Voor de Meisjes (2025)

Redelijk vermakelijke film. Maar de opnames in het ziekenhuis zijn, zoals gewoonlijk in films, volkomen ongeloofwaardig. En ook de emotionele uitbarstingen zijn hier en daar wat overdreven.

Werk jij, of ben jij werkzaam geweest in een ziekenhuis? Zelf ben ik de afgelopen paar weken twee keer in een ziekenhuis (MST Enschede) geweest, en de witte rustige steriliteit die daar de boventoon voert, was ook te zien in deze film. Waarschijnlijk heb jij het over iets anders.

Ik vond de opnames in het ziekenhuis in deze film echt veel geloofwaardiger dan de opnames in het ziekenhuis zoals in de film "Heldin" worden getoond. Maar mijn referentiekader is dus wel erg beperkt.

Heldin vond ik erg geloofwaardig, maar wel heel druk. Dat tempo houd je maar twee weken vol.

Uit Voor de Meisjes twee voorbeelden. De meisjes zijn net binnengebracht en onderzocht. Dan gaat de behandelend arts niet op de gang of in de wachtkamer het gesprek voeren. Die neemt de ouders altijd apart. Bovendien (maar dat gaat in heel veel films fout) krijgen derden altijd, hetzij via een raam, hetzij vanuit de deuropening, mee hoe er medische handelingen worden verricht. Zelfs tot een blik in de operatiekamer aan toe. Dat laatste is natuurlijk sowieso totaal ondenkbaar, maar op zaal gaat het gordijn altijd dicht.

Ik zat zelf in het onderwijs (intussen met pensioen). Films die zich in de klas afspelen, vind ik ook vaak erg ongeloofwaardig. Zo gaat het helemaal niet, denk ik dan. Het grappige is dat ik in dat genre de meest geloofwaardige film Das Lehrerzimmer met uitgerekend ook Leonie Benesch vond!

Redelijk interessant Nederlands drama. Ben niet echt fan van NLse films, maar deze kan er wel mee door.

3*

Twee stellen met elk een tienerdochter delen een vakantiehuis in de Oostenrijkse Alpen. Dat is meer toevallig zo gekomen dan dat ze heel dikke vrienden zijn. Beide dochters hebben een oogje op Ralph van de kayakverhuur (weer eens wat anders dan de skileraar). Ralph heeft ook een vette quad, waar ze op mogen. Ernstig ongeluk natuurlijk - één meisje in coma, de ander lijkt er beter af te komen - en dat leidt tot spanningen.

Weer eens een film met dat ouderwetse Nederlandse toneelschool acteren. Ik dacht dat we daar wel zo een beetje uitgegroeid waren, maar nee: iedereen spreekt hier weer heel erg netjes en DUIDELIJK ARTICULEREND, alsof de mensen op het achterste balkon het ook moeten verstaan. Kom er maar in, Michiel. Wel wat modernisatie, want er was geen enkele klassieke "Godverdomme!" (wel een erg mooie "JE-ZUS CHRIS-TUS!") en geen slechte seks; iedereen houdt zijn kleren aan (die Nederlandse traditie is naar A24-films verhuisd.) Alle acteurs doen mee, maar Thekla Reuten gaat het hardst voor die old school Nederlandse film vibes.

Scenarioschrijver Mike van Diem zit ook regisseur Mike van Diem nogal in de weg, want in dat duidelijk gearticuleerde Nederlands wordt ook nog eens alles héél duidelijk uitgelegd. De kijker moet op ieder moment weten wat ieder karakter voelt. Het is nog niet zo erg als bij Frankenstein, maar subtiliteit is ver te zoeken. Jammer, want het basisgegeven staat gewoon, net als de locaties. Een aantal keer wordt het wat meer echt film, omdat Van Diem het beeld het verhaal laat vertellen of dat de dialoog niet direct gaat over wat de karakters voelen (chocoladetoetje!) en dan is de film meteen twee keer zo goed.

Nog iets buiten de film om: net als de Nederlandse literatuur, moet ook de serieuze Nederlandse film het vooral hebben van de steun van dames van een zekere leeftijd. Toen ik de zaal binnenkwam en mijn mede-publiek zag, zag ik het al somber in en ja hoor: een zaal vol gratis bijkomend audiocommentaar.

Het mijns inziens is niet echt slecht acteren, maar een keuze voor een heel toneelmatige aanpak, zowel qua stijl van acteren als de teksten, die niet werkt voor dit soort film. Rietland staat nog wel op mijn lijst, maar ik vond ook Alpha. van eerder dit jaar een film die wel echt voor een filmische aanpak kiest.

Het is lang geleden dat ik me zo hebt vermaakt bij een Nederlandse film. Kwam echt enthousiast de filmzaal uit gelopen en ik was denk ik niet de enige. Razend knap hoe Mike van Diem drama paart aan humor, met dank natuurlijk aan vier geweldig acterende hoofdpersonages.

Ben wel blij dat ik de trailer vooraf niet heb gezien.

Onbegrijpelijk!

Om dezelfde reden Ik lees ook niet meer de achterflap van een boek; ze geven (bijna) alles weg.

Maar goed, verder; fijn dat Mike van Diem weer terug is in Nederland (of in Tirol)

Geprezen bioscoophit 'Voor de Meisjes' komt naar Netflix

Dat zou leuk zijn. Deze en 1000 Rosen en ik heb mijn Gouden Kalveren weer compleet. Plus: ik ben erg benieuwd wat Van Diem hier aflevert, als fan van Karakter.

Verhaallijn en de morele dilemma's goed gedaan. Verder vond ik er helemaal niks aan. Allerlei rare bijkomstigheden waarbij je niet wist wat er aan de hand was en persoonlijk vond ik dat de acteurs niet realistisch en goed speelden. Vond het einde ook niet heel passend en beetje vreemd. Ik voelde hier helemaal niks bij en vond het een vreemd geheel. Maar wel goed om zelf over na te denken

Vanaf 27 december op Netflix lees ik elders.

Een van de slechtste filma die ik ooit heb gezien.

Alleen het acteerwerk al...dramatisch

Dit viel niet mee helaas. Dit lag met name aan het beroerde schrijverswerk. Terwijl je met dit verhaal echt wel een sterke psychologische film kunt maken. Het acteerwerk hielp hier natuurlijk ook niet echt mee, enkel Fedja houdt zich nog enigszins staande. Het wordt zeker tegen het einde steeds ongeloofwaardiger. Ook een zwak einde.

De film kent desondanks wel een hoogtepunt: het openingsshot bij het meer met de bergen op de achtergrond. Dat zegt wel genoeg.

Dit is volgens mij best wel een redelijke film, en wat een flauwekul om dan meteen te zeggen dat het slecht geacteert is. Als het een Engelstalige film geweest was dan was het meteen stukken beter?

Geen slechte film; er is diepgang, de verhaallijn is aardig en ook de acteurs leveren prestaties die er wezen mogen. Ze bewegen zich soepeltjes en hun lichaamstaal en mimiek komen geloofwaardig over. So far so good.

Maar dan - en daar gaan we weer- : die spreektaal en dat geluid. Niet om aan te horen. (Zie ook de bijdrage van Mr_Marty) Leren ze dat nou nooit hier? In Nederlandse films praten geen mensen, maar declameren ze. De teksten zijn uit het hoofd geleerd en worden in de daarvoor bestemde situaties uitgesproken. We verstaan ook alles; geen lettergreep wordt ingeslikt, alle zinnen zijn grammaticaal correct, ze worden nergens afgebroken en een ieder wacht netjes op zijn of haar spreekbeurt. Zodoende worden het recitatieven en werken ze als permanente voices over.

En dan het geluid, ook zo`n dingetje. Allereerst is de intensiteit ervan overal hetzelfde of men zich nu op een afgelegen alpenweitje bevindt, op de fiets zit, in de auto rijdt, in bed ligt, of door een verlaten gang in het ziekenhuis loopt - en zelfs het geklos van voetstappen waar dan ook - alles komt in dezelfde sterkte en bovendien uitsluitend frontaal binnen. Het geluid is dan ook nergens geïntegreerd in de scenes. Dat blijft nog steeds een handicap in Nederlandse films. Doe daar nou toch eens iets aan, mensen die dat kunnen.

Wat een rare redenatie.

Ik kijk graag naar Nederlandse films en series. Wij hebben heus wel een aantal goede acteurs en actrices. Maar laten ze die nou net niet gevraagd hebben voor deze film. Fedja uitgezonderd dan.

Maar zelfs met goede acteerprestaties zou je het hier nog steeds niet redden vanwege het schrijverswerk.

De dialogen zijn echt niet om aan te horen. Alles wordt woord voor woord overgelezen. Het liefst nog met meerdere vragen achter elkaar. Het voelt zo onnatuurlijk aan, terwijl het verhaal best interessant is. Ook de shots van het landschap zien er prima uit met soms een voorzichtige soundtrack.

Het ligt denk ik niet zozeer aan de acteurs, maar meer aan de regie. Alles moet precies zo uitgesproken worden als hoe het op papier staat. Je zit gewoon naar kartonnen borden te kijken zonder charisma. Ook die gesprekken waarin personages ruzie maken op fluistertoon zijn waanzinnig irritant.

Voor een deel zal het ook vast aan mijn eigen moedertaal liggen, waardoor het meer opvalt. Echter zijn er genoeg Nederlandse films waarin wel gewoon normaal wordt gesproken.

jij hebt een prachtig filmjaar achter de rug, als de slechtste alsnog 2 sterren krijgt.

Een van de meest komische films van de laatste tijd!

Je moet er alleen wel de zwarte humor van inzien. Ik lag regelmatig helemaal dubbel om; hoe grenzen met voeten werden getreden, het gebrek aan emotieregulatie bij menig personage en alle passief agressieve communicatie onderling. 4*

Deze film is toch echt 2 keer niets hoor. Damn.

Nee, dit vond ik echt maar nikske.

Fijne comeback van Mike van Diem over een afschuwelijke situatie waardoor de maskers noodgedwongen afgaan. Dat levert uiteraard de nodige pijnlijke momenten op, maar tussen alle zwartgalligheid en spanning zijn er af en toe ook wat luchtige momenten. De kritiek op het acteerwerk vind ik wat overdreven, en soms ook onterecht (van Huet deed bv weinig fout). Is men niet extra kritisch juist omdat het in je moerstaal is en je dus veel beter bekend bent met alle subtiliteiten van de taal?

De kracht van de film ligt in het moment van acceptatie. De weg er naar toe is nogal heftig. Het openingsshot is schitterend, doch klopt niet.. De diepere lagen van de personages worden langzaam zichtbaar, waarbij wederzijds vertrouwen in wantrouwen wordt opgenomen op basis van ontkenning en bevestiging. Dit geheel komt tot uiting in Alte Wacht. Huet en Reuten zijn top. Herlaad en Dhaenens doen hun best. Markovics is overtuigend in zijn rol. Meer verdieping had de film goed gedaan.

Het is alleen totaal niet komisch bedoeld. Als de makers het script niet zo vreselijk serieus hadden genomen, had ik er wellicht nog van kunnen genieten.

Dat is nogal een eenvoudige conclusie.

Och, ik kan me herinneren best wel een paar keer gelachen te hebben, al zou ik niet meer weten bij welke momenten. Ik ben heel benieuwd in hoeverre het inderdaad wel of niet komisch bedoeld is.

Wellicht dat ze met het stukje in het restaurant in het achterhoofd hadden dat het komisch diende te zijn, maar dat was weer behoorlijk geforceerd.

Sterk drama dat ik gelukkig zonder veel voorkennis zag. Af en toe neigt het naar (git)zwarte komedie, maar het drama houdt de overhand.

Deed me ergens aan Force Majeure van Ostlund denken, maar die gaat toch wat meer de komische kant op.

Dikke 4*

film over 2 bevriende stellen waarvan de vroegrijpe dochters in het ziekenhuis belandden en [..] de ouders totaal door het lint gaan. Met name de uptight people [dat zijn de zgn nette en de fatsoenlijke leden van de groep]. Mike heeft duidelijk een mening wie hij wel okay vindt, en wie hij verdacht vindt. Ondertussen vechten ze elkaar de tent uit terwijl er levens op het spel staan. Nogal raar eigenlijk. In dit universum kan dat dus wel. Leuk als eurotrash en onzin (overacting en hysterie), als echt drama totaal ongeloofwaardig.

kan leuk zijn met de juiste mindset.

Redelijk sterk drama. Het verhaal zit leuk in elkaar, maar is net wat teveel van het goede voor een echt serieus drama. Maar Van Diem weet dit mooi uit te werken door het zware thema te combineren met gitzwarte humor. De opbouw is goed en in het eerste deel wordt toegewerkt naar het dilemma. In het tweede deel gaat men lekker los en komt er meer humor om de hoek kijken, maar het blijft, ondanks de overdreven hysterie, wel serieus. Het acteerwerk is van voldoende niveau. 4.0

Drama van Hollandse bodem, die qua verhaal goed is alleen een cast waar ik geen feeling mee had ook met het drama wat beide familie treft en daarmee om gaat. De film leurt dan voor mij dan ook wat door, wel jammer maar meer kan ik er ook niet van maken.