Vera y el Placer de los Otros (2023)

Met Zuid-Amerikaanse films weetje het nooit. Soms lijkt het op papier heel wat, maar als je hem dan gezien hebt, denkt je mwoah. Zoals deze. Een Argentijns gezin. Beetje druk en rommelig. Moeder makes a living door appartementen te verhuren, en wat daarbij komt kijken krijgen we ook te horen. Dochterlief pikt een graantje mee door achter de rug van haar moeder leegstaande appartementen onderhands te verhuren aan jonge stelletjes die nodig de liefde moeten bedrijven. Zelf luistert ze dan aan de deur om te horen wat ze doen. Nou, dat is het dan wel. Leuk? Nee. Erotisch? Nee. Spannend? Voor geen meter. Waarom dit meisje dit doet? Geen idee. Geen enkele diepgang.

De 17-jarige Vera is zoekende naar haar plek in het leven. Zoekende naar houvast. Naar geluk. Dat valt niet mee. Thuis is het niet per se gezellig. Tussen haar ouders rommelt het. Ook buitenshuis ligt het geluk niet voor het oprapen. In het volleybalteam waarin ze speelt brengt ze haar tijd op de reservebank door. En in de liefde heeft ze het ook nog niet gevonden. Ze besluit het zoeken op te geven en zich te richten op het plezier en geluk van anderen. Vera verhuurt stiekem een appartement dat haar moeder die makelaar is, niet verhuurd krijgt. Ze verhuurt het steeds gedurende een paar uur aan jonge mensen die elkaar lichamelijk willen verkennen en daar geen geschikte plek voor hebben. Vera vaart er wel bij.

Vera y el Placer de los Otros is een tragikomisch coming-of-age verhaal dat wordt verteld vanuit het perspectief van Vera die een voorliefde voor voyeurisme blijkt te bezitten. De beelden die bij haar verkenningstocht horen, zijn niet expliciet maar sensueel. Best mooi, maar voor iemand die het expliciete niet schuwt, ook wat teleurstellend. Vera’s zoektocht naar haar eigen seksualiteit laat zich zien zonder in letterlijke zin iets bloot te geven. De film gaat deels over voyeurisme, maar is zelf niet voyeuristisch. Te zien valt er weinig. Het sounddesign daarentegen is indringend. Te horen valt er veel. Tja. Ik kijk liever.

Heel boeiend is het allemaal niet. Vera’s exploraties maken weinig indruk. Alleen Vera’s relatie met een paartje van dezelfde leeftijd is ietsjes diepzinniger uitgewerkt zonder overigens erg interessant te worden. Maar altijd nog beter dan de gemakzuchtige manier waarop de overige interpersoonlijke relaties die Vera onderhoudt zijn uitgewerkt. Noch de relatie met haar teamgenoten van het volleybal noch de relatie met haar ouders ontstijgen die van de stereotype. Dat is jammer want daar laat de film spannende mogelijkheden onbenut.

In zijn beste momenten is de film die draait om het seksuele ontwaken van Vera, een tedere, gevoelige en sensuele film. Die momenten zijn echter schaars en staan niet in verhouding tot grote stukken film die clichématig en dus niet spannend verlopen. Conclusie: Vera y el Placer de los Otros kreeg me niet in zijn greep en viel me tegen.