Taylor Swift: The Eras Tour (2023)

Vanaf 13 oktober 2023 in de bioscoop (eigen distributie)

Als ik de voorlopige voorverkoop mag geloven kan dit naast Barbie en Super Mario zomaar de grootste financiële bioscoop succes van het jaar worden. Wellicht een “rustige” matinee meepakken om te zien waar de hype over gaat…..

Nou ik ga haar in juli live zien dus ik sla deze over.

Nieuw record op komst: concertfilm Taylor Swift wordt kanon in de bioscoop | Het Nieuwsblad

Eerst volgend jaar naar de Ernst Happel Arena in Wenen, daarna pas de film. Maar de drang om nu al te gaan is erg groot. Ik ben zo’n Cinevillepas houder die meestal in lege arthousezalen vertoef, dus een zaal vol enthousiaste Swifties is mij een stap te ver, maar als fanboy jeukt het wel.

Heerlijk escapisme!

Tot voor kort zei de naam Tayler Swift mij niks, maar toen ik per toeval op YouTube de concertregistratie van haar 1989 tour tegenkwam was ik vrijwel direct verkocht. Fijne stadion pop, overtuigend neergezet en weergaloos in beeld gebracht. Tel daar bij op 70.000 Swifties die allemaal een lampje hebben en volledig uit hun dak gaan en je hebt gewoon een briljante stadion show.

Toen ik me vervolgens wat meer in La Swift verdiepte bleek ze een autonome force of nature die haar eigen werk, schreef, produceerde en ook de videoclips zelf regisseerde. Daarnaast versloeg ze Apple en Spotify met commerciële gevechten, schonk ze haar volledige tour crew 100.000 per persoon (grapje kostte haar een kleine 50 mjn) en nu wist ze ook de bioscoopmarkt op te schudden door haar concertfilm zonder tussenkomst van een distributeur uit te brengen en de box office van oktober te redden.

Maar goed, dat is bijzaak.

Inmiddels heb ik al 4 concerten van haar op blu ray en keek ik erg uit naar dit vermeende magnum opus. Dat laatste vind ik het niet. De 1989 tour is zowel qua setlist als visueel sterker en de Reputation Tour blijft haar meest krachtige show.

Wat opvalt is dat ze elk tour steeds slanker lijkt te worden en waar in haar begin jaren een welgemeend enthousiasme en oprechte liefde voor haar publiek haar kenmerkte, is het nu een 100% professionele show waarbij ze vooral teksten uit eerdere shows herhaalt, maar wel gewoon 3,5 uur blijft vlammen.

Het feit dat haar show 3,5 uur duurt (waarbij ze maar 6 minuten niet on stage is) maakt ook dat de setlist een aantal nummers kent die gewoon wat minder boeien. Stuk voor stuk wel goed genoeg om elk songfestival te winnen, maar afgezet tegen de hoogtepunten, geldt less us more.

Over hoogtepunten gesproken, daar staat met stip op 1 de Reputation era, gevolgd door Red, 1989 en Midnight. Maar ook de 10 minuten versie All to Well met Swift in haar eentje gitaar is next level. Op visueel vlak, vond ik het ook wat zwakker. Het podium is vrij basic met één gigantisch scherm en led vloer. Maar ook de regie is wat braaf en standaard. Echt een gemiste kans. Maar wellicht ben ik te kritisch op dat gebied. Vaak worden dit soort concertfilms sterker bij herziening.

Wel leuk dan na een uur een flink deel van het (jonge) publiek niet meer stil kon zitten en onder aan het doek mee ging zingen en dansen. Ook dat maakt deze Eras Tour tot een bijzondere en vrolijke ervaring.

Kan iedereen die even drie uur al het leed in de wereld wil vergeten.of gewoon wat ontspanning zoekt van harte aanraden komende weken de bios in te trekken.

4,5

Basto is een Swiftie

Als je dacht dat we alles op deze site mee hebben gemaakt...

Zou toch behoorlijk ongemakkelijk worden wanneer je bijvoorbeeld met slechts 7 andere tieners en een verdwaalde moeder in de zaal zit.

Overigens verwacht ik qua kassucces dat het wel mee zal vallen. Dit lijkt me bij uitstek een cultfenomeen. Ik zie niet per se de bioscopen wekenlang volstromen. Maar wie weet... in de VS gaat ze hard.

Ben zelf ook verbaasd.

Hij draait niet eens als matinee, maar donderdag 16 was het relatief rustig. Heb eigenlijk spijt dat ik niet op de openingsavond ben geweest. Was toch wel leuk om een flink deel van de zaal voor het doek zien mee te dansen.

Overigens draait hij ook maar 4 weken, dus boxoffice zal beperkt zijn, maar wel de top 10 van dit jaar halen. Sowieso een fijne mevaller voor de bioscopen.

Zelf ben ik niet opgegroeid met de muziek van Swift, tot Folklore is het allemaal langs me heengegaan. En aangezien in de pandemie veel mensen tijd over hadden, heb ik die zowaar opgezet en 1 of 2 keer geluisterd. Klonk goed, maar het leidde niet tot een queeste zoals die van Basto. Het album daarna heb ik volgens mij ook kort beluisterd, maar toen was het weer gedaan met mij en Swift. Niet bewust, maar gewoon weer druk met andere dingen geraakt.

Tot ik de lyrische reviews en de vele nieuwsberichten over The Eras Tour las. Dat was toch wel weer erg interessant. Niet genoeg om voor naar de bios te gaan, maar wel om in 4k thuis te kijken. En dat moment was nu daar. Ik ben opgegroeid met de concertdvd's van Phil Collins, Pink Floyd, Genesis, Roger waters, Elton John, Michael Jackson, Queen, George Michael en vele anderen, en was erg benieuwd ook al ken ik Swifts muziek dus verder niet erg goed. Zou dat uitmaken?

Het antwoord is nee. In de eerste twintig minuten moest ik al toegeven dat dit technisch de meest indrukwekkende concertregistratie is die ik ooit zag. Wat een tot in de puntjes verzorgde prestatie, en wat moet dit een belevenis zijn als die nummers zelf ook emotioneel gewicht voor je met zich meedragen. En nu ik alles gezien heb, kan ik niet anders zeggen dan dat Swift een monumentale prestatie levert hier. Ik vind absoluut niet ieder nummer goed, maar dat doet niets af aan het spektakel van deze carrière omvattende show, en de voelbare band met het publiek.

Doe het maar eens, zo'n lang concert geven, keer op keer. John Milton is oprecht onder de indruk, en nu ben ik tòch benieuwd hoe ik dit in de bios had ervaren.

4,2*

Kan de recensie van John Milton alleen maar onderschrijven. Wat een monumentale prestatie van alle betrokkenen. Van Taylor Swift bovenal uiteraard. Ik ben een fervent hardloper en heb een uitstekende conditie, maar wat Taylor hier presteert (en alle avonden ervoor) phoe, wat een energie en uithoudingsvermogen heeft die vrouw. Voor de rest zit de show ook waanzinnig goed in elkaar. Op het einde lijkt het als een nachtkaars uit te gaan met twee/drie wat mindere songs (The Archer, Bejeweled, Karma en vooral Midnight Rain) maar het laatste nummer (Long Live) is dan wel weer een kippenvel moment.

Een paar van die laatste nummers zijn een soort van techno-pop. Dat is niet waar Taylor goed in is. De beste momenten van het concert zijn toch die waarin Taylor gewoon alleen met een gitaar/piano akoestisch nummers ten gehore brengt.

Dit nummer bijvoorbeeld was tijdens het concert een magisch moment. Zo zie ik Taylor Swift graag.

IJzersterke concert registratie. Van begin tot eind genieten, zowel muzikaal als visueel. Een en al spektakel met fraaie beelden en ijzersterk camerawerk. De show is ook tot in de puntjes toe uitgewerkt. De pasjes, de gezichtsuitdrukkingen, de bewegingen, alles klopt tot in de details tot en met de afsluiting aan toe. Aanrader. 4.5

Geen idee waarom ik dit afgelopen weekend heb bekeken, want ik ben geen uitzinnige Taylor Swift fan (ik kan me serieus verbazen om al die jonge meiden die he-le-maal gek worden van elke zin die zij spreekt en elke stap die zij zet). Het is een mooie vrouw, een succesvolle artiest en ik ken een paar liedjes van haar die ook best aardig zijn, maar meer ook niet. Sowieso had ik een ander idee van deze muzikale registratie; ik ging er vanuit dat we veel meer te zien zouden krijgen dan alleen haar Eras-concert. Ik hoopte op een kijkje achter de schermen, hoe de productie in elkaar stak, hoe ze trainde, hoe ze zulke slopende maanden door kon komen. Dat viel me tegen, misschien mijn fout, maar het blijft dus bij de weergave van haar concert.

En dat concert is tot in de puntjes verzorgd qua beeld, geluid en spektakel. Erg indrukwekkend, maar de speelduur van drie uur is wel bijzonder lang zonder afwisseling. De fans zullen dit fantastisch vinden, maar ik ken Swifts muziek nauwelijks. Pas in het tweede deel van dit kwamen wat nummers die ik kende. Ik heb wel veel respect voor haar gekregen, wat moet je topfit en zeer gemotiveerd zijn wil je zulke concerten week in, week uit tot een succes brengen met al die nummers, verkleedpartijen en wisselende decors. Het zag er echt cool uit.

Maar heb ik er drie uur van genoten? Deels. Het is me een voldoende waard, maar het is nog steeds geen artiest waar ik na het zien van dit fan van ben geworden. Juist omdat je gewoon weinig van haar ziet, toch jammer dat je haar hier niet beter leert kennen als mens en professional.

3*

Als je wat meer van Seift wil weten zijn twee erg goede docu’s. Road to Fearless en Miss Americana (Film, 2020) (op Netflix)

Beide geven een heel goed beeld van deze super gedreven dame. En er staat ook nog een wat meer generieke docu op Prime.

Overigens is deze Eras Tour ook wel wat lang. Wat de betreft zijn de Reputation tour (sowieso haar beste periode) en de 1989 met meer achter de schermen gedoe) beide sterker. En ook daar sla ik steeds wat nummers over.

Van deze is de blu ray onderweg. Kijk wel uit naar herziening.

Inmiddels de blu rag binnen en gezien.

Ik had de film natuurlijk eerst in Imax gezien en was blij verrast dat de film in een panoramisch beeldformaat van 1:2,35 was geschoten. Iets dat zeer goed past bij de enorme scoop van de show.

Waar ik in mijn eerste review nog aangaf dat he podium qua opzet (groot scherm en video vloer) wat eenvoudig was, moet ik daar toch wel op terug komen, want er hangt nog een omgeloofelijke bak licht en er staan de nodige pyro installatiesverstopt.

Maar belangrijker dan dat is dat alles echtvtot in de puntjes verzorgd en uitgedacht is. Er zijn ontelbare scenewisselingen, visuals, kostuums en decors die allemaal naadloos op elkaar zijn afgestemd. Ook de kleur van haar microfoon en oorzender worden hierbij niet vergeten.

De professionaliteit van het geheel is echt van buitenaardse proportie. En dan duurt het geheel natuurlijk ook nog eens 3 uur. 3 uur puur genot voor Taylor en haar fans. Zoveel oprechte positiviteit, ik zou er normaal gesproken heel opstandig en tegendraads van worden. Ik hou doorgaans juist van schurende kunst vol rauwe randjes en duistere kanten, maar om de een of andere reden val ik hiervoor als een bom. Het is een soort hoogmis.

Eigenlijk verdient de film gewoon 5 volle sterren, maar die geef ik (nog) niet. Daarvoor kent het repertoire toch te veel nummers waar ik minder mee hebt. Wat ook niet helpt is dat het geluid van de blu ray (dolby digital 5.1) toch wat dun is. Wat dat betreft hoop ik wel dat er snel een 4k UHD wordt aangekondigd.

Wordt vervolgd….

Taylor Swift: The Eras Tour Disney+ Premiere Date, 5 Bonus Songs - variety.com

75 mjn! Dat lijkt me een goede deal voor beide partijen. Al wacht ik zelf wel op de fysieke release.

Hoewel een maandje Disney+ ook geen kwaad kan. Ze hebben de afgelopen 1,5 jaar toch wel een handvol films uitgebracht die ik nog wil zien.

Taylor Swift: The Eras Tour Disney+ Premiere Date, 5 Bonus Songs - variety.com

Vanaf vandaag op Disney+

Maar dat wist elke Swifty natuurlijk al.

Ouch. 210 minuten waarvan een substantieel deel hysterisch gegil en andere intermezzo's. Taylor ziet er zeker niet slecht uit, dat scheelt, maar ik had liever gezien dat ze het van haar muziek moest hebben. Een plusje voor de productie en concertregistratie. Er stond kennelijk ook nog ergens een band te spelen.

Miss Americana was nog wel boeiend als introductie in dit culturele fenomeen. Hier wordt je echter met de neus pijnlijk op de feiten gedrukt: muzikaal is het een verschrikking.

The empress is naked?

Goed zo.de hele muziek industrie van nu is een zielig aftreksel van de staat,om zo nog te proberen de mensen zonder smaak de centen uit de zak te trekken.en waar gaat het allemaal over,de texten zijn ook om te janken.

En dat meent hij dan ook nog

Ik meen het absoluut, gister nogmaals het hele concert gekeken. Het is echt fenomenaal! Geen enkele andere artiest heeft ooit zo’n enorme show neergezet. 3,5 uur, 9 verschillende stijlen en 70.000 idolate fans. Ze is natuurlijk niet zomaar Time Person of the Year geworden. Eigenlijk enkel door deze show (en wat het losmaakt) Ongekend!

O, je hebt je zelfs verdiept in haar songteksten?

Dat moet een hele opgave zijn geweest. Het zijn er nogal wat.

Misschien is dit dan ook wat voor je.

Harvard University to offer "Taylor Swift and Her World" course - CBS Boston - cbsnews.com

Wat deze film mij over Swift geleerd heeft:

- Ik kende blijkbaar toch al enkele nummertjes. Al ben ik nu alweer vergeten welke dat precies waren.

- Swift zelf is een nogal onhandig figuur, die van redelijk shallow popliedjes iets emotioneel en gewichtigs probeert te maken. Jammer genoeg slaagt ze daar niet in. Een groot actrice is er niet aan haar verloren gegaan.

- Swift die praat tegen haar publiek als ze in een kleine concertzaal optreedt onderstreept wat voor fake gedoe dit is.

- Met het medium film wordt bitterweinig gedaan, terwijl je met de juiste visuele insteek muziek net enorm kan opwaarderen.

Drie uur eenheidsworst. Erg verrassend was het niet, maar 't is geen film die duidelijk maakt waarom nu net zij één van de grootste popartiesten van dit moment is.

Hoezo is dat fake? Hoe moet je publiek in een stadion dan anders toespreken? Moet je dan overdreven gaan gillen of zo?

Ik zou het juist eerder als kracht bestempelen dat ze 70.000 mensen op een gewone toon kan toespreken omdat iedereen aan haar lippen hangt…

Maar goed het heeft natuurlijk wel veel meer weg van een strak geproduceerde theatershow dan een live concert.

Op een onpersoonlijkere manier, parallel de realiteit? Er zaten van die zinnetjes in ala "ik voel snel of er een zielsconnectie is met een publiek en vanavond lijkt me die er wel te zijn", daarvoor moet je toch een halve zijn om daar enig geloof aan te hechten?

In all fairness, ik ben ook niet echt fan van concerten, ik stoor me er al aan als een DJ wat te opvallend achter z'n draaitafel staat. Maar Swift komt gewoon niet spontaan of gemeend over. Er zijn mensen die dat kunnen verkopen, anders is het gewoon beter om het zo te laten.