Het Geheugenspel (2023)

"Er is meer drama in deze familie dan een schrijver kan verzinnen."

Volgens mij heb ik niet eerder een verfilming van een boek van Nicci French gezien, maar het lijkt mij dat er van het bronmateriaal een betere film gemaakt had kunnen worden.

In deze Nederlands-Belgische coproductie zie je dat er een lijk is gevonden op het landgoed van de familie Deridder. Het blijkt te gaan om het lichaam van dochter Nathalie die al jarenlang vermist is. Aan haar beste vriendin Eva is het om diep in haar herinneringen te graven en zodoende de puzzelstukjes bij elkaar te leggen, opdat de dader kan worden gevonden.

'Het Geheugenspel' ontvouwt zich als een whodunnit. Daarvoor zijn er genoeg personages aanwezig die zich te pas en onpas verdacht maken. Naarmate de speurtocht vordert, komt het allemaal nogal klungelig over. Dit is voornamelijk te wijten aan het middelmatige acteerwerk en onbedoeld lachwekkende dialogen; de therapiesessies en die foute vader zijn te grappig.

De ene na de andere onthulling wordt zo uit de mouw geschud alsof het niets is. Hierdoor miste ik de broodnodige spanning. Men maakt zich er ook erg makkelijk vanaf door de plotgaten te dichten met veel voice-overs en uitleg. Wel moet gezegd worden dat ik de laatste wending niet echt zag aankomen. Overigens was het fijn om beelden van Rotterdam te zien, maar dat terzijde.

Al met al een formulematige thriller waar je niet veel aan mist.

Kleine 2,5 sterren.

het geheugenspel

Een mindere versie van nl film ’daglicht’ het mist de spanning, maar het is een mooie film best intrigerend en aantal twists, en de actrice anna drijver al een tijd niet gezien.

Wauw, wat slecht! Totaal geen spanningsopbouw, vervelende muziek en acteurs die aan het oplezen waren.

Vond dit helemaal geen spannende 'thriller' en was ie overall gewoon traag, saai en waren het, ondanks de vele bekende koppen, veelal irritante karakters. Vind dit erg spijtig, want een thriller van eigen bodem is me al vaker goed dan slecht bevallen, denk aan films als 'De Loft', 'De Zaak Alzheimer', 'Dossier K.', 'De Premier', 'Het Tweede Gelaat', 'De Behandeling'. En dat een samenwerking tussen Vlaamse en Nederlandse cast goed materiaal kan opleveren bewijst het 1ste seizoen van 'Undercover', met oa Anna Drijver, die hier als Eva Ruttenberg toch 1 vd hoofdrollen speelt, maar deze film totaal niet kan dragen, neen zet ze dan maar als Kim de Rooij naast den Bob Lemmens. Maar ook Louis Talpe als Theo Deridder en Gert Winckelmans als Claude Deridder, zijn flauwe pap. Nope ik kon me in deze film aan niets optrekken. Naah moet het zeggen, gewoon heel povere, ja zwakke film en dus bijhorende dikke buis qua score.

Ik prefereer andere detectiveromans dan Nicci French. Ofwel pakt het op beeld niet zo goed uit met dat gehypnotiseer, ofwel is het plot toch niet zo doordacht. Ik vond het allemaal iets te makkelijk gaan, zo ineens, en dat in 25 jaar. Ook dat politie-onderzoek, met vragen die wellicht 25 jaar geleden ook al gesteld waren. En dat men zich dit allemaal nog zo goed herinnert. Nu, het duo Verheyen/Willaert moet het script enigszins volgen natuurlijk, maar ik had toch geopteerd voor een ander boek.

De combi Vlaams Nederlands vond ik ook vrij geforceerd. Uiteraard gedaan om financiële en commerciële redenen, maar het blijft vreemd. Niet ondersteboven ook van het acteerwerk, bij momenten houterig. Ik heb al beter gezien van Talpe en Winckelmans om er maar twee te noemen. Filmisch wel OK, verzorgd, en dat mag je wel verwachten van regisseur met een groot oeuvre.

Eerste uit een serie Vlaams-Nederlandse verfilmingen van boeken van Nicci Gerrard en Sean French waarin de familie Deridder tijdens de 70e verjaardag van vader Alain [Vic de Wachter] geconfronteerd wordt met de vondst van het lichaam van diens jongste dochter Nathalie, die tijdens het huwelijksfeest van Alain en Martha [Gilda de Bal] in 1997 spoorloos verdween. Eva Ruttenberg [Anna Drijver], die op het punt staat te scheiden van Alains oudste zoon Claude [Gert Winckelmans], was Nathalies beste vriendin en realiseert zich al snel dat haar herinneringen aan die dag niet helemaal kunnen kloppen. Met hulp van psychotherapeut [Maarten Heijmans] die gebruik maakt van hypnose, gaat ze op zoek naar de herinneringen aan die noodlottige dag die haar onderbewuste diep heeft begraven. Competent gemaakt en goed geacteerd mysterie bestaat onvermijdelijk vooral uit gepraat en wordt daardoor nooit spannend. Het plot van deze debuutroman van Nicci French is een idiote mix van seks en de leugens die daardoor ontstaan en is op zijn zachtst gezegd behoorlijk smakeloos. De ontknoping spant wat dat betreft (uiteraard) de kroon en is eerder hilarisch dan dramatisch.

Jan Verheyen hoor ik graag bezig over films, maar zijn eigen films zijn doorgaans niet om aan te zien. Geheugenspel valt wat dat betreft nog mee, maar is geen hoogstaande cinema. Voor het personage Alain Deridder voelde ik wel enige sympathie. Hoe hij op weinig politiekcorrecte wijze tekeergaat, was spek voor mijn bek. Gaandeweg begon ik onraad te ruiken en toen hij ontmaskerd werd als perverse maniak vielen de puzzelstukjes in elkaar. Natúúrlijk is hij de dader, dacht ik. Groot was dan ook mijn verbazing toen dat niet zo bleek te zijn en hij slechts als marginale, maar onschadelijke pervert eindigt.

Het mysterie is soms nog wel interessant om te volgen. De 'ondermaatse' acteerprestaties waarvan in andere commentaren gewag gemaakt wordt, stoorden mij niet zo. Geheugenspel is een redelijke whodunnit met een leuke plottwist. Het einde maakt evenwel veel kapot. Zoon Julien zag zijn grootvader naar de cel afgevoerd worden, zijn moeder gewurgd worden door zijn vader, zijn gezin uiteenspatten, ontwaart een incestueuze en moorddadige familiegeschiedenis, moest zijn eigen vader de kop in slaan...En dan schrijft hij daar doodleuk een boek over en zegt hij dat 'hij zich geen betere familie kon wensen qua inspiratie'. Dat is gewoon een krankzinnig einde, dat helemaal nergens op slaat. Jammer.

Redelijke film van Netflix eens een keer met Nederlandse en Vlaamse acteurs. Redelijk geacteerd maar flinterdun verhaal met complotwendingen die je eigenlijk wel ziet aankomen.

Toch wel vermaakt

Na alles wat ik hier had gelezen viel het me nog best mee.
De gemengde cast van Nederlanders en Vlamingen heeft ook wel wat.
Ben niet echt fan van Anna Drijver. Ze is wat (te) degelijk, op het saaie af.
Het 'cold case' mysterie over de rijke familie kent de nodige ontknopingen. Het ongewone speurwerk via hypnoses is een opmerkelijke opzet.
De laatste plottwist vind ik over the top en het motief en de daad van de dader te bizar voor woorden.

Vreselijk slechte film. Wist niet wat ik kon verwachten, maar willekeurig aangezet. Zag vervolgens dat het een verfilming is van een boek van Nicci French ? Nou die boeken bevielen mij altijd wel. Deze film echter niet.

Het acteerwerk is echt ronduit slecht. Niemand overtuigt. De dialogen zijn door een baby geschreven. Anna Drijver was vroeger wel leuk, maar ze bakt er echt helemaal niks meer van. De moordenaar dacht ik al vanaf het begin te weten en bleek nog goed te zijn ook. Voorspelbaar dus. De scene van het interview met de vader van de familie is toch wel het beroerdste van allemaal. Wat was dat vreselijk om te aanschouwen. Het was zo slecht gedaan dat ik er echt om moest lachen. Wat wilde ze hiermee bereiken? Meeliften op de woke boodschap of meer actualiteit in de film? Wat de reden ook was ze hadden ze het beter weg kunnen laten. Het voegt ook helemaal niets toe aan het verhaal zelf.

De ontknoping is ook niet spannend, heel random komt ze eens tot de ontdekking dat het haar eigen partner is waarmee ze in scheiding ligt en daarna volgt een niet geloofwaardige moordaanslag op haar. Haar zoon komt kijken en zijn vader is haar doodleuk aan het wurgen waarbij hij heel droog zegt 'ga weg'. Het is gewoon niet realistisch, maar ook niet spannend. Eerder heel lachwekkend slecht uitgevoerd. Het is ook zo klaar.

Kijk deze film dus vooral niet! Zonde van je tijd.

Het geheugenspel begint nog veelbelovend: leuke setting, aardige acteurs... maar op een gegeven moment gaat het behoorlijk mis. Het plot rammelt en het motief voor de moord is te zot voor woorden. Ik vond Maarten Heijmans als hypnotiseur wel interessant, maar dat je het geheugen zo makkelijk kan manipuleren als hij doet voorkomen gaat er bij mij niet in.

Anna Drijver levert altijd, dus half puntje erbij voor haar.