Upon Entry (2022)

Diego [Alberto Ammann] en Elena [Bruna Cusí] zijn net vanuit Madrid aangekomen op het vliegveld in Miami, waar ze hopen samen een nieuw hoofdstuk in hun leven te starten. Diego oogt nerveus, Elena ongeduldig. Niets ongewoons voor een immigrant. Maar dan worden ze onderworpen aan een zogenaamde ‘secundaire controle’ en een stevige ondervraging. Rojas en Vasquez gebruiken haast onopgemerkt de camera om de veranderende emoties en verstandhoudingen visueel te communiceren, daarbij geholpen door voortreffelijk spel van de twee hoofdrolspelers. De ironische slottwist is het enige minpunt.

Net als bv. Den Skyldige (Film, 2018) zal de film weinig hebben gekost – veel meer dan een tafel en een paar acteurs die met elkaar praten is er niet te zien – maar is hij evengoed van begin tot het einde boeiend: aanvankelijk wordt simpelweg de bij iedereen wel bekende horror van de luchthavendouane voelbaar gemaakt omdat het sowieso intimiderend is dat je door autoriteiten wordt onderzocht waarbij je de neiging hebt om je vreemd dus verdacht te gaan gedragen als je op een bewuste manier normaal wilt doen, maar later blijkt de man in kwestie ook wel wat zaken te verbergen waardoor het menens wordt. Daarbij wordt het douanedrama ook een relationeel drama omdat de mogelijke illegale immigratie te maken heeft met schijnhuwelijken en dergelijke zodat zelfs het meest persoonlijke moet worden opgebiecht. Hoe een en ander juridisch precies zit en qua onderzoekroutines verloopt is voor ons als kijker net zo onduidelijk als voor het ondervraagde stel, zodat ook de kijker ongewis over de uitkomst is en bij hem bijkans het zweet uitbreekt terwijl tegelijkertijd het voor de douanebeambten routine – hun werk – is en zij meer last lijken te hebben van de reparatiewerkzaamheden op de werkvloer dan van de zwaarte van hun beslissing die de toekomst van de ondervraagde bepaalt.

Al met al oogt de film realistisch en wijst hij er ons op dat een grensovergang voor veel mensen uit minder fijne landen niet zo maar een passage is waar je even met je paspoort wappert maar een test waar alles van afhangt. Net als met Den Skyldige zijn er ook reality programma’s over hetzelfde werk maar voegt de film een dramatische lading toe die de film het maken en het kijken waard maakt.

Een film die zich volledig afspeelt op een vliegveld en audiovisueel absoluut niks te bieden heeft. En toch werkt het.

Het uitstekende acteerwerk draagt deze film. Vooral ook het non-verbale, de mimiek, is zeer goed gedaan. Daarnaast word je perfect meegesleept in de gestreste vliegveldsfeer. Eindeloze checks, norse beambten, kille ruimtes. Je krijgt spontaan de neiging je eerstvolgende vliegreis maar te cancelen.

In nog geen anderhalf uur ontvouwt zich aan de hand van steeds indringender ondervragingen een groeiend drama. En dat allemaal in een uitzonderlijke ingetogenheid. Geen geschreeuw, geen gesla met deuren, zelfs geen muziek. Kil en beklemmend maar geen moment saai. En toch ook best een verrassend einde.

Nog maar eens duidelijk dat er niet veel voor nodig is voor een zeer goede film te maken en dat je er ook geen enorm budget voor moet hebben. Ben verschillende keren in de VS geweest, maar ik was in Las Vegas op 9/11 en toen was het natuurlijk zeer streng toen we terug naar Belgie moesten vliegen, had wel veel plaats op de tussenvlucht, er zaten maar 5 mensen op, maar we wijken af, ik heb elke keer als ik aankom toch wel de nodige stress.....

Uitstekende film waarin een samenlevend koppel wil emigreren naar de Verenigde Staten. Ondanks de wat saaie, maar wel originele setting (de film speelt zich voornamelijk af in een kleine verhoorkamer) blijft het de gehele speelduur boeiend en zelfs spannend. De achtergrond en de relatie tussen de twee hoofdpersonages ontvouwt zich langzaam door middel van redelijk ongemakkelijke verhoren. Prima einde ook.

Eigenlijk een beetje een 'te hoge' score als je het mij vraagt.

Op zich is het geen slechte film, maar het is eigenlijk niet meer en niet minder dan een ondervraging van een dik uur.

Iedereen speelt op zich goed, maar ik had iets hogere verwachtingen.

Het einde is dan opeens heel snel en simpel.

Weer zo'n 'filmhuis film' of een 'arte house' film die mijn inziens te te hoog gewaardeerd wordt.

De film is doelbewust gesitueerd in 2019, tijdens het presidentschap van dictator Donald Trump die een muur aan de grens met Mexico wilde bouwen. Diego en Elena, een Spaans-Latijns Amerikaans koppel reist met een geldige visa naar de VS om daar te gaan wonen en een nieuw leven te beginnen. Hun droom wordt echter verstoord wanneer ze door de immigratiedienst aan de grens worden vastgehouden en onderworpen aan een intensief verhoor. Terwijl ze gedwongen worden alles over hun verleden te vertellen, komt er steeds meer spanning en onzekerheid naar boven. De vragen worden persoonlijker en dringen door tot in de kern van hun relatie.

“Upon Entry “ is een beklemmende en psychologische thriller die laat zien hoe immigratieprocedures de grenzen van privacy kunnen overschrijden. De film weet spanning op te bouwen zonder grote actie en richt zich volledig op het menselijke aspect. Door de prima vertlking door de cast word je als kijker steeds dieper meegezogen in hun worsteling en onzekerheden. De claustrofobische setting en het intensieve camerawerk maken het tot een ongemakkelijke maar intrigerende ervaring. Het is een indringende film over vertrouwen, racisme, controle en de kwetsbaarheid van dromen aan de grens. Aanbevolen.

Vrij hoge verwachtingen gehad voor deze film die ik net niet kon meepikken in de bioscoop. Helemaal niet slecht, goed zelfs, maar net niet genoeg begeesterd door het plot.

Wel een creepy gegeven hoe diep je in de penarie kan zitten aan de douanecontrole als ze maar denken als er iets niet in de haak zit. Ik krijg de kriebels van die arrogante neerbuigende beleefdheid, vaak vanuit een machtspositie, goed wetende dat mensen helemaal van de kaart zijn en terecht te klagen hebben. Dat gaat niet over dienstverlening of hulpverlening. Die norse kille afstandelijkheid is vies.

Nouja, ze onderscheppen niet allemaal doetjes, maar toch. Fijn acteerwerk, moet ook wel om echt aan te slaan voor de kijker. Het zorgt er ook voor dat de claustrofobisch setting extra binnen komt.