ook aan wat er me te wachten stond, want zijn games staan bekend als emotioneel, met name richting het einde.

En zelfs al voel je het aankomen, toch raakt het je. Poeh wat een tranentrekker wordt het... En zoetsappig ja, maar het valt toch beter als je weet dat het gebaseerd is op ware gebeurtenissen. Het is eigenlijk een live action shinkai zonder een scifi/fantasy twist. Prachtige beelden, veel sfeer, geweldige chemie tussen lieve personages en met meer dan voldoende emoties.

En na meerdere weken blijft de film nog altijd heel goed hangen. Zeker niet voor iedereen, maar ik denk dat een hoop liefhebbers van romantische (Aziatische) films dit wel echt kunnen waarderen.