Kokuho (2025)

In 1964 wordt Kikuo [Soya Kurokawa] pupil van de beroemde Kabuki-acteur Hanjiro Hanai [Ken Watanabe]. Hij sluit vriendschap met Hanjiro’s zoon Shunsuke [Kitatsu Koshiyama], maar naarmate de jongens uitgroeien tot mannen (gespeeld door Yoshiwaza en Yokohama] verandert vriendschap in rivaliteit. De tragische gebeurtenissen die daaruit voortkomen, stellen hun verstandhouding op de proef, maar zorgt er ook voor dat ze zich beter de tragische personages die ze spelen beter begrijpen. De optredens worden kort ingeleid, maar enige kennis van en waardering voor Kabuki is zonder meer een pré, ook vanwege de lengte en het lage tempo. Een schitterende productie, maar erg lang (174 m) en niet voor iedereen even toegankelijk.

De film duurt uiteindelijk net wel te lang. 170 minuten is veel en hoeveel er niet zo snel echt te veel scènes in zitten en het trage tempo ook niet te traag is, maakt het trage tempo wel dat je die 170 minuten pakweg de laatste 20 minuten echt begint te voelen. Maar dat betekent nog niet dat de film verveelde (zeker niet) of niet boeide (absoluut wel). Het was eerder dat ik na 150 minuten het wel geloofde.

Interessante film over een onderwerp dat wij in Europa nauwelijks kennen. Die vorm van theater doet me ook weinig en ik als westerling kan ook moeilijk inschatten of de acteurs nou dat goed neerzetten of niet. Gelukkig kan ik wel wat zeggen over het acteren buiten het theater en dat is prettig ingetogen en diepgaand en zorgt dat de film wel op momentjes raakt. Ondanks dat de film soms episodisch is krijgen we genoeg informatie mee - hier werkt de lengte dus zeker wel.

Visueel mooi in haar onopvallendheid. De losse beelden zijn steeds goed neergezet en het brede formaat wordt op momenten geweldig gebruikt. 3,5*.