Return to Silent Hill (2026)

Als je het spel hebt gespeeld, zal je denk ik simpelweg teleurgesteld zijn. Van alle films in de Silent Hill-reeks neemt Return to Silent Hill waarschijnlijk de meeste vrijheden met het bronmateriaal. En als je het spel niet hebt gespeeld, is dit nog gewoon oké en een aardige film om te kijken. Het is een beetje beproeft recept met wederom Pyramid Head en de verpleegsters. Wel leuk dat er nu ook flitsen te zien zijn van Silent Hill als de bruisende stad die het ooit was. Maar het is ook gemaakt met een bescheiden budget (23 miljoen dollar) dus deze film heeft ook zo zijn gebreken: zo zijn er twijfelachtige plotwendingen (en het weglaten en herzien van belangrijke plotpunten), de acteurs zijn wat onervaren maar deden het ook niet heel slecht. Het production design en de special effects zijn grotendeels van hetzelfde niveau als de vorige films. en de nieuwe Lying Figures zagen er gaaf uit! Ondanks de tekortkomingen is dit ook weer een prima Silent Hill-verfilming. Mits je geen (al te grote) fan van Silent Hill bent..

Matig tot zwakke horrorfilm. Het verhaal is het grootste minpunt. Het is chaotisch en vliegt alle kanten op waardoor het de aandacht van de kijker al snel verliest. De uitwerking is wisselend. De sfeer wordt sterk neergezet met fraaie decors en lugubere wezens. Hierbij is de CGI niet altijd even sterk, maar over het algemeen wel voldoende. Maar desondanks deze nare sfeer, weet men er geen spanning in te krijgen. Het acteerwerk kan ermee door. 2.0/2.5

Je kan hier zoveel mooie verhaaltjes rond vertellen als je wil, slecht blijft slecht. Ieder zijn ding, maar deze word door de zogenaamde kenners terecht zeer slecht bevonden.

Dit is een b-film van de slechtste soort...

Een psychologische horrorthriller.

Wie deze metafoor in deze film niet begrijpt, zal hem een lage waardering geven.

Zo jammer, want de film steekt heel goed in elkaar (op het eind weet je pas hoe het zit) en heeft een prachtige cinematografie, in de post-apocaliptische, fictieve stad Silent Hill. Ook bezit de film een goede spanningsboog en sfeer waardoor je toch blijft kijken en wilt weten hoe het zit. En aan het eind vallen alle puzzelstukjes in elkaar. Het blijkt een ware romance te zijn.

En als kers op de taart speelde muziek Air van Bach uit de radio; kippenvel...

Ik begrijp de zeer lage recensies bij deze film dan ook niet.

Ik vond hem goed. Vind het een prima vervolg op de andere delen het is een keer wat anders. Ik snap persoonlijk niet waarom de film zo laag scoort(mijn mening) Je hebt al zoveel films die op elkaar lijken en ik geniet ook van het uitzicht en hoe dat alles is gefilmd. Nu ben ik als urbexer sowieso geïnteresseerd in verlaten locaties dus dan is dit een ideale film. Misschien zijn de meeste mensen tegenwoordig te kritisch, geen idee. Maar ik heb er in ieder geval van genoten!

Matig vervolg op het matige origineel. Ik ben niet bekend met de games, maar als horrorliefhebber is dit het aankijken nog net waard. Met sfeer en production design zit het wel snor; de special effects laten helaas te wensen over. Plot en personages zijn tenslotte weinig boeiend. Al met al had hier wel wat meer ingezeten.

Hoewel ik het spel nooit gespeeld heb, vond ik de verfilming van "Silent Hill" uit 2006 best vermakelijk en die heb ik destijds ook in de bioscoop gezien. Dat laatste is gelukkig niet het geval bij deze "Return To Silent", welke gewoon een draak van een film is.

"Return To Silent Hill" probeert de beklemmende sfeer van de games nieuw leven in te blazen, maar slaagt daar op geen enkel vlak in. Waar het origineel psychologische horror tenminste nog subtiel en verontrustend neerzette, kiest deze film voor goedkope schrikmomenten en voorspelbare clichés. Het verhaal voelt rommelig en ongeïnspireerd aan, alsof losse scènes zonder samenhang aan elkaar zijn geplakt.

Verder zijn de dialogen houterig en missen ze elke vorm van emotionele diepgang, waardoor zelfs dramatische momenten totaal niet binnenkomen. Visueel oogt de film verrassend goedkoop, met matige special effects die eerder lachwekkend dan angstaanjagend zijn. De regie van Christophe Gans mist spanning en subtiliteit en sfeer wordt ingeruild voor schreeuwerige beelden en overdreven bombast. De iconische monsters, waaronder "Pyramid Head", worden gereduceerd tot oppervlakkige fanservice zonder betekenis.

Ook het tempo is problematisch, want het is traag wanneer het niet moet en gehaast wanneer het verhaal juist ruimte nodig heeft. De soundtrack probeert dreiging op te roepen, maar voelt manipulatief en mist memorabele thema’s. En als laatste weet de cast totaal niet te overtuigen en vooral de saaie hoofdrolspeler Jeremy Irvine. Hannah Emily Anderson had tenminste nog de looks, maar meer dan dat ook niet.

Alles bij elkaar is dit gewoon een teleurstellende verfilming, die ik met 1,5* nog mild beoordeel.