El Último Vagón (2023)

Ik vond het een hele mooie film. Al had ik het gevoel dat Ikal en zijn ouders in een wagon leefden omdat de ouders niet werkten. Maar de echte reden? Toen begreep ik het beter. Ja, het was een aangename avond.

Een sympathieke, maar trage film met een dun verhaal. Toch wat tegenvallend.

De film schets mooi de sfeer van het leven dat Ikal, zijn ouders en zijn vrienden leiden. Er wordt ook prima geacteerd (het moet gezegd worden: Karrlo Isaacs speelt Ikal op zeer overtuigende wijze! Erg knap!). En ik houd wel van coming of age verhalen. Toch vond ik de film tegenvallen. De voornaamste reden: het is een trage film waarin weinig gebeurt. Er zit ook geen spanning in. Ik had steeds het gevoel: waar wil de film heen? Weinig drama, weinig emoties, allemaal wat vlak. Maar ik denk dat dit ook de bedoeling is geweest van de filmmaker. En dan komt het neer de de vraag: houdt je van dit soort films of niet? Het is niet helemaal mijn ding.

Verder is het objectief geen slechte film. Helaas valt het verhaal er een beetje in: je leert niet hoe Ikal zijn nieuwe vrienden heeft leren kennen, daar had ik wel meer van willen zien. Je leert de karakters verder wel kennen, maar niet echt goed. Je blijft een beetje raden naar de verhoudingen en de motieven. Het einde gaf een interessante twist aan het verhaal, maar dat kan het dunne script helaas (voor mij) niet redden. Gelukkig hebben ze de duur van de film op 1,5 gehouden, anders zou het een draak van een film zijn geweest.

Geen verloren avond, maar toch een onbevredigend gevoel. Je moet houden van trage, Spaanse films waarin weinig gebeurt en meer een sfeervol beeld wordt geschetst. Als dat is wat je zoekt, vooral kijken. Anders kun je deze denk ik beter overslaan. Ergens tussen 2 en 2,5 sterren.

Authentiek ogend coming-of-age filmpje over kinderen van spoorwegarbeiders, die vanwege hun zwervend bestaan de kans op regulier onderwijs aan zich voorbij zien gaan. Met de slotscènes wordt de cirkel op fraaie wijze gesloten.