Furies (2022)

Teleurstellende prequel.

'Furie' vond ik een leuke martial arts film, maar schreeuwde nou niet direct om een vervolg. Toch is deze er dan alsnog gekomen en ditmaal met ster Veronica Ngo als regisseur.

In 'Furies' volg je Bi, een plattelandsmeisje dat naar de stad trekt om haar wrede jeugd te vergeten. Daar ontmoet ze Jacqueline die haar rekruteert om samen met haar twee volgelingen een misdaadsyndicaat op te rollen. Na een intense training kan de missie beginnen.

Het is zichtbaar dat Ngo een duidelijke visie heeft voor deze film. Dit is voornamelijk te merken aan de visuele stijl die doordrenkt is met neon. Des te jammer dat men vergeet dat het narratief ook belangrijk is. Er wordt wel een poging gedaan om meer achtergrond mee te geven, echter voelt het erg leeg aan. Daarbovenop zijn de personages veelal nietszeggend.

Qua actie mag de film er dan weer wel zijn. Er zitten een aantal actiescènes in die zeker naar meer smaken. De grootse achtervolging op bromfietsen is helaas een mispeer te noemen; het is overduidelijk dat hier twijfelachtige CGI aan te pas is gekomen, zonde. Daarnaast vind ik de geforceerde connectie met de voorganger nogal onhandig aangepakt. Naast het feit dat het niet klopt dat Ngo hier een totaal andere rol speelt.

Al met al een teleurstellende prequel. Je bent dan veel beter af met de superieure voorganger. Desondanks ben ik wel benieuwd naar nieuw werk van Ngo.

Kleine 2,5 sterren.

Erg fijn actiefilmpje.

Het ziet er vooral erg slick uit. Qua actie misschien niet de meest innoverende of indrukwekkende film, hoewel de choreografie best leuk is, en de acteurs ook erg capabel. Er komt nu eenmaal véél actie uit Azië, dus die lat ligt redelijk hoog. Maar visueel is het wel indrukwekkend van de eerste tot de laatste frame.

Verhaaltje is redelijk simpel. Misschien wat moderner omdat het nu vier vrouwen zijn die ass kicken, al is dat in Aziatische cinema wat minder uitzonderlijk. En in Amerika liggen ze niet wakker van Vietnamese films, dus daarom hoor je ook niet zoveel over deze Furies.

Tempo ligt hoog, er zitten wat twistjes in het verhaal en visueel blijft het de hele film sterk. Simpel genre vermaak dus, maar qua afwerking een stuk beter dan je doorgaans te zien krijgt. Veronica Ngo mag meer van dit soort filmpjes maken.

4.0* en een uitgebreide review

Uitstekend gechoreografeerde, keiharde actiefilm waarin flinke klappen en trappen worden uitgedeeld. Leuk om te zien dat ook Vietnam de filmwereld kan voorzien van dit soort werkjes, want de adrenaline die een film als Furies bevat wordt erg gemist in het Amerikaanse actieland. Opvallend is dat elke actiescene wordt voorzien van uiterst snelle montage, een energieke camera en behoorlijke voeling voor vechtsport. De dames kunnen duidelijk een flink partijtje knokken en dan uit zich in meerdere noemenswaardige actiemomenten. De kleurrijke ADHD-benadering van regisseuse Veronica Ngo staat verder ook garant voor een extraatje, maar na enige tijd betreedt de film wel repetitief terrein. Vooral jammerlijk zijn de matige CGI-effecten, die zeker in de tweede helft wat sequenties om zeep helpen. Bijzonder dat Ngo ook koos om dergelijk materiaal te gebruiken, want de film redt zich prima met de gevechten zelf. Inhoudelijk is het geheel uiteraard niet bepaald sterk, maar de liefhebbers van stevige geweldsdelicten komen hier ruimschoots aan hun trekken.

Matige actiefilm. Van het verhaal moet deze film het niet hebben, maar dat mag bij het genre. De uitwerking is erg wisselend. Het tempo is soms erg hoog maar de film kent ook wat taaie momenten. De gewelddadige actie is soms erg strak en fraai in beeld gebracht, maar de film bevat ook een paar matige vechtscenes met als dieptepunt de motorachtervolging. Visueel wat apart en veelal in het donker geschoten.. je moet er van houden. Het acteerwerk is eveneens niet hoogstaand. Van alles wat, maar niet voldoende. 2.5