Good Grief (2024)

Niet spectaculair maar wel een fijne gevoelige film. Ben heel benieuwd naar wat David Levy nog meer zal maken.

Wat een draak van een film, quasi diepzinnige mono- en dialogen. De meest irritante hoofdrolspeelster van de afgelopen 100 jaar. Kan zo het putje in, zonde van je tijd.

Leek een toneelstuk voor en door autisten.

Daniel Levy is de regisseur, is de producer, schreef het script en speelt de hoofdrol. Een behoorlijke egotrip die nog goed uitwerkt ook. De door Levy gespeelde protagonist Marc treedt weliswaar nadrukkelijk op de voorgrond, maar is een gevoelig persoon die met dusdanige tegenslag te maken krijgt dat hij gemakkelijk de sympathie van de kijker heeft. Levy portretteert zijn personage Marc overigens niet als iemand van onbesproken gedrag. In de loop van de film brokkelt zijn rouwende en meelijopwekkende façade enigszins af en moet hij met hulp van twee goede vrienden onder ogen zien dat er aan hem ook onaangename kantjes kleven.

Marc kan zich door het overlijden van zijn echtgenoot niet meer verschuilen achter de populariteit en het geldelijke vermogen van zijn man. De twee vrienden die hem in zijn periode van rouw bijstaan, confronteren hem met zijn lijdzaamheid en dat zorgt voor wat hindernissen in de vriendschap. Levy waakt daarbij voor extreem drama en vertelt het verhaal van Marc heel consequent met ingetogen flair en in een ingetogen tempo.

Omdat de thematiek rond rouwverwerking en zelfexpertise tamelijk zware thema’s zijn, is het prettig dat Levy ook luchtere momenten inbrengt. De luchtigheid helpt ook om aansluiting te houden bij de personages. Die zijn soms wat vermoeiend en moeilijk verteerbaar.

Good Grief is een solide film met momenten die tot overpeinzing aanzetten, met momenten die aangrijpend zijn, met luchtigheid en met aangenaam acteerwerk. Een prima tragikomedie dus.

Is geen doorsnee film en dus zeker niet voor iedereen bestemd. Tragediekomedie maar vnl. tragedie. Gaat over verlies van een levenspartner en een band met vrienden die dit opvangen. Heel wat diepzinnige en filosofische gesprekken die je aan het denken zetten. Mooie sfeerplaatjes van Parijs in kerstsfeer. Verder hou ik wel van de volwassen relaties en dialogen. Bijkomstig maar niet onbelangrijk is het feit dat de hoofdrolspelers een gay-relatie hebben en het niet eens een typisch heterokoppel betreft. En het komt allemaal zo naturel en niet geforceerd over dat gans de film zich rustig voortkabbelend afspeelt. Zoek je een film met dialoog dan is deze aan te raden. 3,5*

Tragische film van regisseur Dan Levy, die tevens instond voor de hoofdrol, het scenario en de productie. Van iemand die vooral uit een komische wereld lijkt te komen is een film als Good Grief erg verrassend, maar het resultaat hoeft gelukkig niet aan kracht in te boeten. Het betreft een geheel waarin mensen daadwerkelijk aanvoelen als mensen en dus op menselijke wijze een leerproces volgen. Levy weet als regisseur precies de juiste toon te bemachtigen en wisselt diverse scenario's gebalanceerd af. De inhoud is niet per se vernieuwend of bovengemiddeld, maar het acteerwerk is dat wel. Erg knap gespeeld met weinig buitensporige emotie en vooral veel oprechtheid. Het gebeuren neemt weinig onvoorspelbare paden, maar binnen zijn soort staat het erg stabiel. Wellicht zware kost voor de kijker die voeling heeft met het onderwerp, maar dermate in balans dat het niettemin goed weet aan te slaan. Ik ben ook zeer benieuwd naar de toekomst van Levy.