Patsers (2025)

Entertainment 100%

Maar al de rest is toch echt wel heel zwak.

De vorige was ook niet echt goed 2,5/5 maar die film had tenminste nog een verhaal.

Matteo Simoni was de enige reden voor mij om nog te kijken naar dit vervolg, maar toch blijft het raar om hem in deze rol te zien

Teveel personages, te veel chaos, puur voor Entertainment.

Puur entertaiment zonder verhaal

Fast and the Furious van Antwerpen

Kortom puur entertaiment *5

Beter dan de vorige, dat is zeker.

Maar blijft zo chaotisch

& die trucjes en ideeën van Hollywood films gebruiken past gewoon niet voor een Belgische film

Wel 100% entertainment

Regisseurs Adil El Arbi en Bilall Fallah zetten hun werk op overtuigende wijze verder, waarbij wederom een energieke en enthousiaste stilering wordt gebruikt om de neergezette wereld in te kleuren. Patsers moet het dan ook vooral hebben van het snoeiende tempo, de proactieve montage en de goed neergezette actiescenes. Het acteerwerk is daarbij overtuigend, alhoewel er iets te veel wordt gesteund op typetjes. Patsers gaat daarnaast te lang door, ondanks dat de overvolle inhoud wel een redelijke lengte vereist. Na enige tijd heb je het gebeuren als kijker wel door en hoop je toch vooral op het einde, maar die laat op dat moment nog even op zich wachten. Een aantal ideeën zoals het hotel van Yolanthe Cabau komen daarnaast onvoldoende uit de verf, maar El Arbi & Fallah laten niettemin zien hun kwaliteiten nog niet verleerd te zijn.

Fast & Furious of Bad Boys aan de Schelde. Adil El Arbi and Bilall Fallah maakten jaren geleden met Black al een Belgisch pareltje en opvolger Patser werd een blockbuster die duidelijk het budget miste van Hollywood, maar toch weinig gezien was in de Lage Landen. Het opende deuren voor de Bad Boys franchise en Ms Marvel. En ook al ging het niet door, kwamen ze ook in de picture bij de nieuwe Beverly Hills Cop en de helaas gecancelde film Batgirl.

Hollywood omarde het duo en ondertussen straalt het duo ook wat meer Hollywood uit in hun nieuwere films, zoals de sequel Patsers. Vervolgen zijn al schaars in België, terwijl dat in Hollywood weer net de regel lijkt te zijn. Patsers (deel 2) dus, gaat verder op dezelfde stijl als haar voorganger. Het voelt hier en daar wat knullig, maar misschien komt dat ook wel door het mindere budget en de beperkte middelen. Tegelijk werkt het soms wel. Ik woon zelf in Antwerpen en ook al is het geheel opgeblazen, zit er enorm veel gelijkenissen in met de realiteit. Het verhaal en de spektakel is beter dan deel 1, maar het script zelf is wat minder en er zijn teveel personages zodat de focus wat verloren gaat. En dat heeft niets te maken met het hoge tempo van de film. Maar wie houdt van de nodige entertainment, kan bij Patsers wel terecht. En het is leuk om naast de Belgische drama's (die weliswaar absoluut de moeite zijn), ook nog eens een (naar Vlaamse normen) blockbuster te zien met wat actie of humor.

Behoorlijk.

Adil El Arbi en zijn kompaan Bilall Fallah (of omgekeerd) doen eigenlijk knak hetzelfde als in het origineel. Leentjebuur van een hoop ideeën die zij in Hollywoodfilms leuk vinden, maar het wordt complexloos gebracht. Zo'n neutraal gangsterhotel; dat wordt gewoon benoemd. Het wordt niet verborgen. Da's een goede keuze. Het zorgt ervoor dat Patsters in de eerste plaats een snelle rit is: een actiekomisch vehikel met een duidelijke sitjl waar niet veel van afgeweken wordt. Dat apprecieer ik wel.

Het is ook de regie die de film staande houdt. Het is weer kleurrijk, iets meer cartoonesk dan de eerste film en met een soundtrack die nogal eighties aandoet. Van de hippe woordjes heeft het verschrikkelijke 'wajo' z'n intrede gemaakt, maar bon. Ik word oud, zeker?

Minpunten zijn zonder meer de acteurs. Niet een Matteo Simoni, maar vooral de bijrolacteurs. Ik kan beginnen over een Jennifer Heylen of godbetert Soundos El Ahmadi, maar Ward Kerremans is wat mij betreft een gênant dieptepunt. Zelden iemand zo slecht zien acteren.

Enfin, Adil en Bilall zie ik liever verder gaan met Patsers. Zo'n eigen creatie van hen vind ik beter dan hun Bad Boys-poging en ik vind de wereld van Patsers veel vermakelijker dan wanneer ze een serieus maatschappijkritisch drama proberen maken. Gewoon ongegeneerd all in gaan. Dat is tot dusver in Vlaanderen nog altijd grotendeels onontgonnen gebied.

3

Goeie film waarin de vrienden legaal zijn geworden, maar toch weer de criminaliteit in worden gedwongen. Origineel is dit vervolg zeker niet, maar wel weer een onderhoudende film. Het tempo ligt hoog. De montage is flitsend en het camerawerk is snel en goed. De actie is gereserveerd voor de tweede helft en ziet er goed uit.

Aan het begin van dit vervolg op Patser (2018) heeft Adamo [Matteo Simoni] een bouwbedrijf opgezet, is Volt [Saïd Boumazoughe] een “Master of Zen” en een jeugdvoetbaltrainer geworden en heeft Junes [Junes Lazaar] naam gemaakt als winnaar van het televisieprogramma ‘The Secret Dancer’. Het trio wordt teruggesleurd in de criminaliteit wanneer Adamo’s tante Mounja [Soundos El Ahmadi] hem laat weten dat hij Antwerpen “mag overnemen.” En zo wordt hij een spil in een drugsnetwerk dat via de haven van Antwerpen cocaïne van buiten de EU het land in smokkelt. Bovendien krijgt hij te maken met de gevaarlijke “Barabas” [Ward Kerremans], handlanger van een drugsbaas [Ruben van der Meer] die zichzelf “Dzjenghis Khan” noemt. Hoewel Badia [Nora Gharib] nu een gerespecteerde buurtactivist is met een boksschool voor jonge vrouwen, raakt ook zij verstrikt in een spel op leven en dood. El Arbi en Fallah gebruiken hun typische kinetische stijl om het geheel van flair te voorzien en openen sterk, maar de visuele hoogstandjes kunnen niet verhullen dat het verhaal behoorlijk formulematig is en nauwelijks verrassingen in petto heeft.

Arbi en Fallah zijn weer terug in België. De twee Bad Boys-vervolgen moesten een goede oplader zijn voor het vervolg van Patsers, die al een tijd lang werd aangekondigd. Hoe is het in tewerk gesteld?

Patser uit 2018 was een geslaagde en zeer gelikte misdaadfilm binnen de Antwerpse drugsscene. Antwerpen schijnt, omdat Rotterdam steeds meer preventieve maatregelen heeft genomen, de drugshaven van Europa te zijn.

Dat weten we inmiddels. Na vijf jaar keert Pizzaboy Adamo weer terug en is het de bedoeling om zijn leven weer op de rit te zetten. Maar dat lukt dus niet en ook zijn zus Badia en zijn vrienden willen het zekere van het onzekere nemen. Uiteindelijk wordt zijn Nederlandse tante ontvoert door een evenals Nederlandse bende en eist de mocromaffia zijn hulp weer op. En verder...

Patsers is eigenlijk net zo'n heerlijk gelikte popcornvermaak zoals het eerste deel. Zeer creatief en bij wijlen retro opgebouwd (Blackberrys) en de Amerikaanse invloeden zijn hierin wat sterker. De John Wick aandoende actie-scenes, met de hotel-shootout (die in één take is opgenomen) inbegrepen. Spectaculaire achtervolgingen. Toffe montage, scherpe humor, creatief opgebouwd waardoor de videoclip invloeden ook totaal niet storen. Ook wederom een leuke Nederlandse inbreng. Yolanthe is toch niet zo slecht in haar rol en ook Ruben van der Meer en Soundos El Ahmadi hebben een leuke aanwezigheid. En in plaats van Miami is Antwerpen toch nog echt wel een tof decor voor deze shit.

Prima vervolg. En rondom de aftiteling zegt iets dat er ook nog een deel 3 komt.

4,0*