A Million Days (2023)

De film speelt zich enkele jaren in de toekomst af in een wereld die door een ecologische ramp is getroffen. Er staat een missie naar de maan op stapel die de eerste aanzet zal zijn voor menselijke bewoning aldaar. Met dit gegeven in het achterhoofd lijkt A Million Days een film te zijn waarin actie, spanning en speciale effecten prominent aanwezig zijn. Geen sprake van. A Million Days is een praatfilm die zich op één locatie afspeelt. In een huis volgen we drie personages die bij die missie een dikke vinger in de pap hebben en die op problemen stuiten die de missie in gevaar brengen.

Ingegeven door een klein budget, zijn de filmische mogelijkheden gering. Het scenario is ingetogen. De film is toneelmatig van opzet en plaatst drie personages in een huis met een beperkte speelruimte van enkele kamers en laat hen interacteren. Zolang de onderlinge discussies en de wetenschappelijke benaderingen interessant zijn, levert die constellatie enige amusementswaarde op. In het algemeen is de amusementswaarde echter niet hoog. De setting is eentonig en steriel. De acteurs spelen houterig. Het discussiemateriaal is beperkt. Bovendien worden de onderlinge interacties amper geraakt door de factoren emotie en levendigheid.

Het scenario is overigens niet per se oninteressant, maar komt door het gebrek aan entourage en ambiance niet echt tot leven. Eigenlijk is het merendeel van de film verrekte saai. Ik kreeg nergens de indruk dat aan de film een scenario ten grondslag lag dat hoognodig verfilmd had moeten worden. Het is een scenario dat is getekend door een ingetogen en weinig dynamisch karakter. Een scenarioen dat in boekvorm ongetwijfeld beter tot zijn recht komt. Als film is A Million Days echter behoorlijk saai, steriel en statisch.