His Three Daughters (2023)

Uitstekende film waarin drie volwassen zussen bij elkaar komen om bij hun stervende vader te zijn. Een mooi, ingetogen familiedrama dat zich nagenoeg geheel in een appartement afspeelt. Goeie dialogen en soms ontroerend. De dynamiek tussen de drie zussen met ieder hun eigen leven wordt goed neergezet (uiteraard geholpen door het uitstekende acteerwerk).

Zeer mooi drama over drie totaal verschillende zussen die dus samenkomen. Het is inderdaad ook zo sterk door de acteerprestaties van de zussen, maar natuurlijk ook door het verhaal. Ze zijn totaal van elkaar vervreemd en komen naargelang de dood van hun vader dichterbij komt toch tot een soort begrip voor elkaar. Gebeurt zeker, maar in sommige families blijven de kinderen elkaar niet begrijpen, en eerlijk gezegd vind ik daar niets vreemd aan, het is niet omdat je broer, zus of een andere familieband hebt dat je elkaars beste vriend moet zijn, ik kan er van meespreken. En voor mij werkt dat prima......

totaal

Aardig drama. Het verhaal is realistisch en uit het leven gegrepen. De uitwerking is redelijk. Het begin is nog al stroef en het duurt even voordat je als kijker echt betrokken wordt in het verhaal. Vanaf dat moment ontstaat een mooi drama met ijzersterk acteerwerk van de dames. Zonder hen was het waarschijnlijk dodelijk saai geweest. Het einde is mooi bedacht hoewel het de kijker op een of andere toch niet helemaal weet te raken. 3.0/3.5

Ik schrijf niet zo heel veel recensies hier meer, maar voor deze film maak ik graag een uitzondering. Want His Three Daughters is een Netflix film die diepe indruk heeft gemaakt en ik graag aanbeveel. Drie zeer verschillende zussen komen samen om afscheid te nemen van hun vader. Alles speelt zich af op één locatie en al snel komen de irritaties en oud zeer boven drijven. Vooral tussen de oudere zussen Rachel en Katie (Lyonne en Coon). Olsen speelt de jongste zus Christina en geeft een fantastische weergave van de prototype Californische yoga moeder die vooral de lieve vrede wil bewaren. Alles lijkt perfect, maar ook bij haar komen de frustraties boven drijven door de constante spanning tussen haar oudere zussen. Olsen was wel mijn favoriet.

Lyonne speelt de gokverslaafde stoner stiefzus die voor haar vader heeft gezorgd en al haar verdriet lijkt weg te stoppen door constant stoned te zijn. In het begin lijkt ze nog wat afstandelijk en emotieloos, maar juist zij gaat het meeste gebukt onder het naderende overlijden van haar vader. Zeer herkenbaar, en Lyonne speelt het echt geweldig. Coon doet het goed als Katie, maar zij heeft helaas de minst dankbare rol en moet van een niet echt sympathiek personage toch iets maken. Waar Christina en Rachel een karakterontwikkeling ondergaan en je ze echt leert kennen, blijft Katie toch wat ijzig en afstandelijk. De oudere overbezorgde zus die thuis een opstandige tienerdochter heeft en tegen een burn-out aan zit. Een echte controlfreak. Herkenbaar, maar niet echt fijn om naar te kijken. Credits ook naar Adepo voor een prachtige scene.

Het laatste gedeelte is waar de film echt indruk maakt. Ik zal niet te veel verklappen, maar Jay O. Sanders komt als een sloopkogel de film binnen en rukt je hart uit je borst door één scene. Een scene die helemaal fout had af kunnen lopen (dat dacht ik in eerste instantie ook), maar uiteindelijk één van de mooiste scenes is die ik dit jaar heb gezien. Nogmaals, een echte aanrader

Een mooie film met een thema wat niet heel orgineel is maar door goed spel van de drie hoofdrolspelers goed werkt met name de dramadriehoek komt mooi tot uiting. Alleen het slotstuk gebeurde mij er net iets te veel. Metname de harmonie die ineens voltrok was wat onrealistisch.