Strange Darling (2023)

Deze dankzij de Fortis Film Days voor een zacht prijsje kunnen meepikken en vond het wel een goeie film. De film is onderverdeeld in een zevental hoofdstukken die door elkaar worden getoond. Dacht eerst dat het een soort gimmick ging zijn, maar het kwam de film wel ten goede. Wel een "nadeel" dat je wat in het verhaal wordt gesmeten.

De film is niet te gruwelijk of bloederig, het is zeker goed te doen.

De speelduur is niet te lang en door de niet lineaire verhaallijn verveelde hij zeker niet.

De moeite om gezien te hebben.

Ironische misdaadthriller in 6 niet-chronologische hoofdstukken (en een epiloog) begint met hoofdstuk 3, waarin een blonde vrouw [Willa Fitzgerald] per auto wordt achtervolgd door een man [Kyle Gallner] en haar vlucht te voet in het bos moet voortzetten – denk aan de tweede scène van Friday The 13th zonder de pay-off. Vervolgens springt het naar hoofdstuk 5. Deze hoofdstukken zijn vrij conventioneel en maken hoofdstuk 1 in feite volstrekt overbodig. Voor de genrekenners is de eerste helft dan ook behoorlijk saai. De tweede helft, waarin de redenen voor de niet-chronologische structuur duidelijk worden, is een stuk beter en plaatst het voorgaande in een nieuw perspectief. Mollners scenario is misleidend en bevat enkele plotgaten, maar Fitzgeralds bravoure is bewonderenswaardig en maakt dit voor de geduldigen onder ons toch nog redelijk uit te zitten, ondanks die irritante, “spannende” geluidseffecten die het gebrek aan spanning moeten compenseren. Maar je moet wel door de zure appel heenbijten.

Met horror heeft dit weinig te maken, maar wel een erg fijne originele thriller.

Het begin is zoals vaker bij van die niet-chronologische films even doorbijten, maar eenmaal op gang ontstaat een beklemmend geheel dat de aandacht er van begin tot eind bij houdt. Uitstekend acteerwerk van beide hoofdrolspelers en fraai in beeld gebracht. Hoogtepunt is wat mij betreft de allerlaatste scène, zowel qua acteerwerk als cinematografisch.

Rondom het internet wordt deze thrillerfilm van regisseur JT Mollner bestempeld met termen zoals "briljant" en "intelligent", maar dat heeft dit project vooral te danken aan de aparte opzet en de acteerprestatie van Willa Fitzgerald. Laatstgenoemde speelt hier veruit haar beste rol en zet een buitengewoon complex figuur gebalanceerd en energiek neer. Kyle Gallner doet het daartegenover ook bovengemiddeld, maar krijgt te weinig ruimte om zich bij Fitzgerald te mogen voegen. Verder is het verhaal van Strange Darling entertainend, maar niet bijzonder. Vooral de nogal geforceerde pogingen vanuit Mollner om de spanning op te bouwen met keiharde geluidseffecten is een nogal merkwaardige keuze en op het vlak van geweld is het allemaal niet grof en/of gedurfd genoeg. Na enige tijd lijken de scenarioschrijvers ook niet helemaal meer te weten hoe ze de boel moeten afsluiten, waardoor de film gevoelsmatig langer lijkt te duren dan nodig is. Uiteindelijk vormt het allemaal een goede genre-inspanning met uitstekend acteerwerk, maar evenzeer een geheel dat iets te veel lof krijgt.

Nou zo bijzonder was dit allemaal toch niet? Ja, in het begin zijn vooral de beelden net even iets anders dan normaal en vooral de muziek (keihard en bombastisch maar wel sterk) valt op. Maar of je nu met enige voorkennis de film in gaat of zonder enig idee: al snel vermoed je wel een twist. Ofwel iets als een seksspel dat nogal uit de hand is gelopen maar nog wel altijd spel is, of de vrouw is de eigenlijke dader. Enfin, dat blijkt het tweede te zijn en al snel kom je daar als kijker achter (voor mij was het moment dat na het wilde wurgen de cut kwam naar de twee nog in de auto als flashback, toen wist ik dat er iets was met die vrouw en optie 2 de meest waarschijnlijke optie zou zijn). Vanaf dan weet de film niet meer te verrassen en hoewel de film niet verveelt is de film ook nergens meer bijzonder. Het einde wordt te lang gerekt en die twee hippies lijken uit een andere film te zijn weggelopen en passen qua toon totaal niet bij de rest. 2,5*.

Vond dit echt een heerlijke film, natuurlijk geen horror maar dat maakt niets uit. Waarschijnlijk niet voor iedereen maar ik heb mij geen moment verveeld en vond hem fantastisch. En dan is er nog de glansprestatie van de mooie Willa Fitzgerald, en Gallner doet het ook niet verkeerd.....

Spannende, inventief geconstrueerde thriller over een gewonde vrouw (Willa Fitzgerald) die wordt achtervolgd door een seriemoordenaar. Door de niet-lineaire vertelstructuur wordt je voortdurend op het verkeerde been gezet en zet regisseur JT Mollner het ogenschijnlijk uitgekauwde concept om in een fascinerende kijkervaring. Fitzgerald levert hier overigens een intense prestatie van formaat af. In het laatste half uur schiet de film sporadisch iets tekort, maar het geheel blijft met gemak op de rails. Producent Giovanni Ribisi, die we de laatste jaren niet veel meer aan het werk zien als acteur, verzorgt hier overigens niet onverdienstelijk het camerawerk.

Strange Darling

We volgen een blonde vrouw die op de vlucht is voor een man. De vraag is: waarom wil hij haar vermoorden en wie is die blonde vrouw eigenlijk?

Wat een fijne thriller was dit! Deze film wist me echt te verrassen met zijn ingenieuze opbouw en onverwachte wendingen. Het verhaal is verdeeld in zes hoofdstukken, maar we beginnen bij hoofdstuk drie, waar een vrouw al wordt achtervolgd door een man. Door de niet-lineaire vertelwijze blijf je lange tijd in het ongewisse over zijn motieven en haar identiteit. Het mysterie bouwt zich zorgvuldig op en pas halverwege ontdek je hoe de vork echt in de steel zit.

Willa Fitzgerald levert hier een meesterlijke prestatie af. Haar overtuigende acteerwerk tilt de film, wat mij betreft, echt naar een hoger niveau. Ook de cinematografie en de score sluiten perfect aan op de sfeer en spanning van de film.

Een absolute aanrader. 3,5 sterren.

De scène waarmee de film begint is meteen een heftige. De scène markeert niet het begin van het verhaal. De scène hoort chronologisch gezien veel verderop in de film. Hoe het tot zoveel heftigheid heeft kunnen komen, wordt de kijker pas later duidelijk gemaakt. Er zijn meer films die met een scène aftrappen waarin een sensationele escalatie plaatsvindt. Het doel is natuurlijk om de kijker nieuwsgierig te maken naar de gebeurtenissen die tot de escalatie hebben geleid en naar de afloop ervan. Meestal wordt het verhaal daarna vanaf het begin opgepakt om de kijker vervolgens keurig chronologisch naar het bewuste moment te leiden.

De wegen van Strange Darling zijn minder doorgrondelijk. In zes hoofdstukken die ook nog eens niet tijdgebonden door elkaar springen, leren we de man en de vrouw kennen die de spil zijn van alle gebeurtenissen. De kijker wordt gevoerd met brokjes informatie uit doorelkaargegooide fasen van het verhaal. Op die manier worden pas in de loop van de film de contouren van het geheel duidelijker zichtbaar. Daarbij speelt regisseur en schrijven JT Mollner doorlopend en heel gewiekst met de verwachtingen van de kijker. Die verwachtingen worden steeds net niet ingelost zodat slechts weinig aannames van de kijker standhouden.

Strange Darling is een film waarin van alles gebeurt en de kijker de gebeurtenissen maar moeilijk en pas laat in een groter geheel kan plaatsen. Er is veel dynamiek en de personages zijn moeilijk te peilen. Ze vullen in eerste instantie het wezen van hun karakter in volgens de verwachting van de kijker. Zijn interpretatie is voor de hand liggend en in de meeste gevallen foutief. Het echte personage gaat schuil achter een masker dat met succes de kijker op het verkeerde been zet. Het werkt verrassend goed.

Behalve verrassend is Strange Darling ook een vermakelijke film. Een spannende thriller. De rode draad is een kat- en muisspel tussen de man en de vrouw. Het opjagen van elkaar is een spannende bezigheid. De twee hoofdpersonages worden overtuigend neergezet door Willa Fitzgerald en Kyle Gallner. Visueel is de film ook de moeite. Het camerawerk van Giovanni Ribisi voegt een beklemmende factor toe aan de spannende gebeurtenissen. Strange Darling heeft een goed verhaal, intrigerende personages en fijn camerawerk. Wat een heerlijk filmpje was dit, zeg!

Met het idee van horror was ik in de veronderstelling dat er meer actie in zou zitten. Klaarblijkelijk hoef je dat niet te gaan verwachten. Ondanks een m.i nogal saaie opstart, waarbij ik nogal moeite had met goed op te blijven letten, werd het laatste kwart van de film stukken beter. Desondanks voor mij nog 2*, ik had te hoge verwachtingen vooraf door de categorie en de reeds aanwezige stemmen.

Wat een fijne verrassing. Heerlijk om steeds op het verkeerde been te worden gezet. De niet chronologische hoofdstukindeling werkt goed om het mysterie constant te houden: wie (be)speelt wie? Who will survive and what will be left of them?

Laatste shots zijn onvergetelijk in al z'n banaliteit en dan dat bedwelmende liedje. Better the devil you know than the devil you don't. Wow. Stilletjes de credits laten afdraaien en tot slot nog een glimlach toe. Dikke 4 sterren.

Deze film wil er veel meer cool uitzien dan dat men weet hoe het cool moet zijn. Er waren zoveel onzinscènes. Het begint eigenlijk al verkeerd; een tekst-rol met uitleg vertelt ons dat er een seriemoordenaar op vrije voeten is. Daarna een begin rennende vrouw op muziek (Love Hurts, werkelijk?) En dan weer een begin met een autoachtervolging...Oh zeker visueel was het goed en solide maar na ongeveer 30 minuten van spanningsopbouw, is het weg....en blijkt het een niet-lineaire vertelling in zes delen die geheel in dienst staat van de ene twist, en de twist kan eigenlijk maar één ding zijn... (kijk ook eens naar de naam van het motel) Tjemig het was dus een film die zichzelf in auteureske grandeur hult, maar waar verder niet heel veel gaande is Oink, wordt het interessant kreeg je een aftelling in minuten. Hm, voor mij was het opvallendste in de film een uitgebreide sequentie met Barbara Hershey en Ed Begley Jr. die een pannenkoeken-ontbijt eten en legpuzzel maken...Wat eigenlijk gewoon Suf is dus...

Zo zie je maar dat smaken verschillen ! De niet-lineaire vertelling in zes delen die geheel in dienst staat van die ene twist wordt knap opgebouwd en na een paar delen weet je als kijker al vlug hoe de vork in de steel zit. Maakt het iets uit qua spanningskracht, eigenlijk niet want het verloop en de ontknoping heeft nog heel wat verrassingen. Goed spel, aandacht voor mooi kleurgebruik en prima camerawerk. 7/10

Holy fuck, wat een trip. Nog net kunnen meepikken in een bioscoop, en daar is het wel echt een ideale film voor ook. Prachtig gefilmd, sterk sounddesign, bruisende kleuren. Kan wel tellen als 'debuut'. Ook de soundtrack van Strange Darling vond ik vrij briljant, en speelt ook een grote rol in de sfeerbeleving. De liedjes deden me qua stijl af en toe denken aan de soundtrack van Twin Peaks: The Return. Geen idee of dat een vreemde gedachtesprong is, maar goed. Hoewel je in de eerste paar minuten inderdaad zou kunnen denken dat de film gaat verzanden in typische 'interessantdoenerij', valt dat gevoel al vrijwel meteen weg. De stilistische en vooral de structurele keuzes die gemaakt worden om het plot uit de doeken te doen, zijn volledig passend en functioneel, en leveren enkele fantastische twists and turns op. In feite een enorm simpel verhaaltje, maar de uitwerking van regisseur J.T. Mollner brengt het wel echt naar een hoger niveau. De hele tijd gaat het weer een kant uit die ik werkelijk niet zag aankomen. Nogmaals, wat een trip. Ik ben heel blij dat ik hier op voorhand zo weinig mogelijk over wist; dat maakte het wel echt een zinderende ervaring.

En wat zet die Willa Fitzgerald een ongelooflijke rol neer. Ik ga er geen verdere woorden aan wijden, want ik heb het gevoel dat ik er niet al te veel over kan zeggen zonder bepaalde zaken weg te geven, maar ik ben diep onder de indruk in ieder geval. Kyle Gallner is ook weer sterk; fijne acteur toch wel. Dat viel me eerder ook in Smile al op. Het is verder een film die je vooral moet ervaren en ondergaan, zonder enige kennis op voorhand voor maximale impact. Het enige minpuntje dat ik meteen na de film voelde, was dat het gerust enkele minuutjes eerder had kunnen stoppen. Misschien net voordat ze in die laatste auto stapte. Dat lijkt misschien een beetje muggenzifterij, maar die laatste paar minuten vond ik niet veel toevoegen. Een meer open einde had ik beter gevonden.

Dikke 4* toch wel. Grote kanshebber voor mijn 2024-top 10 notering op het einde van het jaar, lijkt me.

Een wat geforceerde arthouse, al heeft het visueel wel de nodige charme. Qua verhaal is het weinig bijzonder en het lukt niet helemaal om de sfeer of het mysterie op te bouwen. Jammer eigenlijk, want op zich zat hier wel wat in. Stukje per stukje wordt de puzzel gelegd, maar het eindresultaat is niet de grote climax.

Aardige thriller. Het verhaal is simpel met een leuke twist. De uitwerking tilt de film naar een iets hoger niveau. Door de montage in niet chronologische volgorde pakt de film toch enigszins verrassend uit. Aan de andere kant heb je al snel een vermoeden waarom de film niet chronologisch vertoond wordt en daarom komt de twist niet heel verrassend uit de verf. Maar desondanks is de film toch qua originaliteit goed geslaagd. Het acteerwerk is aardig en visueel vrij eenvoudig. 3.0/3.5

Beetje een rare film, die scoort op andere vlakken dan het waarschijnlijk wilt scoren.

Vooraleerst is alle doorbroken chronologie en ostentatieve hoofdstuk-indeling behoorlijk irritant, transparant en ook wat slecht uitgevoerd.

In de eerste aktes (dus hoofdstuk 3 en 5) wordt Fitzgerald opzettelijk als bang hertje afgeschilderd, wat niet alleen een schril contrast is met haar persona als de cat eenmaal out of the bag is; het maakt de twist waar de film zo duidelijk op leunt zo veel voorspelbaarder. Samen met de wat opzichtige aankondiging dat er een seriemoordenaar aan het werk is, sta je als kijker al meteen op scherp en is de subversiviteit die deze film haar charme moet geven niet alleen geen verrassing meer, de uitwerking van het feit gaat erdoor ook wat slepend aanvoelen.

Als alle kaarten op tafel liggen, kan voor je gevoel het echte verhaal beginnen maar omdat de film vanaf dat punt eigenlijk weinig narratief meer te bieden heeft, voelt dat meer als een uurdurend epiloog dan iets anders. Resterend pluspunt is voor mij vooral het acteerwerk van Fitzgerald, die laat zien over behoorlijke range en een smetteloos gevoel voor timing te beschikken. Het was genoeg om de film als geheel een voldoende te geven, maar ook Gallner speelt zijn rol goed en Ribisi weet af toe best sfeervolle plaatjes te schieten, met verhalende scherpte-diepte en leuke kaderkeuzes. Muziek en geluidseffecten doen daar in hun uitgesproken aanwezigheid wat afbreuk aan en dat is best jammer.

Uiteindelijk een magere 3*

Aardige film waarin een vrouw achterna gezeten wordt door een gewapende man. Ondanks de rollenwisseling (die wel vermakelijk is), gaat het kat-en-muis spelletje op een gegeven moment wel een beetje vervelen. Ook wordt het nergens echt spannend. De film ziet er wel goed uit, met mooi camerawerk. Ook doet Willa Fitzgerald het prima in de titelrol.

"Love... doesn't have to be something that develops. The purist, most primal kind can hit you like a wave... in a moment ... or over the course of one night.”

Yes! Deze was best vet! Een film die mij compleet is ontgaan maar, mede dankzij enkele fanatiekelingen hier op mijn radar is gekomen, en doorslaggevend is geweest door de vaste volgers op Letterboxd. Ik moest deze eigenlijk wel zien, en het liefste nog meetellend voor het eindejaar lijstje. Hoewel ik overigens nu sowieso al te laat ben om die in te kunnen voeren, is het geen top tien materiaal voor mij. Maar, in de top 20 komt hij zeker! Zaterdagavond opgezet n.a.v. mijn vrienden en kameraad (en diens vriendin) die hem eigenlijk ook best graag wouden zien. Het leek mij wel een leuke film, en dat was hij zeker!

Het begint allemaal erg hectisch. Maar de film weet je wel goed vast te pakken, en daardoor ook erg te interesseren. Een beetje vreemd dat de film zich vertelt in een niet chronologische volgorde aan hoofdstukken, de rode draad werd vanzelf aan elkaar geknoopt. In mijn ogen een heel leuk verhaal, die opzich niet heel verfrissend leek maar, door de nodige plottwists wel erg interessant werd. Het verhaal duurt aardig voort, kent een kleine inkakker maar weet toch nog best leuke gore toe te voegen. Zo werd het zelfs nog een bloederig iets, en dat vond ik wel heel lekker.

Zeker een film die ik gezien moest hebben, niet persé nodig voor de jaarlijstjes dus maar, een leuke avondvuller. Voor de fans van home invasions ook ongetwijfeld een aanrader. De plottwist dat ‘The Lady’ dus de killer was was best leuk maar, je zag het allemaal al van ver aan komen. Dat maakt ‘Strange Darling’ een leuke en vrij luchtige film, die achteraf helemaal niet zo moeilijk is dan wat hij wou voor doen. Echt wel lekker om eens gezien te hebben hoor, dat zeker!

Are you a serial killer?

Een beetje een Tarantino goes horrorland. En wat voor één.

Ik had al een beetje rekening gehouden met het feit dat deze film een mindfuck ging worden. Dat wordt in het begin al vrij snel duidelijk... of toch niet. We krijgen een beginlijn met een hoop taalfouten waarin er tussen 2018 en 2020 een seriemoordenaar huishield in verschillende staten? Gebaseerd op een waargebeurd verhaal? De film wordt onderverdeeld in zes hoofdstukken, maar begint bij hoofdstuk 3. En hoofdstuk 3 is al meteen een heftige en spectaculaire kat en muis spel tussen The Lady en The Damon. Het neigt cliché te worden. Totdat we bij hoofdstuk 5 komen, enzovoort.

Ja, niets is zoals het lijkt en je wordt toch wel steeds op het verkeerde spoor gezet en eenmaal bij hoofdstuk 1 lijk je al een beetje te raden waar het allemaal naartoe zou gaan. Het roer slaat compleet om want The Lady en The Demon schenen iets met elkaar te hebben. Verlenen elkaar aan bizarre seksspelletjes waar de grenzen verlegd worden. Ga je me dan vertellen dat het zodanig ver is gegaan zoals hoofdstuk 3 dat doet vermelden? En ja, natuurlijk... gaandeweg ben je eventjes vergeten dat er aan het begin vermeld werd dat er een seriemoordenaar rondliep. Juist ja... Dat dus!

En wat heb ik toch moeten lachen om dat oude hippiestel... Corrigeer: een hippie en een biker.

Strange Darling is in mijn ogen weer een hoogtepunt uit Hollywood en vrijwel op oude kracht. Gestoord, mindfucked en het gaat niks uit de weg. Of dit ook een soort anti-woke verhaal is omdat we nog altijd in het heden leven? Ik twijfel er niet aan. IJzersterk acteerwerk van Fitzgerald en Gallner, en natuurlijk ook fraai geschoten op 35 mm, waarbij we een soort cultgehalte mogen proeven.

Erg vet gewoon! Ga dat zien!

4,5*

Rare film.... the chapters door elkaar halen vind ik al raar..begint nog wel goed..... daarna berg afwaarts..... en saai....... naar heel saai soms!

Heftige, spannende en originele film. Met een begin dat direct de zintuigen prikkelt. Een cover van Love Hurts van Nazareth, superstrak klassiek camerawerk, heftige scenes en een soort van nieuw ontworpen pompeuze geluiden die de heftige scenes kracht bijzetten. Vervolgens merk je dat de hoofdstukken niet chronologisch verteld worden. Een filmische achtbaan verwacht je dan voorgeschoteld te krijgen. Echter viel dat wel mee. Er is goed over nagedacht hoe de volgorde van de hoofdstukken gepresenteerd worden zodat je de film prima kan volgen, en je niet tureluurs gedraaid wordt. Vraag me nu nog steeds af of deze keuze effectief was voor de spanning in de film.

Een kat en muis spel tussen moordenaar en slachtoffer en een aantal bijrollen. Bijna elk personage in deze film is vreemd, en dat maakt de film soms unheimisch om naar te kijken. Heel subjectief of je dat prettig vindt of juist niet.

Willa Fitzgerald speelt de sterren van de hemel. Super knap gedaan. Kyle Galnner speelt ook erg goed. Doodzonde dat in de trailer het plot al verraden wordt. Die niet kijken dus. Voor de rest zeer de moeite waard om deze film eens te zien. Erg benieuwd of de tand des tijds deze film hard bijt, of dat de tijd deze alleen maar beter maakt.

Bijzondere film met een heel intens einde, geweldig gemaakt.

Echt mega niet mijn ding.

Sowieso al bla over inhoud - als je interessant wil doen met je analoge film, doe dan tenminste 70mm. En dan ook nog eens hoofdstuktiteltjes en gepruts met de chronologie om een saai verhaal wat op te leuken. Dan kan je lyrisch worden over mindfucks, maar het ligt er veel te dik op voor mijn gevoel. En buiten dat, als de personages zo plat blijven dat het je geen ruk kan schelen hoe het met ze afloopt is het gefuck ook niet bijster interessant.

Kortom, ik wil die twee uur terug. Oh, het was maar anderhalf uur, nouja het voelde als drie.

Hoewel ik het altijd toejuich als nieuwe releases nog steeds op film geschoten worden vond ik de disclaimer aan het begin borderline pretentieus. Je moet ons niet zeggen dat je liefde voor film en camera hebt, we merken het meestal wel op als het oprecht zo is.

Dat gezegd zijnde, 35mm is nog steeds de superieure manier van filmen.

Kyle Gallner is geknipt voor dit soort rollen en zijn wisselwerking met Willa Fitzgerald werkt aanstekelijk. Die twee dragen de film zonder zichtbare moeite. De non-lineaire vertelwijze zorgt voor een extra laag die de kijker laat raden wat er eigenlijk aan de hand is. Er zijn verschillende kleine twists of verandering in verwachtingspatronen waardoor mijn aandacht continu behouden werd. Er zit ook een goeie portie zwarte humor in verweven en de mix werkt helemaal.

Een nieuwe klassieker?

4*

Dit is een goede thriller! Het is geen horror!

In het begin vond ik de hoofdrolspeelster ontzettend irritant, waardoor ik bijna afhaakte.

Ook de niet chronologische volgorde stoorde mij eerst.

Maar.......geef niet op!

Want de film krijgt echt een leuke twist en ik vind dit origineel gebracht. De film wordt dan alleen maar spannender en interessanter. Ook begrijp je dan het zeer irritante gedrag van de dame in kwestie.

Zeker een aanrader. Maar je moet even door de zure appel heen bijten.

Het plotje van JT Mollners Strange Darling klinkt tegelijk simpel en wel uitnodigend: Een gewonde vrouw is op vlucht voor een gewapende man. Ze krijgt hulp van een echtpaar van middelbare leeftijd dat geen idee heeft wat ze staan te wachten. Wie is deze vrouw? Wie is haar achtervolger en waarom probeert hij haar te vermoorden?

Mollner is ambitieus maar wellicht ook een beetje pretentieus, getuige de aankondiging vooraf dat de film op 35 mm gefilmd is. Daar was het nodige om te doen. Zelf heb ik er weinig moeite mee want het houdt de discussie levend dat filmen op film nog steeds een optie is, en ik blijf dat graag zien.

Strange Darling was voor mij verrassend, en Willa Fitzgerald speelt de pannen van het dak. Ondanks dat er wel wat kritiek te leveren valt, is alleen dat al een recommendation waard

3,5*

-Bij de Horrorchallenge 2024

Viel me 100% mee! Een en ander voelde ik wel aankomen en de vaak overheersende soundtrack was echt wennen, maar al met al erg leuk gedaan, zeer vermakelijk. Acteerwerk ook dik in orde, met speciale vermelding voor het echtpaar Hershey / Begley Jr..

Nette 8 om mee te beginnen.

Heel fijn deze thriller, die dankzij de slimme editing tot het einde blijft boeien. Prima geacteerd, met een intense rol voor Willa Fitzgerald. Soundtrack werkte ook goed, al heb ik Love Hurts altijd een zeiknummer gevonden, deze versie trok ik beter (zeker ook gezien de context).

Ook leuk de maffe details zoals de bereiding van dat nogal copieuze ontbijt. Sowieso waren die twee oude hippies, sorry hippie en een biker, een goede vondst -ik had ze trouwens allebei niet herkend. En lekker droog dat einde, als ze opeens wordt neergeknald, en een laatste shot dat blijft hangen. Makkelijk 4 sterren.

O ja, het loont echt deze film volledig blanco in te gaan.

Heerlijke film met uitstekend acteerwerk van Fitzgerald en Gallner. In tegenstelling tot sommigen hier vind ik de niet chronologische vertelling dus wel wat toevoegen. Enkele leuke twists en wat prima spanning. Verder mooi camerawerk en prachtig kleurengebruik.