Langue Étrangère (2024)

2 tieners met elk hun eigen problemen ontmoeten elkaar nadat ze al een tijd elkaar schrijven. Dat lijkt in het begin tegen te vallen tot de Franse Fanny indruk probeert te maken om de Duitse Léna. Ze leren omgaan met elkaars problemen en bieden troost om die moeilijke momenten. Maar de vraag is gaandeweg wat waar is en wat niet.

De film is een liefdesverhaal tussen twee tieners, maar ook een coming of age met problemen in hun leefwereld en het generatieconflict met ouders en grootouders. Soms maakt dat verhaal nogal sprongen, maar is dat niet zo bij tieners. Zoekend naar een weg in het leven waarin je soms moet omarm en soms weer de strijd moet aangaan. Het leven is nu eenmaal niet zwart wit.

Mooi verteld in een boeiende prent. Beide hoofdrolspelers doen dat goed en dragen de film. Een warme aanrader.

De Franse Fanny [Lilith Grasmug] en de Duitse Lena [Josef Heinsius] leren elkaar kennen via een penvrienden-project op school. Fanny brengt eerst een tijd door in voormalige Oost-Duitsland, daarna komt Lena naar Frankrijk om een tijdje bij Fanny te blijven. Lena wil graag politiek activist worden en Fanny is op zoek naar haar zus Justine [Anna Hedderich], die zich in het geheim heeft aangesloten bij een radicale actiegroep. De zoektocht versterkt de band tussen de twee jonge vrouwen, maar spanningen in beide gezinnen zetten hun relatie onder druk. Het scenario zwalkt lange tijd, maar dankzij sterk spel van de twee hoofdrolspelers en een intrigerende ontknoping is dit toch de moeite waard.

Een te vol scenario dat zorgt dat de film niet helemaal slaagt. Wat me vooral stoorde is dat je ergens wel voelt dat er nog iets komt. En dan zat ik ongeduldig dat af te wachten en dacht vooral: opschieten nu. Zo tegen het einde valt een en ander wel op de plek maar tijdens de film zelf werkte dat niet. Jammer voor mij want de film kent veel goeds terwijl het me niet lukte er helemaal van te genieten. De film werkt als Frans-Duitse film (de steden Leipzig en vooral Straatsburg zijn niet voor niets gekozen), de film werkt als het tussen de twee jonge meiden gaat en de film werkt ook als coming of age. Beide jonge actrices weten zeer naturel hun rol toch overtuigend en zichtbaar te vertolken. En visueel met die blauwe waas vond ik de film ook erg fijn.3,5*.

Langue Etrangère is een prachtige lieve film die vooral zo mooi subtiel is gefilmd omdat deze door een vrouw is geregisseerd. Actueel en geloofwaardig realistisch, met de terechte zorgen van jongeren over het milieu, racisme en het opkomend rechts-extremisme, waar de oudere generatie zich vooral zorgen maakt over Arabisch sprekende mensen. Waar jonge mensen als kinderen worden behandeld, maar al veel wijzer zijn dan de meeste volwassenen om hen heen. Een film over liefde, politieke keuzes, angst, onzekerheid en depressie. Er zit zoveel in deze film.

Audiovisueel lekker zweverig en erg goede rollen van de twee dames. Zij acteren met overtuiging. Thematisch wil de film teveel. Eigen onzekerheden, liefde, familieproblemen, politiek.... Het is teveel van het goede en het verliest daardoor de focus en komt niet elk thema even goed voor de dag.