Roofman (2025)

Lees hier vooral positieve reacties en dat was voor ons de reden te gaan kijken. Is natuurlijk een geromantiseerd verhaal van een overvaller die mensen bedreigd en die je bij Opsporing Verzocht voorbij ziet komen. Maar in de film wordt hij een beetje als held neergezet hoewel hij niets anders doet dat stelen en bedriegen. Begint redelijk snel maar kakt daarna in en uiteindelijk zit je te wachten op het eind. En als dat bestaat uit vluchten of de liefde dan weet je alweer hoe laat het is......

Roofman vertelt het enigszins absurde en waargebeurde verhaal van inbreker Jeffrey Manchester. De man met de bijnaam roofman die hij kreeg omdat hij bij zijn inbraken bij McDonald's filialen altijd via het dak binnenkwam. Dat hij zich zo bij meer dan 40 filialen toegang verschafte is al opzienbarend. Nog opzienbarender wordt zijn verhaal als hij zich op de vlucht voor de autoriteiten in een speelgoedwinkel schuilhoudt en daar een half jaar verblijft zonder dat iemand dat in de gaten heeft. Het is een bijzondere geschiedenis die een leuke film oplevert.

De film duikt weliswaar ook in de voorgeschiedebis en laat zien hoe en waarom Manchester het criminele pad opgaat, maar het hoofdbestanddeel van de film bestaat uit de fase dat hij in de speelgoedwinkel verblijft. In de winkel creëert Manchester een parallelle leefomgeving die is samengesteld uit dingen die hij in de winkel vindt. Een absurde, bewonderenswaardige en bijzonder komische situatie ontvouwt zich. De toon die de film hanteert is als gevolg daarvan vooral luchtig. Tussendoor is ruimte voor serieuze en zelfs ontroerende momenten. Een beetje van dit en een beetje van dat. De film schiet daarbij niet door in het een of in het ander. De diverse toonaarden zijn goed in balans.

Bij de speelduur kun je vraagtekens zetten. Ik vond een speelduur van 126 minuten aan de hoge kant. Hier en daar duurt het allemaal wat lang en werd ik wat onrustig. Hier en daar had een scène best wat ingekort of wellicht geschrapt kunnen worden. Ondanks deze minpuntjes is de film over de gehele linie absoluut onderhoudend. De aanwezigheid van Channing Tatum heeft daar zeker iets mee te maken. Een leuke energieke hoofdrol en de sympathieke spil van de film.

Weer een voorbeeld van een waar gebeurd verhaal, waarbij Tatum zich door het leven beweegt na een militair verleden met een bepaalde gave. Ook hier heeft de hoofdrolspeler moeite om zich aan te passen aan het "normale" routinematig leven van de gemiddelde Amerikaan. Dit mondt uit in een ontwikkeling waarbij t draait om liefde, gezien worden, afwijzing en er mogen zijn, ook de impact van rouw wordt goed weergegeven in het verlies wat verschillende personen hebben meegemaakt. Dit alles drijft Tatum in zijn rol tot de daden die hij verricht. Ook Dinklage is goed in zijn rol. Al met al een goede film, waarbij eerlijkheid het langste duurt. 3,7*

Sympathieke schurk.

Deze misdaadkomedie moet het niet allen hebben van de waargebeurde saus of het romantische jasje, al zit dat laatste wel erg goed. Nee, Roofman moet het bovenal hebben van hoofdrolspeler Channing Tatum, die de doorgewinterde crimineel een uiterst vriendelijke aanblik geeft. Natuurlijk is het script hier geromantiseerd, maar het blijft wonderbaarlijk dat het verhaal over een crimineel die mensen met een geladen geweer overvalt toch een beetje begrip weet op te wekken. Want vriendelijkheid - ook tijdens een roofoverval - kost niets.

De acteur kan als geen ander een naïeve jongen spelen, en mede daardoor wordt deze pathologische leugenaar al snel een beminnelijke boef. Dat hij telkens met goede bedoelingen lijkt te handelen zou je bijna willen geloven. Zoals gezegd; de waarheid zal ongetwijfeld minder zoet smaken. Zo laten de makers gelukkig ook doorschemeren tijdens de aftiteling, die bijna in zijn geheel wordt gereserveerd voor de mensen die het daadwerkelijk hebben meegemaakt. Maar ook hier blijft de boventoon gevoerd dat de schurk sowieso sympathiek was.

De film wordt vlot verteld en kent genoeg interessante types en wendingen om je als kijker gemakkelijk de lange tijdsduur te doen vergeten. Je raakt vanzelf nieuwsgierig waarom de innemende indringer niet kan stoppen met liegen en best heftige misdaden pleegt. Hoe klunzig ook uitgevoerd. Dit begint met name te schuren tijdens het romantische avontuur met een uitstekende Kirsten Dunst. De verschillende genres worden op prima wijze met elkaar gemixt en wellicht zit daar de allergrootste kracht. Aangedikt of niet, het moet gezegd; wat een verhaal.

***½

Met dank aan Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Niks van verwacht en wist ook niet dat het op ware feiten berust. Desondanks had ik toch liever een ander einde gezien maar ja dat is de romanticus in me. Verder prima film en uitstekende cast.

Nogal dik aangezet. Vond het wat veel Comedy voor een "waargebeurd verhaal". Daardoor nogal over het topje, maar vond het zeker wel een leuke film!

Waargebeurd verhaal over een inventieve gentleman-boef, Jeffrey Manchester (Channing Tatum), een huisvader met een gezinnetje, die weliswaar gewapende overvallen pleegde, maar dat op uiterst beleefde wijze deed. Zo leende hij een slachtoffer eerst z’n jas voordat ie hem in een koelcel opsloot. Eenmaal gesnapt, kostte z’n dubbelleven hem wel z’n huwelijk. Maar hij wist weer uit het gevang te ontsnappen, waarna hij zich maandenlang in een speelgoedwarenhuis schuilhield. Overdag sliep hij daar achter een decorwand, terwijl hij zich ’s nachts in leven hield op een dieet van M&M’s.

Charmante tragikomedie over wat er in het leven toe doet, met een kleurrijke bad guy en een kritische kijk op de consumptiemaatschappij. Wel duurt de film eigenlijk iets te lang en na de komst van Kirsten Dunst (als Leigh Wainscott), wordt het allemaal wast saaier, voorspelbaar en langdradig.

Al met al is "Roofman" een Misdaad / Komedie film met potentie, maar met een uitvoering die net tekortschiet.

Dit is me heel goed bevallen. Voor dat ik de film ging kijken wist ik helemaal niet waar het over ging, dus ben er blind in gegaan. Ik keek hem voornamelijk door de best wel hoge waardering die "Roofman" krijgt. En vanaf het begin vond ik het een prima verhaal wat ook nog waargebeurd blijkt te zijn. Channing Tatum speelt deze rol ook wel heel mooi. Dit soort rollen past hem ook heel goed. Kirsten Dunst acteert echt heel goed, wat is het toch een goeie actrice geworden. Ik vond haar al heel goed als 12 jarig meisje in "Interview with the Vampire" waar ze al indruk maakte als Claudia naast Brad Pitt en Tom Cruise. "Roofman" vind ik best wel een aanrader, dus film die je gerust kunt kijken.

Redelijke film waar je van moet houden, is niet echt mijn ding.

Fijn filmpje.

Als je de moeite neemt even in de details te duiken, dan blijkt het echte verhaal nog absurder te zijn dan wat de film al laat zien. En ja, daar kan je dan van allerlei dingen over gaan vinden over misdaad en straf, aan de andere kant, had deze man niet gewoon de helpende hand moeten krijgen in plaats van de stok. Wat is het doel van de samenleving, is dat om mensen te straffen voor hun pogingen om geluk te vinden, of om ze daar een beetje bij te helpen? Ja, de Amerikaanse grondwet zegt daar iets over, en die bijbel van al die Evangelicals ook. Daar naar leven blijkt toch een stuk weerbarstiger.

De cast is erg fraai, Tatum past wel goed in zijn rol met zijn wat enge rilblik. Jammer dat Juno Temple een wat klein rolletje heeft, en ook jammer dat Peter Dinklage meespeelt - niet dat hij het slecht doet, verre van - een van zijn betere en meer onbaatzuchtige rollen eigenlijk, maar hij komt gewoon te vaak langs. En ja, ergens doet het wel wat pijn om Kirsten Dunst in zo'n eigenlijk onbetekenende bijrol mee te zien spelen, met haar verlopen Karen-face - maar aan de andere kant hou ik van haar omdat ze dat heeft, en er zichzelf mee blijft. Ouder worden we allemaal, maar niet allemaal met karakter.

Hartverwarmende film met een glansrol van Channung Tatum. Je leeft echt mee en krijgt warempel sympathie voor de “bad guy”.

De laatste scene liet mij ook niet onberoerd achter.

Toen Blue Valentine uitkwam, leek Derek Cianfrance even de grote nieuwe naam in artistiek Hollywood te gaan worden, naast zeg maar Joel en Ethan Coen en Wes en Paul Thomas Anderson (flauw, ik weet het). Maar uiteindelijk was de grote naam die uit die film voortkwam Ryan Gosling, terwijl Cianfrance eigenlijk nooit meer tot het niveau van Blue Valentine kwam. Dat is ook niet zo met Roofman, dat veel elementen deelt met Blue Valentine, maar ze in een gemakkelijk wegkijkende, meer mainstream misdaadkomedie stopt.

Channing Tatum is de typische Cianfrance protagonist: boefje met gouden hart, maar onvolwassen impulsiviteit. Wel een goede vervanging voor Gosling, want beiden hebben die soort extroverte grappenmakers charme. Het verschil is dat waar Gosling conventioneel knap is, Tatum het lichaam van een Griekse god combineert met het hoofd van een footballheld van het lokale redenckteam die de budgetdeal bij de cosmetisch chirurg heeft gekocht. Maar dat past erg goed bij het karakter.

Zijn karakter Jeffrey Manchester is een aan lager wal geraakte veteraan die probeert geld te verdienen voor zijn gezin met overvallen via het dak van identieke prefab McDonald's vestigingen. Dat levert hem de bijnaam 'Roofman' op. Hij is wel goed in het technische aspect, maar te lief en wordt gepakt omdat hij zijn jas geeft aan een personeelslid dat hij opsluit in de koelcel. Dit is Amerika, dus hij krijgt meteen een miljoen jaar gevangenisstraf.

Hij ontsnapt op spectaculaire wijze, wat leidt tot een grote klopjacht. Om die uit te zitten verstopt hij zich in een Toys-R-Us winkel. Dat duurt langer dan gehoopt, wat hem de kans geeft om verliefd te worden op personeelslid Kirsten Dunst. Dunst is eigenlijk altijd goed, maar vooral als ze een wat overwerkte lower middle class vrouw kan spelen, zoals hier. (Maar één seizoen van On Becoming a God in Central Florida is nog steeds één van de Netflix-annulering die me het meest pijn doet.)

Na een tijdje wordt de ontsnapping van Roofman een beetje vergeten en kan Tatums karakter ook naar buiten. Hij doet dat met het alias 'John Zorn uit New York City'. Daar slaat helemaal niemand op aan; maak je daar meer dan 400 platen voor... Ik dacht dat dit een grapje was van Cianfrance of de scenarioschrijver, een klein eerbetoon aan muzikale held. Maar de film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en Manchester gebruikte daadwerkelijk John Zorn als alias.

Roofman is goed waarin je verwacht dat een Cianfrance film goed is: de weergave van het blue collar-milieu, de gegronde emotionele lading en het acteren. Naast Tatum en Dunst is er een sterke ondersteunende cast met LaKeith Stanfield (iedereen Sorry to Bother You nu al gezien?) en Peter Dinklage. Het komische deel ligt wel bijna helemaal op de schouders van Tatum, maar die kan dat wel aan. Maar waar Cianfrances vorige project, de miniserie I Know This Much Is True, vaak wel erg zwaar op de hand was, daar is Roofman juist misschien weer iets te luchtig. Maar al met al toch nog een bovengemiddelde film.

Addendum: nog vergeten: de eerste date van Dunst en Tatum is op haar voorstel op zaterdag om 8:00 's ochtends. Dat is een ergere misdaad dan alles wat Tatums karakter in de film doet!

Gezien op Prime Video.