Something in the Water (2024)

Iedereen weet wel dat deze films technisch afschuwelijk zijn, maar op de een of andere manier vind ik het altijd leuk om naar te kijken.

Zoals de meeste films van deze soort is ook deze weer een kopie van hetzelfde. Gelukkig gaf Hiftu Quasem me een interessant genoeg personage dat alles een beetje beter maakte. Ik ga dit echter snel vergeten.

2,5*

Ietwat onzinnige thrillerfilm waarin de haaien amper een rol spelen. Je zult in ieder geval door een aanloop van 30 minuten moeten slenteren om bij enige vorm van spanning te komen, die vervolgens amper uit de verf komt. De vijf dames doen het gelukkig niet onaardig en regisseuse Hayley Easton Street kiest slim voor een exotische setting (De Dominicaanse Republiek), maar de echte thrillerelementen worden slechts in de laatste 15 minuten uit de doeken gedaan. Te veel sentiment en te weinig tempo doen Something in the Water de das om, waardoor zelfs een bioscoopbezoek dreigt uit te monden in ouderwets klokkijken. Punten voor het acteerwerk, de locatiekeuzes en het laatste kwartier, maar liefhebbers voor haaienfilms zullen hier weinig verrassingen aantreffen.

Dit is géén killer-haai film maar een survival-thriller met een hongerige haai! Het richt zich daarom meer op drama en spanning van het gevaar door uitdroging en blootstelling aan de zon dan op actie- en aanvalsscènes. Er is dus niet veel haai maar meer gehaaibaai tussen vinnige vrouwen! Het begint ook met een aanval in een Londens metrostation. Natuurlijk moeten er vijf meisjes in bikini en badpak door iets stoms te doen in het water belanden Dus op naar een Caribisch resort voor een trouwerij! Ondanks dat regisseur Hayley Easton Street, beter bekend is als art director en VFX-artiest van films als Wrath of the Titans en Doom, zijn er niet veel bloederige effecten, meestal zijn het alleen maar shots van bloederig water, hoewel dat in verschillende scènes wel met goed resultaat wordt gebruikt Echter de enkele blikken die we wel krijgen van haaienbeten, zien er overtuigend smerig uit. Misschien is het omdat buiten de zon schijnt of omdat het probeert in ieder geval het net iets anders te doen dan de meeste haaienaanval-films, maar best genoten van deze ongecompliceerde film met vrouwen in het water .

Met een enorm laag budget volgens mij geschoten. Op zich hoeft dat geen probleem te zijn behalve dat er vanaf 20 minuten hele episodes zitten waar gewoon weinig gebeurt en weinig te zien is. Te veel meer van hetzelfde. Niet dat de film per se verveelt (dat kan ook niet met die korte speelduur eigenlijk) maar de film weet gewoon niet te interesseren. Ook omdat het acteerwerk nogal wisselt en personages erg vlak blijven. Dat er een aantal vrouwen ook sterft deed me ook helemaal niets. 2,5*.

Lizzie [Lauren Lyle] nodigt haar vijf beste vriendinnen uit voor haar huwelijksfeest. Op de dag voor het huwelijk varen ze met een boot de zee op en dan gaat het mis. Een haai mag weer eens de schurkenrol op zich nemen nadat de dames gekibbeld hebben over oude zaken. Zoveelste rip-off van Jaws (inclusief poster) onderscheidt zich alleen omdat zowel de cast als de crew grotendeels uit vrouwen bestaat. En zo is bewezen dat vrouwen net zo goed zijn in het maken van matige films als mannen. Een conclusie die net zo verrassend is als de film zelf.