I Am: Celine Dion (2024)

Documentaire gemaakt vanuit het hart. Zeer aangrijpend. Een must see voor de fans maar ook voor iedereen die geïnteresseerd in biografieën van celebrities.

Ik vind haar echt wel één van de beste zangeressen, maar ook iriteer ik me vaak aan de air die ze heeft. Wel had ik het echt te doen met haar bij bepaalde stukken in deze documentaire.

Ik vond dit een zeer aangrijpende documentaire. Ik heb met verbazing en een traan zitten kijken. Er wordt een zeer open beeld geschetst van hoe de zangeres er aan toe is. Waar Mariah Carey en Whitney Houston toch een soort muur om zich heen hebben/hadden, schroomt Celine nergens voor; in vol ornaat wordt haar ziekte getoond en dat is zeer heftig en oprecht triest.

De hoop en liefde voor zang en muziek stralen er van af bij deze vrouw, maar de kans dat het weer goedkomt, is wel erg klein.

I am Celine Dion - een inspirerend portret - veronicasuperguide.nl

Deze docu krijgt sowieso hoge cijfers zie ik. Ga ik zeker even kijken. Echt een trieste aandoening dat ze heeft, bleh. Ik heb trouwens nooit de ''haat'' begrepen die Celine Dion kreeg. Komt dat door haar Titanic-liedje? Ze lijkt me verre van onsympathiek.

Haat weet ik niet maar ze maakt wel ontiegelijke kutmuziek.

Of je nou wel van haar muziek houd of niet (ik niet) maar Celine Dion heeft inderdaad met een heel vervelende ziekte te doen. De documentaire laat ook echt alles zien wat die ziekte met haar doet, en het is niet prettig om te zien als ze zo'n aanval krijgt. Het is wel een docu die vol zit met constant gehuil, en ik kan me inderdaad ook wel voorstellen dat het voor haar heel erg moet zijn. Maar ze heeft wel de luxe dat ze een eigen medisch team om haar heen heeft, dat ze zich kan veroorloven omdat ze schatrijk is. Als het een bijvoorbeeld "gewoon" vrouwtje zou zijn met een klein inkomen, zou het vele malen beroerder voor haar zijn. Maar ja, de docu laat ook zien dat ook bekende artiesten een dergelijke ziekte kunnen krijgen en ik denk dat ze alles in zou willen leveren wanneer ze weer gezond was. Het is misschien cliché maar er is niks belangrijker dan je gezondheid, en daar kom je pas achter als je wat mankeert.

De Canadese popdiva en “koningin van de power ballad” Celine Dion zegde in 2021 een seizoen van optredens in Las Vegas af. Ze kampte al geruime tijd met gezondheidsproblemen, maar in deze documentaire blijkt dat ze lange tijd niet de volledige waarheid vertelde over de aard van die problemen en waarom ze daar lange tijd niet eerlijk over durfde te zijn. Dion trok zich een jaar lang terug in haar woning om te zorgen voor haar tweelingzoons Eddy en Nelson, in de hoop dat ze een manier zou vinden om weer op een acceptabel niveau te kunnen zingen en optreden. Dion praat geëmotioneerd over haar hoogte- en dieptepunten, maar Taylor leunt erg veel op archiefbeelden die bevestigen wat de meeste kijkers al weten: dat Dion decennialang een sublieme zangeres en entertainer was. De overdaad aan muziek gaat ten koste van diepgang en resulteert in een eindeloze loop dat het contrast schetst tussen de Celine van toen en die van nu. Maar de laatste 15 minuten – die aansluiten op de proloog – zijn buitengewoon moeilijk om naar te kijken en toont aan hoe verwoestend de zeldzame ziekte SPS kan zijn voor lichaam en geest.

Verdrietig om te ervaren waar bekende zangeres Celine Dion de afgelopen jaren doorheen heeft moeten gaan. En spijtig genoeg nog altijd gaat. Haar ziekte Stiff Person Syndrome levert haar zoveel pijn en ongemak op dat ze op slechte dagen nog maar een zielig hoopje mens is. Best wel schrijnend om te zien, zeker bij iemand die echt nog graag wil leven en optreden, maar ze heeft er de kracht en stem niet meer voor. Celine Dion heeft als zangeres volgens mij net zoveel tegenstanders als fans gehad, maar ik kan haar muziek best wel waarderen en haar openheid in deze docu is ook echt te prijzen. Ze toont zichzelf op haar slechtst, zeker als ze die aanval krijgt op het einde van het verhaal.

Los van dat is de docu niet heel vernieuwend. Je krijgt wel wat mee van haar leven en haar successen, maar de focus ligt toch meer bij haar ziekte. Het had van mij wel wat ingekort mogen worden naar een minuut of 80, maar het is wel een bijzonder inkijkje in het nu tragische leven van iemand waarbij je tot een paar jaar terug toch vooral glitter en glamour bij verwachtte. Dion heeft overigens nog het geluk zoveel geld te hebben dat een persoonlijk medisch team haar 24/7 kan begeleiden, maar je zal maar als gewoon iemand deze nare ziekte hebben zeg. Bah.

3,5*

Dit is absoluut een heel persoonlijk, hartverscheurend portret van een vrouw die ooit zoveel had om voor te leven maar dat haar werd afgenomen, waardoor haar leven werd ontdaan van bijna alles waar ze van hield.

Dit had gemakkelijk een gigantische pity party kunnen worden, maar er is genoeg oprechtheid en schrijnende beelden om dat te voorkomen. Mijn hart deed meerdere keren pijn voor haar. De soms voyeuristische documentairestijl hielp daarbij enorm.

Als we het hebben over de documentaire zelf als film schiet het op sommige punten tekort. De harde filter paste niet bij de stijl en er is een maximaal gebruik van establishing shots die de omringende landschappen van Las Vegas laten zien. Sommige verhalen werden onderbroken net toen ik aan haar lippen hing. Op andere momenten wordt er te lang stilgestaan bij dingen die al genoemd waren, waardoor het soms repetitief wordt. Als je enkele van Dions meest memorabele optredens opneemt om een punt te maken, moet je ze niet onhandig afkappen om dan naar iets helemaal anders te springen.

Celine is een prachtige artiest die zoveel heeft meegemaakt. Ze is echt een icoon en het doet me pijn om haar zo te zien. Ik ben blij dat deze documentaire iswerdgemaakt om iedereen te laten zien waar ze mee te maken heeft.

4*

Oprechte, confronterende documentaire over de gezondheidsproblemen van de wereldberoemde zangeres, die al langere tijd lijdt aan de neurologische aandoening SPS (Stiff Person Syndrome). De scenes waarin zij strijd levert met de hevige spasmen die de aandoening veroorzaakt komen hard binnen en zijn moeilijk om aan te zien. Respect derhalve voor Dion's openheid en doorzettingsvermogen. De terugblik op haar carrière is helaas minder boeiend, mede omdat ik haar muziek slecht trek, maar al met al is dit een fascinerend, ontluisterend portret van een superster die een hoge prijs heeft betaald voor haar succes.