Les Chambres Rouges (2023)

Les Chambres Rouges is een duistere en sombere film. Centraal staat een rechtszaak. Een seriemoordenaar die op het darknet mensen foltert, vermoordt of seksueel misbruikt staat terecht. De film daalt af in de diepten van het internet en in de diepten van het menselijke wezen. De mysterieuze Kelly is geobsedeerd door de zaak en bezoekt dagelijks het proces tegen killer Ludovic Chevalier. Ook in de beslotenheid van haar appartement houdt zij zich bijna uitsluitend met de zaak bezig en deinst er niet voor terug op onderzoek uit te gaan op het darknet.

Het is nacht. Ze zit alleen in haar appartement en staart met gespannen aandacht naar haar computerschermen. De gordijnen zijn dicht. Het licht is gedempt. Magnifiek geënsceneerd. Spannend. De film neemt op die momenten een onbehaaglijke sfeer aan. Overdag is Kelly een andere vrouw. Ze is een succesvol model en verdient nog wat bij met onlinegokken waar ze een talent voor lijkt te hebben. Zodra zij in de nachtelijke uurtjes echter plaatsneemt achter haar computer en als bezeten onderzoek doet naar Chevalier en geestelijk steeds dieper verwikkelt raakt in de krochten van het darknet, wordt duidelijk dat er met haar iets niet helemaal in orde is. Haar gedrag is in ieder geval op zijn minst erg ongewoon.

De vraag of Chevalier daadwerkelijk de dader is, is in de film niet belangrijk. De film richt zich met name op de impact die de gruweldaden op de betrokkenen hebben. De rechtszaak neemt veel ruimte in het verhaal in en is spannend geënsceneerd. De camera focust op gezichten, toont reacties van de advocaten, de rechter, de familieleden van de slachtoffers en richt zich af en toe op de onaangedaan toehorende Chevalier. Geen muziek, maar enkel achtergrondgeluiden zijn hoorbaar. De kille akoestiek versterkt het gevoel van intens onbehagen dat zich over de kijker uitstort.

Zo ontstaat in de film een intrigerende constellatie van personages die zich binnen een verontrustende en indringende verhaallijn bewegen. Drie gestreamde moorden, een aangrijpend proces en een geobsedeerde mysterieuze vrouw, wier motieven ondoorzichtig zijn. Les Chambres Rouges is een zenuwslopende thriller die een kalm staccato hanteert maar onderhuids hevig laaiend aanvoelt. Een spannende trip naar duistere diepten.

Sterk thriller drama. Het verontrustende verhaal wordt ijzersterk voorgeschoteld. Als kijker dwaal je met de hoofdrolspeelster af naar een duistere niet te bevatten onderwereld. De film wordt zeer knap opgebouwd en visueel fraai weergegeven zonder al te veel details, gelukkig maar. Gariepy weet de hoofdpersoon uitstekend neer te zetten. Aanrader! 4.0 / 4.5

Geen te beste film dit, het acteren van sommige was bedroevend, vooral de moeder van een slachtoffer was echt zeer slecht. Boeiend waarom sommige in seriemoordenaars interesse hebben en zelfs er verliefd op worden, maar deze film was absoluut niet voldoende

De film gaat van start met scènes in de rechtszaal van het Palais de Justice in Montreal. Een deel van mij werd ongerust "Ouch, gaat de hele film zich in een rechtszaal afspelen?! Een oerlelijke setting waar de aanklager en de advocaat net hun begin-pleidooi begonnen..Een man staat terecht voor het ontvoeren, martelen en uploadde van video's op Darknet (“red room”) van drie jonge, minderjarige meisjes. Er bestaat twijfel of hij het echt was. omdat hij op de video's een masker droeg.

Dit rechtbankdrama was een weinig hoopvol begin maar gelukkig blijf de film niet tot het einde in deze rechtszaal. Want hierna neemt de film de tijd om ons te laten weten wie de zwijgzame Kelly-Anne is. Een rol van een zeer overtuigende Juliette Gariépy! Ze is handig met computers, brengt haar dagen door in haar minimalistische appartement met het spelen van online poker, het doen van modellenwerk "s nachts slaapt ze buiten en tijdens de rechtszaak sluit ze vriendschap met de naïeve Clémentine.

De spanning en mysterie in deze film is dus veelal gebaseerd, met dat je Kelly-Anne volgt en je nooit zeker van haar motieven bent. Waarom is Kelly-Anne daar? Is zij een van Chevaliers groupies, verliefd op de verdachte? Is ze een amateur-speurder? Is ze nieuwsgierig? Is ze gewoon een psychopaat? Het antwoord op deze vraag is de drijvende kracht maar het geeft nooit helemaal antwoord op deze vragen.

De film was goed gemaakt, er werd goed geacteerd, maar het duurde erg lang voordat de film mij wat meer greep kreeg met opgewekte spanning. De film is dus intrigerend omdat de film je net genoeg informatie geeft en soms is het ook best ongemakkelijk met zijn geluid en de insinuatie. Al ben ik ook niet zo fan van de vele lange opeenvolgende shots. Lees regelmatig dat deze film een ​​van de engere films was en soms wordt het geclassificeerd als horror. In dat geval valt het nogal tegen maar het was zeker een aardige soort techno-thriller!

Geweldige film over zaken als rechtzaak, darkweb, hacking, sympathie voor de crimineel en obsessie voor de rechtzaak. Met ook wel Juliette Gariépy in een sublieme rol. 9/10

allemaal erg traag, maar om de een of andere reden blijft ie toch boeien tot aan het einde.

je blijft eigenlijk nog wel met wat vragen zitten betreft de hoofdrolspelers naar het grote waarom?

ondanks dat je met vragen blijft zitten, toch de moeite van het bekijken waard.

Ik ben geloof ik niet zo enthousiast over deze film, die wat mij betreft te zwaar leunt op de sensatie, de angst voor het monster onder je bed en de nooitstalgie naar de tijd van voor het internet. Zonder twijfel knap gespeeld door Gariépy die enerzijds aftakelt onder haar obsessie, anderzijds verborgen blijft onder de dualiteit van het script - daar kom ik bijvoorbeeld een kritiek over tegen dat ze emotieloos, gevoelloos en zonder normbesef blijft, maar is dat juist niet precies passend bij het karakter. Dat maakt het overigens nog steeds niet tot een prettige of goede film, want ondanks het zorgvuldig opgebouwde narratief komt de ontknoping daarvoor veel te veel als lege doos, als nothingburger terwijl je zat te wachten op het piece-de-resistance van een driesterrenmaaltijd. En als je dan onvermijdelijk achteraf gaat mijmeren over het plot, dan blijken daar toch wat vrij grote gaten in te zitten.

Kille, verontrustende canadese film over een mysterieus model (Juliette Garié) met een ongezonde fascinatie voor de rechtzaak tegen een beruchte seriemoordenaar. De afstandelijke, gestileerde vormgeving doet sporadisch wel wat denken aan het werk van landgenoten David Cronenberg en Denis Villeneuve, maar de film heeft voldoende originaliteit en fascinerende details om op eigen benen te kunnen staan. De onbehaaglijke sfeer is in ieder geval knap getroffen en Gariépy is uitstekend in de hoofdrol.

Les Chambres Rouges is een duistere filmpje waarin lugubere en extreme daden leiden tot veel emoties en obsessies. Ergens qua verhaal goed verzonnen maar de setting en daarbij behorende acteerwerk kon me niet doen laten overtuigen. Erg jammer met wat meer energie had het best wat kunnen worden.

Eén van de betere psychologische thrillers die ik heb gezien de jongste tijd. Dit ging een onverwachte richting op, maar zorgt er wel voor dat de film een 4* krijgt. De intro schetst de situatie : een sadist staat terecht voor foltering en moord op enkele minderjarige meisjes... feiten die ook gefilmd werden voor sicko's op het darkweb. Het gaat erom dat het wekenlange proces draait rond schuld of onschuld van deze man.

Twee jonge vrouwen interesseren zich van dicht aan dit gebeuren. De eerste is een groupie, Clémentine, die een morbide fascinatie heeft voor de beschuldigde. De andere is Kelly-Anne, hoogbegaafd op IT-vlak, maar waarvan de link met dit proces verborgen blijft doorheen de film. Net dat maakt de film spannend over de hele speelduur.

Meer verklappen zou zonde zijn ... het is enkel jammer dat Kelly-Anne niet nog wat dieper is uitgewerkt, maar in ieder geval was het einde wel duidelijk over wat ze wilde bereiken en beoordeelde ik haar helemaal anders dan doorheen de film, waarbij ik eigenlijk dacht dat ze al even ziek was als de moordenaar. Een duistere en ook trieste film, een geeft vooral in essentie aan dat erg extreme misdaden in de maatschappij mensen emotioneel op heel diverse manieren kunnen treffen . Heel goed.

Thrillerfilm met een zeer boeiend uitgangspunt, waarin perspectieven worden verkend die normaal gesproken vooral in de achtergrond staan. Regisseur Pascal Plante kent bovendien profijt van een uitstekende hoofdrolspeelster in de vorm van Juliette Gariépy, maar verschiet zich een aantal keren door rekkende insteken toe te voegen. Zo is de relatie tussen Gariépy en Laurie Babin niet zo heel boeiend en toont Red Rooms bijzonder weinig gruwel voor het naargeestige concept dat wordt belicht. Plante brengt het verhaal verder wel strak in beeld en de finale (waarin de digitale wereld eindelijk wat gefocuster naar voren komt) is zelfs uitstekend, maar het middenstuk net te braafjes en bekend om volledig te overtuigen.