Zuopiezi Nuhai (2025)

Vanaf 18 december 2025 in de bioscoop (September Film Distribution)

Nah, ik ben niet zo van die oosterse films maar ik ga toch ff kijken.

Shu-Fen [Janel Tsai] is naar Taipei gekomen om daar een winkeltje op te zetten en een leven op te bouwen voor tienerdochter I-Ann [Shih-Yuan Ma] en de veel jongere I-Jing [Nina Ye]. I-Jing is linkshandig en haar grootvader [Akio Chen] prent haar in dat dat ‘de hand van de duivel is’. In haar kinderlijke naïviteit interpreteert I-Jing die kritiek anders dan bedoeld. Ondertussen worstelt I-Ann met de liefde en Shu-Fen met financiële verplichtingen. Prachtig gefotografeerd familiedrama met ontwapenend spel van de voortreffelijk geregisseerde Ye en een opmerkelijke ontknoping. Goed voor een lach en een traan.

Sean Baker heeft aan de film meegewerkt en de film voelt ook een beetje als The Florida Project: op een documentaire-achtige manier wordt een gezin gevolgd die er normaal uitziet maar waarvan de leden zo hun eigen problemen en geheimen hebben waarbij vooral vanuit het jonge kind wordt gekeken dat geen idee heeft wat er allemaal gebeurt terwijl ze onbewust een belangrijke spil is van de verwikkelingen. Een kritiekpunt is misschien dat het plot geen sterke focus heeft, anders dan dat het allemaal goed komt, maar dat houdt denk ik verband met de blik van het kind: de film begint ermee dat zij door een caleidoscoop kijkt en de film toont het gezin ook op de wijze van een caleidoscoop. Sowieso zijn de verhaallijnen in de film interessant, soms spannend en soms ontroerend, waarbij het realisme van de film de kwaliteit flink verhoogt. De film lijkt zelf kritiek te uiten op de tradities: op bv. het verbod op het gebruik van de linkerhand maar vooral op de netelige positie van vrouwen in een patriarchale samenleving waarbij de verschillende generaties vrouwen op hun eigen manier de traditie doorgeven maar ook ondermijnen. Al met al is het een hele fijne film.

Familiedrama over een alleenstaande moeder en haar twee dochters die naar de hoofdstad verkassen en er een straatkraampje openen. Het is een gezin dat reeds de nodige tegenslagen heeft gehad en die de eindjes moeilijk aan elkaar kunnen knopen. Het eerste uur moest ik me er wat doorheen worstelen en vond ik het zelfs een beetje soapy en saai. De drie personages krijgen om beurten de aandacht. De meeste daarvan gaat naar meisje I-Jing, die gelooft dat ze slechte dingen doet met haar linkerhand o.a steelt ze kleine prullen uit de nabijgelegen boetieken en veroorzaakt ze ongewild de dood van het huisdier, een stokstaartje. Vanuit bijgeloof maakt haar opa haar wijs dat dit de hand van de duivel is. De oudste dochter kwam over als een knorrig kreng en was voor mij één van de redenen waarom de film niet onmiddellijk aansloeg.

Het kon een zwaar beladen drama worden maar de regisseur koos voor positiviteit en humor. Deed me soms aan Wong Kar Wai films denken. De film weet de clou tot het einde goed te verbergen. De laatste 40 minuten vond ik de film op zijn best, alleen jammer dat dit niet van het eerste uur kan gezegd worden want ik had deze film graag meer gegeven dan 3*. Ietsje overroepen wat mij betreft maar ik zou het volledig snappen indien het hier zou regenen van de hoge scores. Ik wou de film nog vlug meepikken maar zal helaas niet in mijn top 10 van dit jaar komen.

Aardig familiedrama, waarin iedereen zo zijn eigen problemen heeft. Hierdoor ontstaat een iets grote hoeveelheid verhalen, maar dat geeft wel weer de mogelijkheid voor een mooi en onverwacht slot.

Redelijk drama (al was dat het minste deel juist) en vooral een hele fijne sfeerschets van de grootstad met die markten en straten en allerlei kleuren van lichtjes in de avond. Echt prachtige fotografie en een fijne montage waar de hand van Baker overduidelijk is. Personages zijn ook grappig en soms ontroerend, zeker als de zussen (dan nog zussen voor de kijker) langs alle winkels gaan om door het kleine kind gestolen waar terug te brengen. Maar juist die ontknoping aan het eind deed me minder (voor mij duidelijk vanaf het moment dat de moeder zegt dat het weer is gebeurd als het over een zwangerschap gaat) en laat de film net afronden naar beneden. 3,5*.

Van Left-Handed Girl - ikruikversemosterd:

"In de felicitatie voor oma zit de onthulling van een groot familiegeheim. De onthulling is onnadrukkelijk. Subtiel. Een nonchalante mededeling tussen neus en lippen door. Alsof het niet gaat om een grootse openbaring. Je moet ook echt even nadenken over wat is gezegd. Heeft het te maken met de situatie van zonet? Of…

Oma stamelt dat het een foutje moet zijn. Een verspreking. Het scheelt weinig met het veronderstelde correcte woord. Misschien is het een foute grap? Ze wordt nu in de maling genomen, toch? Alsjeblieft? Want anders is dit een onuitwisbare schandvlek voor de familie. Een zonde waar oma, en de rest van de familie, beslist niet mee besmet wil raken.

Maar dit is geen foutje. Geen verspreking. Geen foute grap. Het is de bittere waarheid waar Shu-Fen en I-Ann mee leven.

Left-Handed Girl laat de schokkende wending kalm inwerken op de personages en gaat dan net zo kalm weer door met het verhaal. Geen dramatische uitsmijter. Dat zou ook niet passen bij de serene regie van Shih-Ching Tsou.

Belangrijker: Shu-Fen en I-Ann hebben na al die jaren de last berustend geaccepteerd. Hoe de twee in de allerlaatste scène reageren op I-Jing vat die acceptatie perfect samen. Meer is niet nodig voor de emotionele finale."

Wat een familie drama zeg, maar toch best wel goed. Het viel me vooral op dat er goed geacteerd werd. En wat een lief klein meisje die I-Jing. Zelfs die acteert al goed. Left-Handed Girl is gewoon een prima drama.