Role Play (2024)

Role Play is een onplezierige film. Een film met Kaley Cuoco als een onwaarschijnlijke huurmoordenaar in een plot dat aaneenhangt van gebrekkige creatieve inbreng. De film deed mij denken aan True Lies (1994) of aan La Totale! (1991) (zo je wilt). Films met eenzelfde plot maar dan met een mannelijke huurmoordenaar. Met die constatering hebben we meteen het enige originele aan Role Play te pakken. De huurmoordenaar is geen man maar een vrouw.

Role Play onderscheidt zich verder door de vlakke en oninteressante karakters en door de routineuze manier waarop de genres romantiek, actie en komedie worden afgewikkeld. Van overtuigende romantiek, heuse spanning en geslaagde komedie is niet of nauwelijks sprake. Het verhaal is trouwens zo dun dat voor een echte duik in de genres evenals voor diepgang in de karakters ook geen ruimte was geweest. Role Play is een overbodige film. Ik begrijp werkelijk niet waarom iemand heeft bedacht dat deze film gemaakt moest worden.

Bill Nighy doet mee. Onbegrijpelijk. De goede acteur Nighy heeft een rol die je als pure verspilling van talent kunt kenschetsen. Als gezegd doet Kaley Cuoco mee. Zij is een matige actrice. Ik twijfelde op voorhand al sterk aan de aanwezigheid van haar komische talent en werd gesterkt in die verwachting. Cuoco heeft geen enkel komisch talent, vrees ik. De enige die bij mij summier de mondhoeken deed krullen was David Oyelowo, die als onwetende echtgenoot een paar leuke momenten heeft. Het is erg weinig om je een film lang mee te vermaken.

best wel een goede film, maar het genre zegt actie/komedie, maar ik zeg weinig komedie en genoeg actie.

goed en leuk verhaaltje over een huurmoordenaar(es) die er een "gezin" probeert op na te houden buiten haar "werk"

en ineens in de problemen komt omdat haar "baan" bekend wordt bij haar echtgenoot.

samen proberen ze er toch uit te komen, om haar verleden achter zich te laten.

en voortaan een gewoon gezinsleven te gaan leiden.

Op de dag dat ze 7 jaar getrouwd zijn besluiten Emma [Kaley Cuoco] en Dave [David Oyelowo] dat te vieren met een rollenspel. Ze spreken af in een hotel waar ze doen alsof ze elkaar voor het eerst ontmoeten. Maar wanneer de ietwat opdringerige Bob Kitterman [Bill Nighy] de date verstoort, begin een onvoorziene achtbaanrit die te danken is het dubbelleven dat Emma tot dat moment geheim heeft weten te houden. Het basisgegeven is bepaald niet origineel en Cuoco is niet geheel geloofwaardig. Oyelowo’s rol is beter uitgewerkt en hij heeft veel ogeode momenten in deze voorspelbare, luchtige actiethriller. Maar Bill Nighy steelt ‘m.

Mwah, zeker niet verveeld ...het is allemaal redelijk voorspelbaar en simpel, maar best wel genietbaar. De nodige humor ontbrak wel gezien het genre actie/komedie. Al is de scène tussen de twee hoofdrolspelers en Bill Nighy in het hotel wel leuk van opzet en misschien ook wel de sterkste scène van de film. De slotscène in het bos en waar de slechteriken hun locatie hebben, kon wat beter uitgewerkt worden. Vrij simpel en te gemakkelijk allemaal. 6/10

Redelijke actiekomedie. Het verhaal is eenvoudig. De uitwerking is middelmatig. De film begint verrassend genoeg best sterk. Helaas zakt het na een halfuur behoorlijk weg maar blijft het wel vermakelijk. Van echte humor is weinig sprake. De film is best serieus voor een actiekomedie en voor de humor moet het vooral in bepaalde settings en situaties gezocht worden. Richting het einde wordt het allemaal wat doorsnee en voorspelbaar. Maar overall kijkt het prima weg. Het acteerwerk en onderlinge chemie is verder goed. 3.0/3.5

Toch iets te ongeloofwaardig en bij momenten ook pover geacteerd. Vind Kaley Cuoco zeker geen slechte actrice (in Based on a True Story is ze geweldig), maar deze rol lag haar toch minder. Rare dialogen soms ook wel, zoals:
- It's my job, it's what I do. I don't know how to do anything else
(lees: "er moet toch brood op de plank komen?").
- Then take a class!

- I love you, and I love our family. But killing is bad. Like, unacceptably bad.
En dan uiteraard "ja, maar ik stap eruit, enkel nog wat loose ends oplossen en klaar."

- You really shot me!
- I know. I'm so sorry. Does it hurt?

Al zit er zeker ook leuke humor in, zoals wanneer Emma/Anna tegen haar man zegt niet te kijken en hij haar een man enkele messteken hoort toedienen, waarbij de camera op zijn gelaatsuitdrukking gericht blijft. en er zaten algemeen wel wat leuke stukjes in, maar het valt toch allemaal net iets te mager uit.

Tot slot nog een passend stukje songtekst:
I do the "getting rid of", don't tell me why
Don't need to hear the truth, don't need the lies
Now pay me quickly, now we're through
It brings me great pleasure to say my next job is you
Don't you know that killing is my business
And business is good?
(Megadeth - Killing Is My Business… and Business Is Good!)