The Radleys (2024)

Een film met dit concept kan een leuke, donkere zwarte komedie opleveren. Jammer genoeg zitten we opgescheept met dit product.

The Radleys kan op geen enkel vlak volledig overtuigen. De humor is vlak, personages niet genoeg uitgediept en er gebeurt ook gewoon heel weinig om je aandacht erbij te houden. Het kleine verhaaltje rondom te zoon die zijn geaardheid onderzoekt is best aandoenlijk maar er wordt veel te veel hierop gefocust in plaats van op horror en comedy.

2,5*

Het valt niet mee om in het vampierengenre nog iets nieuws te brengen, en ook deze film slaat de plank weer enorm mis. Niet zozeer door de slordigheidjes met de spiegel - en de spiegelreflex camera, maar vooral door het gestuntel met Lewis en zijn dubbelrol. Het voelt aan alsof de regie daar zo van vervuld was dat er geen aandacht voor de rest van de film overbleef.

Sowieso al wat dapper om Lewis te casten - die is tenslotte door zijn antipathieke rol in Homeland wel zo’n beetje af. Maar hij viel me mee, en een film met Kelly Macdonald kan ook nooit echt helemaal slecht zijn, en wat een genot om haar accent weer eens te mogen horen.

Verder valt er voor een komedie maar bijster weinig te lachen, en is het vampierengedoe echt veel te tam en anemisch. Als je daar nu nog iets mee doen wil, dan moet het wel echt iets meer brengen. En behalve dat al, als je een film over vampieren maakt, hou dan in ieder geval de stijlfiguren die daar bij horen in ere - en zonder gemakzuchtig cherrypicken, alsjeblieft. Een beetje respect graag.