Fellini: Je Suis un Grand Menteur (2002)

Komt zometeen op TV. (8 uur, NED. 3)

Best interessant en die Bengini blijft toch een leuke vertoning om naar te kijken.

Wel aardig. Het scheelt een hoop als je de films van Fellini gezien heb (ik maar enkele). Niettemin wordt er een aardig beeld gegeven van hoe hij zijn films heeft gemaakt. Een zeer eigenwijze man die iedereen met wie hij werkt tot wanhoop drijft. Vooral Donald Sutherland was nog zichtbaar aangeslagen

Schitterende blik in het hoofd van Fellini! De docu concentreert zich op locaties uit zijn films, een paar mensen waar ie mee gewerkt heeft maar richt zich verder puur op de man zelf, met vele verwijzingen naar zijn persoonlijke alterego Marcello(vooral 8 1/2). Geweldige visie op het leven heeft Fellini trouwens, vooral zijn ideeen over kunst en realiteit vind ik formidabel!

4 sterren

Wat ik ook zo mooi vond was hoe Mastroianni als acteur werd afgeschilderd. Bijvorbeeld wanneer Fellini een acteur de opdracht gaf naar een deur te lopen. Een Engelse acteur had dan meteen gevraagd waarom hij naar die deur moest lopen (om hem open te maken of zo), maar Mastroianni liep gewoon naar die deur toe, maakte niet uit waarom .

Hij kwam ook altijd moe op de set en zat dan voortdurend te tukken.

En Fellini gebruikte LSD!

Frappant toch dat alle grote kunstenaars een vrije geest hebben mbt drugs.

Ik vond het een rommelige documentaire. We zien beelden van landschappen die geen functie hebben (behalve pratende hoofden uit beeld houden), het wordt nooit duidelijk hoe Fellini in de filmbusiness terecht is gekomen, wat zijn hoogte- en dieptepunten waren e.d. en als ik fragmenten van films zie wil ik wel graag weten uit welke films ze afkomstig zijn.

Een interessant onderwerp, maar als documentaire gewoon niet zo geslaagd. En 105 minuten duurde hij zeker niet, heeft de NPS zitten knippen? 2,5*

Al die landschappen werden gekoppeld aan beelden en scene's uit zijn films. Mooi juist die huidige staat van de locaties. Verder vind ik alles wat Fellini vertelde interessant: dat individuen zonder angsten geen mensen zijn, maar slechts robots....Fellini die vertelt dat zijn eigen gelogen wereldje zijn realiteit is, Fellini die vertelt dat kunst/schepping/vertelling van hoge waarde is in een mensenleven, Fellini die vertelt dat zijn herinneringen aan zijn verleden(wat in veel films een hoofdmoot is) deels een fantasie is...echt schitterend! Als ik wil weten welke films Fellini gemaakt heeft en hoe Fellini begonnen is dan surf ik wel een keer op IMDB. Deze docu concentreert zich slechts op de mens en de kunstenaar Fellini, iets wat de titel ook al aangeeft.

Ja dat dacht ik ook al bij die docu van vorige week.

Erg jammer dat de publieke ook gaat knippen.

Later wel ja, maar in het begin van de documentaire niet.

Voor mij werkt dat niet, dan moet ik op basis van fragmenten en personen zelf zeker gaan zitten uitvogelen welke films het waren.

Ik vraag me af of je deze documentaire ook 4* had gegeven als hij over een regisseur ging waar je niets mee hebt.

Ik heb slechts 3 films van de man gezien; ik heb er dus (nog) niks mee. Wie bepaalt er trouwens de regels mbt inhoud van een docu over een regisseur? Ik kreeg wat ik verwacht had, misschien nog wel iets meer.

Zijn daar dan regels voor?

Volgens de heer Titan blijkbaar wel.

Ik heb niet gezegd dat dat de regels voor een documentaire zijn, maar dat ik deze elementen bij deze specifieke documentaire miste, omdat het geheel m.i. dan in een bredere context geplaatst wordt.

En mijn inziens dus niet. Just a matter of opinion dus. Ik keek naar de docu Fellini: Je Suis un Grand Menteur, niet naar de docu Fellini: His Greatest Works.

Weet iemand uit welke film die getoonde bedscene kwam waarin Fellini een vrouw en twee mannen in een soort cheografie direct liet handelen naar wat 'ie zei?

Prima documentaire!

Ik heb slechts twee films gezien van hem (La Dolce Vita en 8 1/2, maar die vond ik op zijn minst apart en boeiend. Die laatste mag dus netjes op mijn band blijven staan.

kenner van Fellini ben ik dus niet- wel ben ik geinteresseerd in de films van de beste man, op basis van die twee films en zeker op basis van deze docu.

De ideeen van de man zijn intrigerend, de manier van werken eveneens. De docu bevat mooie sfeerbeelden van het schone Italianse land, afgewisseld met scenes uit zijn films.

Om eerlijk te zijn: ik had geen idee dat de man ook (veel?) kleurenfilms heeft gemaakt. De scenes die ik zag zagen er echt prachtig uit en de films zijn zeker (voor mij dan) het opzoeken waard! Vooral het donkere kleurgebruik sprong er uit.

Ik ben benieuwd in hoeverre iemand als Tarkovsky is beinvloed door zijn werk. De scenes waarin we op stemmige wijze sneeuwvlokken zien neerdwarrelen doen mij toch op zijn minst aan Tarkovsky’s films denken. Ik weet dat hij wat favoriete regisseurs had, waaronder Bergman, Kurosawa en wat Franse meesters. Toch lijkt mij ook Fellini’s werk gelijkenissen hebben met T’s werk: het surrealistische, bijvoorbeeld.

Een vraagje nog: wat zijn Fellini’s mooiste films (voor als ik weer eens films ga huren)?

Ik heb slechts La Dolca Vita, 8 1/2 en Roma gezien. Ik heb mij laten vertellen dat Amarcord, Le Notti di Cabiria(die ik nu overigens thuis heb liggen) en La Strada ook tot zijn betere werk behoren. Amarcord, La Dolca Vita en 8 1/2 worden vaak als Fellini's meesterwerken gezien. Ik wil iig ook nog veel van de man zien.

Alsof ik nog niet nieuwsgierig genoeg ben naar meerdere films uit het oeuvre van Fellini... Deze erg leuke en interessante docu heeft me in ieder geval helemáál weten te overtuigen van de (waarschijnlijke ) klasse van z'n werk. Het is in ieder geval duidelijk dat Fellini een originele en unieke filmmaker was, naar hartelust manipulerend en in z'n eigen wereldje levend.

Deze documentaire bevat behalve een boeiend inzicht in het leven van deze Italiaanse cineast vele prachtige scènes uit z'n films, leuke setopnamen en interessante interviews met o.a. Terence Stamp, Donald Sutherland en Roberto Bengini. Nadeel: dit is allemaal pas écht interessant voor de 'echte' Fellini-kenner. Zelf heb ik bijvoorbeeld slechts 2 films van 'm gezien, dus veel beelden zeiden me niet veel en waren zo niet echt te plaatsen in het grotere geheel.

Wat ik me afvraag: Die beelden van 'n bepaalde film met overdreven neppe decors en zeer felle kleurtjes, waarin je een vrouw, nagekeken door wat jongetjes, in slow-motion naar de zee ziet lopen... Welke film is dat? Ik gok op Amarcord... Lijkt me in ieder geval fantastisch!

Dat is uit Otto e Mezzo (8 1/2), meen ik. (Maar dat is zwart-wit, vreemd...)

Nee, dat is Amarcord idd. (een erg irritante film die ik niet af heb gekeken )

Inderdaad, alle landschappen, ook die uit het begin, hebben direct te maken met zijn films, zij het ook met onbekendere films als I vitelloni, Roma en La Citta Delle Donne.

Daar kom je pas achter als je een flink aantal films van Fellini ziet. Ik ben heel wat tegengekomen...

Dat is uit La Citta Delle Donne, een heerlijke dromerige, poetische film. Een van de beste onbekendere werkjes, mijns inziens.

Ook de beelden daar tussendoor, Mastroianni in die rode achtbaan, de beelden van M. op op de planken voor een uitzinnige groep vrouwen en van M. in het woud, waar Fellini aanwijzingen geeft, komen uit die film.

Zeker een aanradertje voor de liefhebber van het sfeervollere werk van Fellini, net als Giulietta Degli Spiriti. De scenes in het woud mogen er zeker wezen.

Wel jammer dat ik die film met Terrence Stamp niet kan zien, de episode Toby Dammit uit de film Spirits of the Dead. Lijkt me erg interessant, èn naar een kort verhaaltje van Edgar Allan Poe. Heb zelf zo'n boek vol korte verhaaltjes van hem thuis liggen, had de film graag gezien dus.

Of iemand moet dat te leen hebben, net als Boccaccio '70, I Clowns, Prova d'Orchestra, E la Nave va en La Voce della Luna?

En nog hopen dat ook The Magic of Fellini eens op tv komt!