De Wilde Noordzee (2024)

Filmen kan Peter van Rodijnen. Buiten kijf. Mooie beelden! Goed verhaal ook. Opgebouwd met citaten van Cousteau. Watercyclus is levenscyclus. De een z’n brood is de ander z’n brood. Alles is afhankelijk. Storende mensen echter! Verbreekt cyclus. Alles gaat dood. Maar gaat alweer goede kant op. Steeds meer rekening gehouden met natuur. Natuur herstelt ook weer snel. Cousteau is de held. Voor Peter van Rodijnen wel. Wat een man! Super! En wijs! Je beschermt waar je van houdt! Mooie beelden beschermen dus! Hoe meer Cousteaus hoe beter! Exotisch hoeft niet. Ook de Noordzee zit vol prachtige beestjes! Dat moet je zien! Wat een beesten! Wel vertelt Peter van Rodijnen raar. Jip en Janneke. Geen volledige zinsopbouw. Slechts een paar woorden achter elkaar. Een soort kreten. Echt uniek! Rare intonatie ook. Zoals een kind een spreekbeurt houdt. Kinderlijk! Leidt af! Maar prachtige beelden!

Geïnspireerd door de natuurdocumentaires van Jacques Cousteau, stortte Peter van Rodijnen zich op de duiksport. Inmiddels is hij een ervaren onderwaterfilmer en werkte hij onder anderen met Mark Verkerk. De documentaire over het leven in de Noordzee bevat vele mooie plaatjes (inclusief de traditionele “schattige” zeehondjes) maar weinig nieuws. De rommelige structuur doet vermoeden dat Verkerk werkte zonder scenario. Het commentaar is duidelijk gericht op kinderen, dus volwassen kijkers zijn gewaarschuwd. Van Rodijnens timing en intonatie zijn bovendien belabberd. Het laatste deel (over windmolens en de terugkeer van een bijzondere vissoort in Denemarken) is het meest interessant.

Mooie documentaire. Ik stoorde me totaal niet aan de voice over. Simpel, kort en makkelijk. De beelden zijn prachtig. Het is boeiend en interessant om te zien hoe mooi de onderwaterwereld is in onze eigen Noordzee.

Klein minpuntje vond ik wel dat er veel beelden te zien zijn van de Noordzee bij Schotland of Denemarken, etc.

Ik had gehoopt om meer te zien, bijvoorbeeld gewoon als je als duiker recht bij Vlissingen naar beneden zou gaan vanaf het strand. Of bij Den Helder. Of Zandvoort aan zee, etc. Of in (kleine) havens in Zeeland. Wat kom je daar dan tegen?

Die grote reuzenhaaien en orka's zijn niet bij onze kustwateren te vinden, op misschien één uitzondering.

Maar verder een TOP documentaire.

Wat een schitterende beelden van de Noordzee, maar.. wat een amateuristische tekst erbij. Nee, dat had Peter beter uit kunnen besteden. Waarom de vissers die je volgt ook niet een stem geven? Dat zou het verhaal wat meer diepgang geven.

En een mooie voice- over zou ook niet misstaan hebben. Peter Drost, of David Attenbourgh misschien wel. Then we are talking!

Toch gewoon gaan kijken. Ik ben nog meer van onze zee gaan houden.

Mooie beelden die onontwarbaar aan elkaar zijn gemonteerd, begeleid door een irritant dominante muziekscore en met een off screen-stem van de cameraman, waaraan alles fout is: intonatie, nadruk, timing, zinslengte (kort) en woordkeuze (kleuterrijk).

Geen lijn, geen structuur, geen verhaal. Een warboel aan beelden dus. Maar wel mooie beelden...

Op een Freek Vonk-achtige manier toont Peter van Rodijnen ons het leven in de Noordzee, van microscopisch klein tot en met formaat reuzenhaai. Knap gefilmd, met soms wat flauwe grapjes in de voice over. Het ene moment meevarend met een kleine milieuvriendelijke visser “want de grote industriële visserij is not done”, om vervolgens mee te varen met een grote industriële visser, waar Peter bagatelliseert: “Hij sleept tenminste niet met grote netten over de zeebodem.” Tsja, zo kun je alles wel goedpraten. Jouw ‘dilemma’ is een keuze die je voor jezelf kunt maken, je hóeft geen vis te eten. Al met al een mooie registratie van een duiker die ons met passie de schoonheid van de Noordzee laat zien.