Paaz (2026)

Neerlands beste actrice met een matige plot en ook zwakke regie wat betreft keuzes. Dit is een zwaar thema (inclusief een telefoonnummer als je suïcidale gedachten hebt in de aftiteling) maar er wordt voor een behoorlijk luchtige toon soms gekozen. En zelfs tegen het melige aan. Dat begint al in het begin direct maar ook de vele typetjes (dat zijn het) op de paaz zelf helpen ook niet mee. Dan is iemand als Verbaan een veraderming hier met een nuchtere ingetogen rol. Het boek had ook een zekere luchtige toon maar je was al altijd bewust ervan op een psychiatrische afdeling te bevinden waar het echt niet zo leuk is. En dat gedrengt in van die typische nietszeggende kutmuziek die enorm gezapig is. Muziek voor mensen zonder smaak (ik bedoel geen slechte smaak maar echt zonder smaak, van die mensen die gewoon geluid op de achtergrond willen, die graag Q-Music aan willen hebben staan op het werk, dat volk).

Zelfs Gaite Jansen heeft op momentjes last van de luchtige toon al is het vooral dat de situaties dusdanig slecht geschreven zijn, zij doet haar best en maakt er nog wat van in die scènes en weet knap in het geloofwaardige te blijven. Maar als de regie haar los laat en haar gewoon haar ding laat doen, dan merk je hoe steengoed ze is met alleen al mimiek een groot gevoel van verdrongen en verborgen verdriet tonen. Kijk even naar haar gezicht op het moment dat ze in de auto zit. En aan het eind weet ze te ontroeren ook.

Al met al geen beste film maar ik heb me niet per se verveeld en Jansen houd je erbij dus nog net aan een voldoende. 3,0*.

Redelijke film over een hard werkende vrouw die na een zelfmoordpoging wordt opgenomen op de paaz. Het hoofdpersonage is best goed neergezet (ook dankzij een prima rol van Gaite Jansen), maar de rest van de personages komt er nogal bekaaid vanaf. Ondanks het wat zware onderwerp is de film behoorlijk luchtig (soms zelfs iets te luchtig). Een kleine 3.0 sterren.