De Idylle (2025)

Vanaf 13 maart 2025 in de bioscoop (Paradiso Entertainment)

IFFR 2025: Aaron Rookus over De idylle - Filmkrant

Cineuropa recensie na premiere op het IFFR, 13 maart in de Nederlandse bioscopen:

"Well-paced, endearing and captivating, Rookus’s sophomore feature is surely one of the most surprising titles at this year’s International Film Festival Rotterdam, where the picture had its world premiere in the Big Screen Competition."

volledige recensie Review: Idyllic - Cineuropa

Cineuropa recensie na premiere op het IFFR, 13 maart in de Nederlandse bioscopen:

"Well-paced, endearing and captivating, Rookus’s sophomore feature is surely one of the most surprising titles at this year’s International Film Festival Rotterdam, where the picture had its world premiere in the Big Screen Competition."

volledige recensie Review: Idyllic - Cineuropa

Joke [Beppie Melissen] wil dood, Annika [Hadewych Minis] gaat dood, de 10-jarige Timo [Isacco Limper] denkt dat hij doodgaat en docent Musa [Nabil Mallat] ziet het leven niet meer zitten. Tenslotte is daar de 40-jarige Victor [Eelco Smits] die net uit de kast is gekomen en begint aan zijn zoektocht naar de man van zijn dromen. Mislukte mozaïekfilm ziet bizar abusievelijk aan voor grappig, is wisselvallig geacteerd (vooral Smits en Limper vallen door de mand) en raakt zo ver van het padje dat het twee verhaallijnen uiteindelijk volledig ontkent!

Ik denk dat dit een hele objectieve recensie is.....1 stem...5 sterren

Mislukte poging om een diepgaand drama te brengen. Ondanks de pogingen om heel veel zware topics toe te voegen aan de film. Zelfmoord gevoelens, dodelijke ziektes, gedragstoornissen, uit de kast komen en valse beschuldigingen die reputatie schaden. Het zit allemaal in 90 monuten gepropt. Hadewych Minis en Beppie Melissen proberen met degelijk acteerwerk de film nog te redden maar verzuipen ook in een rommelig script en chaotisch geheel. 2*

De constructie van een mozaïekwerk kennen we en ruimgeestig zijn we ook, al vaker het Filmfestival hier bezocht.

Maar deze film? Heel eigenaardig en perfectie is fictie, leerde ik ooit van een wijze vrouw, in het echte leven dus.

De rode draad in deze film is de dood, ook deze is niet te ontwijken, zowel reëel als fictief, daarom zo'n sombere film.

Ik vond dit best een goede film. Vooral alle uitspraken van de leraar die gespeeld werd door Nabil Mallat. Wat hij tegen een leerling zegt en wat hij tegen zijn zoontje zegt. Hele sterke visies.

Ook Eelco Smits was goed in zijn rol.

Ik hou er zelf niet zo van als 'fantasie/gedachten' met de realiteit door elkaar gaat lopen. Dat vind ik in een film vaak verwarrend en afleidend, omdat het te visueel wordt getoond. In een boek kun je er zelf meer een beeld van maken. En kun je een 'fantasie' bijvoorbeeld 'klein' houden. In een film komt een fantasie even hard binnen als de werkelijkheid.

Maar gelukkig gebeurde dit op het einde pas wat meer. Maar had van mij niet gehoeven.

Complimenten aan de regisseur.

Deze was op tv en eens meegepikt. Een mozaïekfilm rond het thema dood. Het ene verhaal is wel interessanter dan het andere. De cast deed zeker niet slecht.

Het was niet slecht, maar ook niet waw. Goed voor een keertje.

Een reflectie van regisseur Aaron Rookus op de diagnose kanker die hij kreeg; daar lijkt het op.

"De zin van het leven is dat het ophoudt" aldus Franz Kafka.

Normaalgesproken zie ik graag een mozaïek film, maar deze kon me niet echt bekoren. Het duurde bij mij al even voor ik doorhad dat Hydewich een dubbelrol speelde, en bovendien vind ik haar niet de beste actrice.

Waar het schijnbaar op neerkomt is dat je het verleden niet kunt veranderen en de toekomst niet in handen hebt: leef dus in het heden.

2,5☆