Wildcat (2022)

Prachtige, aangrijpende documentaire over twee getraumatiseerde jonge mensen die diep in het Peruviaanse regenwoud de zorg op zich nemen voor verweesde dieren. Met name de aanblik van de pasgeboren ocelot waarover het tweetal zich ontfermt doet je hart direct smelten. De documentaire laat op meeslepende wijze zien hoe de zorg voor wilde dieren deze twee gebroken mensen samenbrengt en nieuwe motivatie geeft om verder te leven, hoe fysiek moeilijk en emotioneel slopend bepaalde momenten ook zijn. Zakdoek bij de hand; deze fraai gerealiseerde documentaire hakt er behoorlijk in.

Mooi maar ook tergelijkertijd droevig verhaal over twee bijzondere jonge mensen, Harry ( een zeer jonge oorlogsveteraan met ptss) en Samantha ( eveneens jong maar met een traumatische vader relatie). Het klinkt allemaal loodzwaar en dat is deze documentaire ook. Maar deze "Wlidcat" is ook ontoerend en doet je soms glimlachen als de vertederende ocelotten in beeld komen. En de bijzondere band met met name Harry duidelijk zichtbaar is. Het zijn weinige lichtpuntjes, zeker als de depressieve kant van Harry het lijkt te winnen bij tegenslag. Je krijgt als kijker snel een band met beide hoofdrolspelers in deze docu. En wat mij betreft een diepe buiging voor Samantha, wat een mooi mens is dat zeg. In alle op zichten."Wildcat" raakt je tot op het bot.....4.5*

Lange tijd niet zoiets aangrijpende gezien.

Prachtige beelden van de jungle, je waant je daar maar ook het contact van Harry met zijn familie vond ik mooi om te zien.

Denk wel dat het goed was dat Samantha voor zichzelf koos want ze kon hem ook niet helpen denk ik, hij moest de tijd zijn werk laten doen.

Ik begreep heel goed dat na alle traumatische problemen die Harry door had gemaakt zijn heling uit deze prachtige wezens bestond maar tegelijkertijd keihard om afstand van zere moeten doen.

Ik ben diep onder de indruk en heb heel wat tranen gelaten.