Avgrunden (2023)

Ik vond dit echt zeer slecht geacteerd en geregisseerd. Jammer.

Niet zo best helaas. Ik ben altijd wel te porren voor een leuke rampenfilm, maar deze schiet inhoudelijk en visueel flink tekort, ondanks het naar verluidt forse budget. Voornaamste probleem is dat de focus niet op de toestanden rond een enorme ondergrondse mijn in de Zweedse stad Kiruna ligt, maar op de familieperikelen van de hoofpersoon (een onsympathieke Tuva Novotny). Dat gedoe zeurt de hele film door. Halverwege dreigt de film dan toch nog spannend te worden, maar het spektakel is alweer voorbij voordat het echt op gang gekomen is. Wel moet je dan nog proberen wakker te blijven tijdens het tergende laatste half uur, met een halfbakken reddingsaktie in een ingestort schoolgebouw.

Een Scandinavische "rampenfilm". Hier had ik toch iets meer van verwacht, mede door de aankondigingen in de diverse media. Er zaten best een paar leuke animaties in en de bijbehorende geluiden in Dolby Atmos waren daverend. Maar qua verhaal stelde het niet bijster veel voor: een voorspelbaar gezinsdrama met in feite maar twee veel te lange scenes; in de grot en in de school. Jammer.

Het eerste half uur leek het de goede kant op te gaan, (zo'n beetje in de richting van Dante's Peak) daarna was het snel duidelijk dat dit een flauw drama was onder de paraplu van een rampenfilm.

Omdat ik aan deze film al bijna een uur van m'n leven had laten voorbijgaan het laatste half uur op dubbele snelheid afgespeeld....

Neen dit kon me echt niet bekoren!

Niet voor het eerst dat ik een Scandinavische rampenfilm zag, voornamelijk dan ook veroorzaakt door extreme natuurfenomenen. Dat zal wellicht ook te maken hebben met de ecologische bril waarmee ze naar hun werkelijkheid kijken.

Voorts een weinig interessante film dat steeds hetzelfde stramien volgt. Er wordt een gezin centraal geplaatst - niet zelden eentje die disfunctioneel is, maar toevallig met elkaar opgescheept zit en dichter naar elkaar toegroeit. Weinig vernieuwende film, zelfs op het saaie af.

In zijn geheel vrij zwak. Het acteerwerk, de CGI, het verhaal, de spanning ... veel stelde het allemaal niet voor. Rampenfilms kunnen boeiend zijn, maar deze probeerde het omgekeerde te bewerkstelligen.

Uit Scandinavië komt over het algemeen wel degelijke cinema, dus verwachtingsvol naar ‘Avgrunden’ zitten kijken. De film wil maar niet op gang komen want eerst moet er een lading nietszeggende figuren geïntroduceerd worden, die vervolgens een belachelijk avontuur beleven. De acteer prestaties zijn ver benedenmaats , de speciale effecten weinig spectaculair. En als je denkt dat je de meeste onzin wel hebt gezien dan volgt er het laatste uur nog een tenenkrommende reddingsoperatie. Na een tijdje ga je je irriteren aan alle missers en wordt de film onbedoeld grappig. Zoek je een film die je tijdens het kijken lekker wilt afzeiken met elkaar dan heb je hier de juiste te pakken!

Het scenario is gevuld met de clichés van films over natuurrampen. Stadje Kiruna bij een mijn staat op het punt te maken te krijgen met de toorn van de Aarde. Gebroken gezinsdrama erin voor wat emotionele impact in de catastrofe. Geheel voorspelbaar natuurlijk dat er personages overleven en sterven (hetzij nutteloos, hetzij door een heldhaftige offer te brengen). Kijk je dit voor de entertainmentwaarde, om het vervolgens weer net zo hard te vergeten, dan is het vermakelijk genoeg.

Ik hou wel van rampenfilms en met dit verhaal had je best iets leuks kunnen neerzetten, maar helaas word het nergens egt goed. Acteerwerk is matig, spanning is erg laag. Gebeurd gewoon te weinig en het gaat allemaal zo traag . En als er dan wat gebeurd blijven ze natuurlijk gewoon rustig praten na een instorting , volkomen veilig. Maar goed conclusie , trage film met slecht acteerwerk en word ook nergens egt spannend.

Te cliché, te overdreven.. Quote: 'mijn gezin, mijn gezin' en een hoofdrolspeelster, Novotny, zonder gevoel. Veel hysterie. Positief: Razzazi.