Hurry Up Tomorrow (2025)

Regisseur Trey Edward Shults maakt indruk met zijn thrillerelementen en toont een aantal opvallend ijzingwekkende scenes binnen een geheel waar je het niet direct van zou verwachten. Op het vlak van visuele beelden scoort Hurry Up Tomorrow dan ook een ruim voldoende, met aandacht naar treffend camerawerk en oogstrelende belichting. Helaas boeit het inhoudelijke verhaal aanzienlijk minder, met een finale die eigenlijk te lang doorgaat en twee personages die niet voldoende worden uitgewerkt. In principe is de volledige eerste helft inwisselbaar en rechtvaardigt zichzelf onvoldoende, maar genoeg kwaliteit wordt niettemin afgeleverd voor een voldoende.

Matig drama met wat thriller elementen. Het verhaal is eenvoudig. De uitwerking is niet zo geslaagd. De film is traag en zwabbert wat tussen een drama en een halfbakken thriller. Geen idee wat Shults hier mee wilt bereiken. In ieder geval geen geslaagde mix van genres. Ook The Weeknd is zoekende in het geheel. Visueel is de film wel sterk, met fraai camerawerk en belichting. De soundtrack is zwak met wat makkelijk scorende oude songs van de hoofdrolspeler. 2.5.

Pijnlijke misser, deze dodelijk saaie egotrip van Abel Tesfaye aka The Weeknd. Als akteur schiet hij hopeloos tekort, al valt dat hier niet echt op omdat de film om hem heen dermate belabberd is dat de aandacht doeltreffend van hem wordt afgeleid. Het script is een rommeltje, net als de regie van Trey Edward Shults. Halverwege werd ik even wakker toen de film zowaar een uitstapje nam richting horror, maar daarna kon ik rustig verder slapen. Vooral aan de futloze finale lijkt geen einde te komen.

Matige film over een beroemde zanger die van slag raakt als hij een jonge vrouw ontmoet. Iets te vaag gebracht als geheel. Inhoudelijk wist het me ook niet te boeien en de dialogen zijn spaarzaam. Het kijkt soms te veel weg als een lange videoclip. Wel mooie beelden hier en daar en de muziek is ook mooi.