L'Homme du Train (2002)

Engelse titel: Man on the Train

Ik kon 'm hier eerst niet vinden, maar na op "train" gezocht te hebben kwamen mijn franse lessen TOCH nog van pas...

Lijkt me best een interessante film overigens.

Totaal andere film dan ik verwacht had, maar erg sterke, grappige en sfeervolle film. Zowel Rochefort als Hallyday zijn subliem. Niet zozeer een gangsterfilm als een parodie erop.

Einde was erg mooi maar... nou weet ik nog niet of ze beide dood gaan of niet. Die treinreis op het eind leek me een symbolische reis naar de dood.

Coole Ry Cooder-achtige muziek ook! 4*

Ja ik wil deze film graag zien.

Het einde geeft imho prachtig weer hoe beide personen elkaars leven benijdden. Ik vond het een meeslepende film, ondanks de traagheid.

Vond 't absoluut niet traag. Sommige stukken hadden van mij zelfs wat langer mogen duren (de plots verschijn-effecten)

verder een prachtige film met een eind waar ik vermoed dat 't nog lang door m'n hoofd zal spoken

4,5*

Johnny Haliday is een revelatie met die prachtige doorleefde kop. En hij zwijgt zo mystiek. Rochefort is ook meesterlijk: druk en kwetsbaar tegelijk. Heel mooie scenes tussen deze twee mannen. 4*

Helemaal mee eens Mstoffer. Alleen al die mistroostige doorleefde blik in de openingsscene in de trein. Prachtig.

Mooie bitterzoete film , ontroerend en cynisch..zelfs Hallyday is goed!

Er gebeurt inderdaad vrij weinig in deze film. Hij kabbelt rustig voort, maar wel met subliem acteerwerk van de beide heren. Werkelijk fantastisch... Leuk gegeven met een mooi, aparte en sfeervolle uitwerking.

Voor mij 4*

Hier nog een nieuwtje: Vers van de pers!

Patrice Leconte's "Man on the Train" is getting an English-language makeover at Bob Cooper's Landscape Entertainment. Harley Peyton -- whose credits include "Less Than Zero," "Bandits" and "Twin Peaks" -- is penning the project, with Cooper producing and Landscape senior vp feature films Karen Lunder executive producing. Peyton also penned "I Know That You Know That I Know," which Landscape has set up at New Line Cinema as a starring vehicle for Jim Carrey. "Man on the Train" is about two men -- opposites in every way -- who decide that the other man's life is the one they want. (Liza Foreman)

Triest bericht.

Er staat niet dat die in de remake gaat spelen hoor. Alleen dat Peyton ook een script heeft geschreven waar Jim Carrey de hoofdrol in speelt.

Gaat goed vandaag. Tweede keer dat ik over dingen heenlees. Als ik 'remake' zie staan en Jim Carrey dan gaat het wat minder geloof ik.

Ik vond dat ze als tegenpolen elkaars' werk parodiëren. Dus Hallyday die zijn versie van een suffe leraar geeft en Rochefort die (herinner ik me) op zijn pantoffels zijn hilarische versie van een gangster neerzet.

De enige parodie is die op het genre western-films, omdat de leraar daar bezeten van was.

Daardoor is de film een beetje met een western-sausje overgoten.

Verder vond ik het best mooie film.

Goed voor 3 sterren.

vond het een erg prettige film, heerlijk overgoten met filosofische teksten waar op verschillende manieren uitleg aan gegeven kan worden.

mooi acteerwerk en een interessant verhaal.

blijft leuk om zomaar eens een film uit de arthouse-sectie te pakken die je dan positief verrast

Quasie geen negatieve berichten bij deze film, en terecht.

Heerlijk rustige film met passende muziek, ernst en humor perfect gedoseerd, kortom subtiliteit over de gehele lijn. 3,5*

Prachtig ook: die man die elke dag precies om 10 uur een zin zegt!

Fransen staan bekend om hun zogenaamd anti-Amerikaanse gezindheid, maar tegelijk worden ze vaak gefascineerd door de Amerikaanse cultuur. (Die gemengde gevoelens lijken trouwens wederzijds). Johnny Holiday was in de jaren zestig een soort Franse Elvis, en in die zin is hij ook wel de belichaming van die fascinatie.

In deze film speelt hij een bandiet die is geschoeid op Amerikaanse leest. Het verhaal speelt in Frankrijk, maar het gegeven doet inderdaad nogal aan een western denken: als een eenzame desperado komt hij met de trein een provinciaal stadje binnen om zijn snode plannen ten uitvoer te brengen. Hij is zwijgzaam en heeft een markante kop à la Lee van Cleef.

Jean Rochefort speelt de Franse burgerman die dat wel spannend vindt, juist vanwege het saaie leventje dat hij leidt. Er ontstaat een mooie verstandhouding tussen deze twee personages, die beiden aangetrokken worden door de manier waarop de ander leeft.

De symboliek aan het eind is misschien wat overdreven, maar toch een mooie film. (3,5 sterren)

Prachtfilm, leunt erg sterk op de policiers van Melville, Le Samourai vooral.

Jean Rochefort en Johnny Hallyday (die mij erg deed denken aan Edward James Olmos, ook qua rol in Miami Vice) spelen echt wereldrollen. Bijzonder muziekscore van Pascal Estève en prachtfotografie van Jean-Marie Dreujou maken dit tot een zeer genietbare film.

Ja, dat einde, dat was wat over the top. Maar allah. 4*

Uit 2002 zie ik nu, toen ik 'm net zag schatte ik de film uit eind jaren '70 of begin jaren '80 afkomstig. Wat een dwaling!

Kleur en sfeer zijn erg goed en ook het acteerwerk mag er zeker zijn. En toch.. geen idee eigenlijk waarom, maar heel erg aanspreken deed de film me niet. Bij tijd en wijle wat te leeg naar mijn smaak, maar heel precies kan ik het eigenlijk nog niet duiden.

Dat de beide heren tegen het einde tegelijkertijd stierven vond ik niet zo verrassend, net wat ik al een hele tijd verwachtte.
Het slot echter, begrijp ik niet. Zelfs niet na enige uitleg, ik zie niet hoe ik het interpreteren moet.
Beide mannen blijken toch niet dood? Of reïncarneren in elkaars leven? Of dromen elkaars leven tijdens het sterven? Of...?
Het kan in theorie allemaal, maar ik kan er niet zoveel mee. Ik voel me hierdoor toch wat in de maling genomen.

3,5*

Aangename vertelling, waarin je langzaamaan de personages leert kennen en hen (allebei) ook echt gaat respecteren. Patrice Leconte deelt leuke knipogen uit naar bijvoorbeeld gangsterfilms, en toont eveneens een staaltje gewaagde regie zonder al te experimenteel te worden. Wel jammer, zoals Dustyfan al schreef, dat het einde meer vragen dan antwoorden oproept. Al kan dat de algemene diepgang die 'L'Homme du Train' te bieden heeft niet drukken.

Geslaagd.

3*

Geweldige film. Vooral door beide hoofdspelers. Mooi verhaal ook. Hoe had leven anders kunnen lopen als.....? Niemand al oud genoeg dat je je dat afvraagt? Afijn, ik vond het einde wel mooi. Zoals het had kunnen gaan? Iemand schreef hier 'zelfs Johnny Hallyday was goed'. Johnny Hallyday is bijna altijd goed als hij acteert niet als zanger dan is hij pathetisch......maar dit is een film forum. Jean Rochefort? Ook altijd een garantie voor goed spel.

En na het einde neuriede ik opeens: 'Pour ma la vie va commencer'.......Van mij een 4.

En omdat ik 'maar een vrouw ben': ondanks zijn plastische chirurgie wat een prachtkop heeft Hallyday toch!

ik denk dat hierboven al genoeg is gezegt: prachtige film,

vooral het einde!!

4*

Mooie sympathiek kabbelende film. Dat kabbelen zorgt er tevens voor dat te film bij mij op een (an sich) mooie 3* blijft. Maar nogmaals erg goed gespeeld en laat toch ergens wel een feel-good-gevoel achter.
Mooi einde trouwens. Maar ik hou wel van een open eind.

Sobere film, waarin ik vond dat er soms iets te weinig gebeurde. Leuke interactie tussen de hoofdrolspelers, die bijzonder goed acteren. Door het prachtige, open, einde krijgt deze film een 3,5 *.

Le Homme du Train

Soms heb je van die films op de plank liggen waarvan je weet dat hij goed moet zijn, alleen het verhaal vergt een juist moment om te kunnen waarderen. “Man on the Train” is zo’n film. En nu ik hem eindelijk gezien heb voldoet hij precies zoals ik wenste, overtreft hem zelfs zeeer ruimschoots. De koppen van de twee mannen konden niet beter gecast worden. Een sukkelig mannetje die best een stoer hart heeft, en een ruige boef met gevoel voor sentiment en poezie. Normaal luister ik via de speakers van de TV. Als ik mooi geluid verwacht, dan luister ik over mijn (bovengemiddelde) stereo van Arcam en JK-Acoustics. Halverwege deze film heb ik de stereo aangezet. Ik ben van mening dat het geluid de helft van de film bepaalt. En in deze film was het geluid en de sfeer van de muziek zo…zo…..minitieus gevoeld in emoties. Wat een klasse! Over de personen in de film al gerept, maar dan de dialoogjes en monoloogjes. Het waren stuk voor stuk verrassingen, en dat in zo’n kleine film!

“Niets wordt zo snel vergeten als de Tuinman”, het barst van dit soort opmerkingen. Echt geniaal. “Alles wat hij wil is sex, en geen gelul over je zoon”, “En wat wilt U?”………..”Ik zet alleen de puntjes op de i”. Hoe langer ik er over pieker, hoe hoger gaat mijn waardering worden. Dit is toch echt minimaal een 4.0, ik twijfel over een 4,5.

Dit is niet echt mijn ding, snap dan ook niet dat hij zo hoog scoort. 3* is meer dan genoeg.

Wat een heerlijke film is dit. Hij begint al goed, maar gaandeweg het verhaal als je de twee mannen steeds beter leert kennen, wordt de film ook alsmaar mooier. En wat een geweldige acteur is die Jean Rochefort in deze film ook weer. Alleen jammer dat het einde wat teleurstellend is.