In the Lost Lands (2025)

Het is alweer even geleden dat ik een film van regisseur Paul W.S. Anderson zag waar ik enthousiast over was. Ik denk dat ik dan terug moet gaan naar Death Race uit 2008. Daarna was het hoofdzakelijk dweilen met de kraan open, met dit onsamenhangende niemendalletje als voorlopig dieptepunt. Blijkbaar gebaseerd op een kort verhaal van George R.R. Martin, maar verwacht geen groots opgezet en meeslepend spektakel. Van de overdaad aan opzichtige cgi is inmiddels niemand meer onder de indruk en Milla Jovovich zet hier één van haar slechtste rollen ooit neer. Dave Bautista kan er dan nog wel mee door. Qua belichting ziet het er allemaal best mooi uit en ik heb me niet verveeld, maar je begint je zo langzamerhand wel af te vragen wat de doelgroep van een film als dit is. Vlees noch vis.

Matig fantasy actiefilm. Het verhaal is simpel en bevat nog een enigszins verrassende twist. De uitwerking is niet zo best. De film kijkt nog wel net aan redelijk weg, maar het houdt niet over. Vrijwel alles komt uit de computer en dat maakt het allemaal wat minder spannend en vrij zielloos. Op een enkele scène na is het niet boeiend. Het acteerwerk is ook niet best en Jovovich is wat miscast voor deze rol. Visueel zoals gezegd veel computerwerk en dus erg nep. 2.0/2.5

In een dystopische toekomst woont wat resteert van de mensheid in een stad die omringd is door allerlei fantastische gevaren. De koningin [Amara Okereke] maakt gebruik van de diensten van Gray Alys [Milla Jovovich], een heks die verplicht is om iedere wens uit te laten komen. De gevaarlijke taak krijgt een extra complicatie wanneer Jerais [Simon Lööf], de minnaar van de koningin, vraagt om de missie te laten mislukken. Gray Alys krijgt hulp van Boyce [Dave Bautista], een eenzame huurling met een groot geheim met wie ze de vele gevaren trotseert en monsters om zeep helpt. Jovovich verruilt de strakke pakjes van Resident Evil voor een mantel en andere tovenareske kledij. Veel gestileerde actie vol CGI-effecten. Mede dankzij Bautista is dit best aan te zien, maar het zou leuk zijn als Anderson en Jovovich zich eens waagden aan iets origineels.

Leuke actiefilm maar ik ben niet bepaald enthousiast over het acteerwerk van Bautista. Wat vooral bijblijft is de leuke rol van Arly Jover als slechte priesteres. Nipt 3,5 sterren, hier zat meer in

In the Lost Lands heeft zowel de diepgang als de springerige montage van een videoclip. Het overgrote merendeel van de film lijkt tegen greenscreens geschoten, maar zelfs als dat niet het geval zou zijn heeft de CGI afdeling overuren gedraaid. Al vind ik de stijl en sfeer op zich wel tof. Een apocalyptische setting ligt mij altijd wel. En daarbij voelt het grafisch aan als een comicbook zoals bijvoorbeeld de films waarbij Frank Miller een vinger in de pap had. Maar zo goed als 300 of Sin City is deze vluchtige fantasy film bij lange na niet.

Slecht.

De user boven mij stelt zich de vraag waar deze film eigenlijk over gaat. Dat is een behoorlijk legitieme vraag. Er wordt van alles bij gesleurd. Gaande van politieke kleuterspelletjes tot driehoeksverhoudingen, en fantasy-dingetjes zoals weerwolven en noem maar op. Qua setting moet het soms een minuutje western aandoen, dan weer lijkt men de mosterd bij Mad Max te gaan halen zijn. Dat alles vormgegeven door acteerkanonnen Dave Bautista en Milla Jovovich die door green screen studio's huppelen. Het is allemaal slecht, maar dat is slechts een verrassing als je de Paul W.S. Anderson van de laatste pakweg 10 jaar hoog hebt zitten.

1,5

[i]No one has ever accused me of being a clever man![/]

Visueel is het allemaal wel best in orde, en de vormgeving is ook ok al is het wel een beetje erg blauw. En ook aan de acteurs is vrolijk vorm gegeven, het onder getatoeerde smoeltje van Milla ziet er leuk uit, Bautista is gepast stoer en gebutst. Nouja de kaalgeschoren kop van Arly Jover vind ik wel een beetje jammer.

Jammer dat het verhaal grotendeels op niets trekt - en dat ook vanaf het begin al zo duidelijk is dat je nauwelijks je aandacht er bij houdt. Toch, het heeft ook wel zo z'n moment hier en daar, maar als je dat mist is er nog steeds niks aan de hand - dit is echt zo'n film waarin de vormgeving en het beeld veruit belangrijker zijn dan futiliteiten als een zinvol verhaal. Net zoals zo ongeveer alle films van Anderson eigenlijk - dat kunstje heeft hij prima onder de knie.